Landish, ბლოგერი landish.ge-დან!

სწორედ ეს კითხვა დამებადა და ეჭვი შემეპარა იმაში, თუ რომელი გადაცემის ლაივზე ვიმყოფებოდი ამ ორშაბათს. ასეთი უკმაყოფილო ამ შოუთი მე ჯერ არ ვყოფილვარ. თუმცა, მანამ ჩემს უკმაყოფილების გრძნობას გამოვხატავდე, მინდა იმ კონკურსანტების შესახებ ვთქვა ორიოდე სიტყვა, რომლებიც ჩემი აზრით არანაკლებ იმსახურებდნენ ფინალში გადასვლას და მეტიც …

პირველი, რა თქმა უნდა, ნინო ქუთათელაძეა, მოცეკვავე გოგონა, რომელმაც მეორე ნახევარფინალური შოუ გახსნა და თავი ორიგინალური ცეკვის გარდა ერთი პატარა დეტალითაც დაგვამახსოვრა.

ბევრი მიიჩნევდა, რომ მისი ცეკვა ჯგუფთან ერთად უფრო ეფექტური იქნებოდა, თუმცა ისინი შეცდნენ. სცენაზე მარტო დგომამ ხელი შეუწყო ნინოს სწრაფად ცეკვაში, რის გამოც ოპერატორებს მისი კადრში მოხვედრა ძალიან გაუჭირდათ.

ასეთი მოქნილობა მოცეკვავეებში დიდი ხანია არ მინახავს და თამამად შემიძლია განვაცხადო, რომ ნინო თავისი საქმის ექსპერტია და საქართველოში, ამ სტილის საუკეთესო თუ არა ერთ-ერთი უძლიერესი მოცეკვავეა.

მიუხედავად ამ ყველაფრისა ნინომ ვერ შეძლო ფინალში გადასვლა, თუმცა ეგ არაფერი,  “რუსთავი 2″-ს მან მცირე ზარალიც მიაყენა გატეხილი სცენის სახით :D.

ჯიმი ჯექსონზე ბევრი არაფრის თქმა შემიძლია, ჩემს სათქმელს უბრალოდ ეს ფოტო იტყვის : )

ჯიმი - 45 გრადუსი

პ.ს. მას რომ კასტინგზე ასე ეცეკვა, არ გამიკვირდებოდა თუ რატომ გადაიყვანა ჟიურიმ იგი მეორე ტურში.

აჭარული მუსიკის ჰანგებისა და ცეკვის ილეთების თანამედროვე მუსიკისა და ცეკვის ილეთებთან შერწყმა ასე ბრწყინვალედ მხოლოდ ჯგუფ “პლატინას” თუ გამოუვიდოდა.

ჯერ კიდევ რეპეტიციაზე მქონდა მათი ნომრის ხილვის ბედნიერება და თავში მხოლოდ ერთი აზრი მიტრიალებდა – “ეს არის რაღაც”. ეს სწორედ ის “რაღაცაა”, რაც აქამდე არსად მქონდა ნანახი ან მოსმენილი. მახსოვს გეგას შეფასება მათი კასტინგზე გამოსვლის დროს – “ცოტა სინქრონი გაკლიათ”, – თუმცა ნახევარფინალის  ნომერზე სინქრონის ნაკლებობაზე საუბარი ზედმეტია.

არანაკლები შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე მერაბ კირაკოზაშვილმა თავისი კბილებით. ის, რომ ეს კაცი მეორე ტურში ნამდვილ სანახაობას გვაჩვენებდა, ამაში ეჭვი არ მეპარებოდა, თუმცა ის, რაც სცენაზე მოხდა, ასეთსაც ნამდვილად არ მოველოდი.

კბილით მანქანის გათრევა და მაგიდის აწევა ჩემთვის უკვე ნაცნობი ნომერია, თუმცა სკამზე მჯდომი სიმპათიური გოგონას აყვანა და თავისი კბილებითვე გაშლილ სუფრასთან “მიპატიჟება” ყოველგვარი ფანტაზიის უნარს სცდება. ამ კაცს თავისი განსაკუთრებული კბილის გარდა ორიგინალური აზროვნების და შოუს კეთების უნარიც გააჩნია.

სხვა დანარჩენებზე აღარაფერს ვისაუბრებ, რადგან სიმღერა, სიმღერა და კიდევ ერთხელ სიმღერა ჩემთვის მოსაბეზრებელია : ) მიუხედავად იმისა, სად მღერის ადამიანი, რა ასაკის არის იგი, რა გამოცდილება აქ მუსიკალურ სფეროში და ა.შ. ეს ყოველი ფაქტორი ჩემზე რეაქციას არ მოახდენს თუ ერთი და იგივეობასთან გვექნება საქმე.

ის რომ მეორე ნახევარფინალის შედეგებით ყველანი გაოცებულები ვართ, ეს ახალი ამბავი არაა, განსაკუთრებით მაყურებელთა ფავორიტმა მოახდინა საზოგადოების გაკვირვება, მაშინ როდესაც უმეტესი ნაწილი პატარა მარიამის დასახელებას ელოდა და დარწმუნებული იყვნენ იმაში, რომ იგი ფინალში გადავიდოდა. ფინალში კი გადავიდა, მაგრამ …

მასთან ერთად პირველი ადგილისთვის ისევ და ისევ მომღერალი, ლევან შავაძე იბრძოლებს, რომელიც უკვე მესამეა იმ 4 კანდიდატიდან, ვინც “წლის ნიჭიერის” სტასუსს მოიპოვებს. და აი აქ უკვე ჩემს გაოცებას საზღვარი აღარ ჰქონდა…

მაიამ უკვე შეძლო “ნიჭიერის” რაღაც ეტაპზე “გაპროფილება”, ახლა როგორც ჩანს ნიკას ჯერია და იგი თავის ორ მომხრესთან ერთად აქტიურად უძღვება ამ შოუს “გაჯეოსტარების” კამპანიას.

როგორც მახსოვს მათ “შოუ” და მრავალფეროვანი ნომრები უნდოდათ, მაგრამ საბოლოოდ სასიმღერო ნომრების გარდა ბევრი ხელთ არაფერი შერჩ(ებ)ათ.

ახლა კი მაინტერესებს ხალხის აზრი, ჟიურის გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით და იმასთან მიმართებაში თუ როგორი იქნება ფინალი. იქნება ეს მომღერლებით სავსე, თუ იქნებიან სხვა საინტერესო მონაწილეებიც, როგორიც არის “Next Level”, ან შეიძლებოდა ყოფილიყო ჯგუფი “პლატინა” და სხვ.? იქნება ეს რეალურად “ნიჭიერი”, თუ “ჯეოსტარის” განსხვავებული ფორმატი იქნება, სადაც აქცენტი ისევ და ისევ, მომღერლებზე იქნება გაკეთებული? : )

და ბოლოს, მე, როგორც “ნიჭიერის” რიგითმა მაყურებელმა, მინდა ვიხილო საინტერესო ფინალი, საინტერესო ნომრებით, სადაც ილუზიონისტებიც შეძლებენ ჩვენს გაოცებას, ცეცხლთანაც გვექნება საქმე, კარგად დადგმულ ცეკვებთანაც და რაღა თქმა უნდა სასიამოვნო ხმის მოსმენაც შეგვეძლება, თუმცა ვატყობ ამ უკანასკნელის გარდა დიდად ვერ ვიხეირებთ : )

ბექა, a.k.a მჩხაპნელი ბლოგიდან Doin.ge

ჩემში ეჭვს იწვევს – ღირს თუ არა ტირილი იმის გამო, რაც სულერთია ახლა აღარ იქნებოდა. ნეტა ვინ მოიგონა? – რომ არ მომკვდარიყო, ან, არ მოეკლათ, ლეიტენანტი კი არა, ახლა გენერალი იქნებოდაო. არადა, რომ არ მოეკლათ, იქნებ ის ლეიტენანტობაც ჩამოერთმიათ. ვინ იცის? – ნოდარ დუმბაძე

რამდენიმე “რომ არ” ამ შემთხვევაშიც დაგროვდა…
“დემეტრე ვარდოშვილს “მტრის ენაზე რომ არ ელაპარაკა”, ალბათ, გაანახევარფინალებდნენ. ზოგიერთებს კი მაიასეული “ისტერიული ისტორიები” რომ არ მოეყოლათ – პირიქითო” – მავანნი ამბობდნენ.

სტრიპტიზის მოცეკვავის წინააღმდეგ ჩამცხრალი უკმაყოფილების ტალღა,  ჟიურის გადაწყვეტილების შედეგად, უკვე ცუნამად გადაიქცა და ჩვენს სისპეტაკეს წალეკვითაც დაემუქრა. თუმცა, ისიც თქვეს, რომ არ გადაეყვანათ, საზოგადოების გარკვეული ნაწილი (ანუ, ისინი ვინც, მისი გამოსვლით გამოწვეულ სიხარულს ხმამაღლა არ გამოხატავდა) ინტერესს დაკარგავდაო.

სხვა მხრივ, მოულოდნელი არაფერი ყოფილა. ”არაფერზე” წერა კი, როგორც აღმოვაჩინე, საკმაოდ რთული გამოდგა.
ამის გამო, სულ მოდულირებულ პოსტს რომ ვქმნიდე, მაინც ვერ ვიტყვი, რომ  ”ნიჭიერის” შემაჯამებელი გადაცემა, როგორც წესი,  წინამორბედებზე ბევრად უკეთესი აღმოჩნდა – მეთქი. გადაცემის ნახევარი მთქნარების გამო გამოვტოვე, მეორე ნახევრის მანძილზე კი, ერთადერთი საინტერესო ის იყო, რომ “საინტერესო არაფერი ხდებოდა”. შეფასებებიც, რომლებზეც გადაცემის დინამიურობა იყო დამოკიდებული, “ვაიმე, საყვარლები”-ს, “ნამდვილად კარგია”-სა და “არ მომწონს”-ს დიდი მანძილით არ გაშორებია. თუმცა, შედარებით უკეთესი გამოდგა დასკვნითი წუთები, როდესაც მონაწილეებს “საიდუმლო სერობისას” მიღებული გადაწყვეტილებები გაუმხილეს.

გადაცემის მიმდინარეობისას კი რატომღაც მხოლოდ ის ნომრები აჩვენეს თავიდან ბოლომდე,  ამ ორს შუა – უკვე თითქმის ყელთან რომ არის გაჩერებული. ვიდეოები – რომელიც ყველას ნანახი აქვს, ყველამ დეტალურად იცის და რომლებზეც ყველა აღნიშნავს, რომ “მარიამ კახელიშვილს საოცარი ხმა აქვს” და “გულნაზ გოლეთიანი პირდაპირ დამბურძგლავია”. მოკლედ, აბსტრაქტული “ყველამ ყველაფერი იცის” – სწორედ ამ შემთხვევაზეა ნათქვამი.

იმ დროს კი, როდესაც ჩვენ ამ ნომრებს უკვე მებევრამდენიღაცაჯერ ვუყურებთ, სრულიად არაფერი იყო ნაჩვენები კონკურსანტებზე, რომლებიც ნახევარფინალში გადავიდნენ ისე, რომ მათი გამოსვლა არავის უნახავს. მართალია, ეს ვიდეოები უკვე ყველასათვის კურსორმისაწვდომია, მაგრამ თვითონ გადაცემა უფრო საინტერესო იქნებოდა, ახლების ნაცვლად იგივე ნომრები რომ არ ყოფილიყო.

ამასთანავე, კაცის ბჭობაზე ღმერთის დამოკიდებულება შემაჯამებელ გადაცემაში კიდევ ერთხელ გამოჩნდა.

მანამდე: ხალხი იცინოდა ირაკლი ძამუკაშვილზე, მისი სიმღერის ტექსტზე, იკეთებდა შავ სათვალეს და იცვამდა თეთრ შარვალს, ნიკას ტაშს უკრავდა, მაიასა და გეგას გემოვნებას კი ვაგზლის ბაზარში აჟღერებული მუსიკის ჭრილში განიხილავდა. მოკლედ, როგორც ქართველ ერს სჩვევია ხოლმე, ქმნიდა პერსონაჟს, რათა შემდეგ მისთვის დაეცინა და ფიქრობდა, რომ ნახევარფინალებში გადასასვლელად ”უიღბლო შეყვარებულს” ოქროს თევზის დაჭერაც კი ვერ დაეხმარებოდა.

შემდეგ: ალბათ, უკვე ირაკლი ძამუკაშვილმა გაიცინა ხალხზე… და დაიქადნა, რომ მისი სიმღერით ნიკაც კი გაოცებული დარჩება. თუმცა, მისი გაოცება, რომ რთული საქმე არ არის, ეს უკვე ყველასათვის ადვილი შესამჩნევია.

საერთოდ, ჟიურის სამივე წევრი გაოცებას განსხვავებულად გამოხატავს: მაია – ტუჩების საშუალებით “WOW”-ს ხაზავს, გეგა მხოლოდ წარბის ოდნავი აწევა-შეთამაშებით კმაყოფილდება, ნიკა კი კბილებს ერთმანეთს გარკვეული მანძილით აშორებს.  ამის გამო, სასურველი იქნება, რომ ირაკლი ძამუკაშვილის მიერ ”მუქარის შესრულების” პროცესში, ნიკას გარშემო, რაც შეიძლება ნაკლები მწერი დაფრინავდეს. რა იცით, რა ხდება…

ისე კი “ღიმილი მაჩუქე კარგო”-ს გასაოცარი შესრულება ნამდვილად ძნელი წარმოსადგენია (გამომსვლელიც ფრენას თუ არ დაიწყებს, ან, სათვალის გაკეთებისას მართლა არ გაქრება). სამაგიეროდ, ფართო არჩევანი აქვს კორნელი მაისაშვილს, რომელმაც უკვე ისეთი “იმიჯი” შეიქმნა, რომ მის გატეხვას, ისევ თავის გატეხვა უნდა ერჩივნოს. ამის გამო, სავარაუდოდ, მისი თავიც განწირულია თავგანწირულობისათვის.

ნინო ჯავახიშვილის გამოსვლის ფორმატიც მეტად საინტერესოა. ოპტიმალური ვარიანტი, ალბათ, ერთი არხის მაფიოზური გადაცემის ხერხი და იდუმალი ხმით ნათქვამი სიტყვებია -  “პატივცემულო მაყურებლებო, ოჯახში სიმშვიდის შენარჩუნების მიზნით, გთხოვთ თქვენს შვილებსა და ქმრებს თვალები დაახუჭინოთ…”

“მე არ ვფიქრობ მომავალზე, ის ისედაც მალე მოდის” – ამბობდა აინშტაინი, ამიტომ უფრო საფუძვლიანი და სიტყვაუხვი საუბარი ნახევარფინალებამდე გადავდოთ

პ.ს: ისე, ძველბლოგერული ანდაზაა “პოსტი გადაცემასთან რომ დააბა, ან სტილს იცვლის, ან, ზომასო” და მგონი, ამ შემთხვევაში ხალხურმა სიბრძნემ ჭეშმარიტება იზეიმა…

ინტერნეტ-ნიჭიერის გამარჯვებულის გამოვლენამდე სულ რაღაც 4 დღე რჩება – შეგახსენებთ, რომ კონკურსი 15 მარტამდე მიმდინარეობს და თქვენ წყვეტთ, თუ ვინ გახდება საპრიზო ადგილების მფლობელი.

შეაფასეთ თითოეული მონაწილე, უთხარით მათ “კი” ან “არა”! ხმის მიცემა შეგიძლიათ 24 საათში ერთხელ.

დააწკაპუნეთ და გახდით ინტერნეტ-ნიჭიერის ჟიური!

საბა, ბლოგერი ni2.ge-დან

ნიჭიერის ჟიურის ბევრი აკრიტიკებს. თავიდან ვიცავდი, თვალში ძალიან არ მეჩხირებოდა რაღაც-რაღაცები, მაგრამ ახლა ბევრი რამე გახდა შესამჩნევი.

გეგა – ამ ბიჭის დაზეპირებულმა ფრაზეოლოგიამ დამხოცა რა! ”ეს შოუ იმით არის განსაკუთრებული, რომ არასოდეს ვიცით ვინ გამოვა და ა.შ. და ა.შ. და ა.შ.” ”შენ სამი კი გაქვს” – მერე რა რომ 2 კიც გამსვლელია? :) ჰო, მერე რაღაც უცნაურობა ჭირს – კარგი ნომერი რაცაა აუცილებლად უნდა გაუხუროს რამე, მაგ. ხანჩალიანს ან კიდე ძმებ ტერუნაშვილებს. ნუ გასაგებია, რომ საიმონს ბაძავს, მაგრამ მთლად ისე ვერა როგორც საჭიროა. ისე, იმისათვის რომ მკაცრი ჟიური იყო, სულაც არაა საჭირო მიბაძო საიმონს – უმაგისოდაც კარგად მიდის ეგ ყველაფერი თუ მოუნდომებ.

მაია – ნუ ეს ქალი ვერ გამოვიდა ამ ”პროფილიდან”. ფაქტიურად თავისი გადაცემა მიყავს. მერე ეს უადგილო რეკლამები ”ხუთშაბათს 10-ზე რას აკეთებთ?” – რა უბედურებაა? :)

ნიკა – ამასთან ყველაზე ნაკლები მაქვს სასაყვედურო. ჩემი აზრით საკმაოდ კარგად ართმევს დაკისრებულ მოვალეობას თავს.

აი ასე, მოკლედ და კონკრეტულად.

პიკოლინა, ბლოგერი piccolina.ge-დან

იმაზე ლაპარაკს აღარ დავიწყებ, რომ რაც მაგრები ვართ, ქართველები ვართ, მაგრამ ყველაფერი მაინც ჩვენ გამოგვდის ბანძად, კიარადა არაფერი გამოგვდის და ფანტაზია გვაკლია… ეგ უკვე ათასჯერ ითქვა და დაიწერა (ნიჭიერთან მიმართებაში ვამბობ). მაგრამ, სანამ კრიტიკოსები კრიტიკის საბაბს ეძებენ, უსაქმურები კი დაწუნების მიზეზს, პროექტი სულ უფრო და უფრო პოპულარული ხდება :)))

ორშაბათს გადაცემას კლუბ კაშეში ვუყურე, ჟიურისთან, წამყვანებთან და გადაცემაზე მომუშავე ჯგუფთან ერთად. ძაან მაგარი ემოცია იყო. იქ ვინც იყო, თითქმის ყველას უკვე ნანახი ჰქონდა ყველაფერი, მაგრამ სახეებზე რომ შეხედავდით, ისე გამოხატავდნენ ემოციებს, გეგონებოდათ, პირველად ნახესო :)))

დადუ, თიკა, გეგა

არ ვიცი, მომეჩვენა თუ მართლა ეგრე იყო, მაგრამ წამყვანები უკეთ წამყვანობდნენ. დიალოგები და კომენტარები უფრო სახალისო იყო :))

ჟიური კიდევ… ნიკას რეაქციებს უყურებდით? ვიღაც რომ მღეროდა ჯერ სერიოზულად უყურებდა, გულშემატკივრობდა და მერე გამომეტყველება ეცვლებოდა და კმაყოფილების ღიმილში გადიოდა. 1-2 მონაწილეზე მოხდა მასე და გამომსვლელების ნაცვლად ნიკას მიმიკებზე მეღიმებოდა :)))

მაია ასათიანი

გეგას ფანებო, თქვენს საყურადღებოდ, ალბათ უფრო შეგიყვარდებათ ეს კაცი, როცა გაიგებთ, რომ ძალიან თავმდაბალია. როდესაც ვუთხარი, ამდენი ფანები გყავს-მეთქი, ისე მორცხვად ჩაეღიმა, მისი ფანი რომ ვყოფილიყავი, ჩავყლაპავდი ალბათ მეც :)))

კიდევ იქ ნორმალური მაია ასათიანი იყო, ანუ მაკიაჟის და რაღაცეების გარეშე, ძალიან უშუალო. სურათი რომ გადავუღე, დაიწუწუნა, აუზიდან ახალი გამოსული ვარ და ცუდად გამოვიყურებიო :)))

კაი, გვეყო გუნდზე ლაპარაკი, გადავედით ნიჭიერ მონაწილეებზე.

• ჯგუფი იავნანა რომ დავინახე სცენაზე გამეღიმა და გულიანი სიცილისთვის მოვემზადე, მაგრამ მთელი გამოსვლის მანძილზე ასე გაღიმებული დავრჩი. საკაიფო იყო, სხვა ნომრებისგან განსხვავებული და უჩვეულოდ ცოცხალი, მაგრამ, არ ვარ დარწმუნებული, რომ რაჭველები რომ არ ყოფილიყვნენ მაინც გავიდოდნენ… Sorry ladies.

• იმ ტრაქტორიანი ბიჭის მიერ დაყენებულ ბუღზე აღარაფერს ვამბობ, უფრო სწორად, გამიხარდა რომ იქ არ ვიყავი და ეგ არ ვისუნთქე, მაგრამ მართალია, თავისი ხელით ამისი აწყობა დასაფასებელია (?).

• ლუარა ქირია მარტო მისი ბრჭყვიალებიანი ჰენდმეიდის გამო უნდა გადაეყვანათ მგონი მეორე ტურში :))) ძალიან საყვარელი ქალი იყო, მერე რა, რომ სიმღერ-რეპ-ლექს წარმომავლობის შემოქმედებაში მთლად ვერ ქაჩავს – ნიჭი ნიჭია.

• მარიამ რაფავა აღსანიშნავია, მაგრამ გადაცემის ეთერში გასვლამდე გაიცნო უკვე მთელმა საქართველომ და ჩემი კომენტარები დაგვიანებულია მგონი :)

• ახლა აღიარეთ, ხინკლის მჭამელი თამაზ ზაველური რომ გამოვიდა, რამდენს გაგახსენდათ, რომ გშიათ ან ხინკალი საშინლად გენატრებათ :))) ვანიკომ, მაგალითად, ხინკლამდე ვერ მოიცადა და რაც ყველაზე ახლოს იყო იმის ჭამა დაიწყო.
  

  ვანიკოს მოშივდა

• ის გოგო რომ გამოვიდა, შავებში და რაღაცნაირად რომ ცეკვავდა ხომ გახსოვთ? გეგას რეაქცია დააფიქსირეთ? გააგრძელებინა, გასაღიმებელი მასალა დაიგროვა და მერე გაუშვა :))

• იმ კბილებიან კაცზე არაფერს ვიტყვი, ჩემი გასაკეთებელი კბილები მახსენდება და ყბები მტკივა მაგის დანახვის მერე. ბრრრ :/

• ჯგუფი მოზაიკის ბიჭი, ილია რომ დავინახე, წარმოვიდგინე, რა ბედნიერია, რომ ოცნება აიხდინა და სცენაზე იცეკვა და თან კარგად იცეკვა, მართლა კარგად. კიდევ გული დამწყდა, რომ კონცერტზე ვერ ჩაუსწრო ჯექსონს :/ წარმოვიდგინე, ჩემი საყვარელი მომღერლის კონცერტზე რომ მეღირსოს წასვლა და იმ დღეს რომ მოკვდეს, როგორ გამიტყდება.

• გადაცემის აღმოჩენა, უფრო სწორედ, აღმოჩენები – ორი მარიამი. პატარა მარიამი რომ დავინახე, ვიფიქრე დედა არ ყავს და მარტო მაგიტომაც გადაიყვანენ-მეთქი (ქართველების გულჩვილობის ამბავი რომ ვიცი), მაგრამ არა, მშვენივრად იმღერა ბავშვმა. და მეორე მარიამი (კახელიშვილი)… ნუ არ ვიცი, რა უნდა ვთქვა, ძალიან მაგარი ბავშვია. მართლა გეუბნებით, არ ვიცი რა უნდა ვთქვა.

გადაცემა რომ დამთავრდა, კოლя მოვიდა, შემოქმედებითი ჯგუფიდან და მკითხა, ბლოგზე რას დაწერო? მეთქი, რა უნდა დავწერო, რასაც საერთოდ ვწერ და არაო, პირველი ჯობდა თუ მეორეო? ხოდა მეორე! არ ვიცი, მაყურებელი გახურდა თუ მონაწილეები, მაგრამ ამ ორშაბათის უფრო მომეწონა.

წამყვანები

P.S.: იმ საეჭვო ტიპების ვინაობა ჯერჯერობით დაუდგენელია, ნიღბებით რომ წაიცეკვეს სცენაზე… რაღაც ეჭვები მაწუხებს მაგასთან დაკავშირებით. მაგრამ მაინც, ნიღბიანებო, გრცხვენოდეთ, ხალხის ასე დაინტრიგება შეიძლება?

პიკოლინა, ბლოგერი piccolina.ge-დან

სანამ პირველი გადაცემა გავიდოდა, ყველას ჰქონდა რაღაც მოლოდინები და წარმოდგენები პროექტთან დაკავშირებით. სულ თავიდან “ა ტალანტი” გაახსენდა ბევრს (მათ შორის მეც). ეგ გადაცემა გახსოვთ? “ა ტალანტი” რომ ერქვა და არც ერთი ტალანტი იქ არ მიდიოდა, ნუ თუ უნიჭობის წარმოჩენის გამბედაობას ტალანტს არ დავარქმევთ.

ვისაც უცხოური პროექტი, Got Talent  ჰქონდა ნანახი, განიხილავდნენ ნანახს და რაღაც მოლოდინები უჩნდებოდათ. ოპტიმისტურ ვარიანტში ამბობდნენ, კარგია, რომ აქაც აკეთებენო, პესიმისტურში – ქართველები მაინც ყველაფერს ვაფუჭებთ, არაფერი მაგისგან არ გამოვაო, მაგრამ მაინც ყველა ელოდებოდა ;))) პრინციპში, რა განწყობაც დაწყებამდე იყო, უმრავლესობას იგივე დარჩა პირველი შოუს შემდეგაც.

რა მოხდა პირველი გადაცემის გასვლის შემდეგ? ფორუმებზე, ბლოგებზე და სოციალურ ქსელებში დაიდო რევიუები. ძირითადად არა მართლა განხილვა, არამედ შედარება: “აი, ბრიტანულში ეს ასე იყო და აქ კიდევ ასეა” ან “ამერიკულში რომ ასე იყო, აქაც ზუსტად გადმოიღეს, ფანტაზია აკლიათ”. მოკლედ, როგორც ბებიაჩემი იტყოდა ენას ძვალი არ აქვსო, ანუ ჭორებს რა გამოლევს :)

პირველ რიგში დაიწყეს, გულნაზი გოლეთიანი რომ გამოიყვანეს, სიუზან ბოილის კოპირება უნდოდათო. არადა ეს ქალი კარგად მღერის, ანუ შესაბამისად ამ ფაქტს ვერ დააიგნორებდნენ. ძროხებს უვლის, ანუ ვერ იტყოდნენ რაღაც კომპანიის მენეჯერიაო. ხოდა რაღა გინდათ? სიმართლე რომ გითხრათ, თავიდან რომ დავინახე გულნაზი თავისი ხაჭაპურებით, ეგრევე ვიფიქრე, დასაცინად არის ეს ქალი განწირული და მასთან ერთად მისი შვილებიც-მეთქი, მაგრამ გამაოცა :))

რაც შეეხება ჟიურის. მაია ასათიანმა სასიამოვნოდ გამაკვირვა ბევრად უარესს ველოდი მისი “პროფილის” შემდეგ. ნიკას რაც შეეხება, ჯეოსტარში მყავდა ნანახი, იქ რომ ვუყურებდი უფრო მკაცრი იყო, აქ კიდევ, მეგონა სხვა ტიპია-მეთქი. გეგას და მაიას რომ გაებუსხა პატარა ბავშვივით ძალიან საყვარელი იყო.  ასე მგონია, რომ ჯეოსტარის ჟიურიში სხვა ნიკა იჯდა. გეგაზე ვერაფერს ვიტყვი, ნამეტანი სიმპატიურია :) მაგრამ საშინლად გამაღიზიანა ერთმანეთის ღილაკებზე ხელის დაჭერამ – რა იცი, იქნებ ყველა შენს აზრს არ იზიარებს.

წამყვანებზე არაფერს ვამბობ – შეხვედრისას ვანიკომ ყავის შემოთავაზებთ მოგვთაფლა და უზრდელი ხომ არ ვარ, ამის მერე რომ ცუდი დავწერო მათზე. თიკას ყავა არ შემოუთავაზებია, მარა სანდომიანი ღიმილი აქვს და არც მაგაზე ვწერ არაფერს.

მონაწილეებს და მათ შერჩევას რაც შეეხება, არ მომეწონა, რომ “მაჩუქე ღიმილი” გავიდა და ის ტიპი, ფეხებს რომ კისერზე იდებდა დააიგნორეს, ან ის, მანქანას რომ აჩერებდა ხელით. ან კოკოლის რას ერჩოდნენ, 4 თვეა ის კაცი ყლაპავს და უკან უშვებს იმ საწყალ კოკოლის და ამათ ახლა დაიცვეს? :))) მაგრამ მეორე რაღაცა უნდა ვაღიარო, “მაჩუქე ღიმილი” უფრო მეტ რეიტინგს მოუტანს გადაცემას, ვიდრე რეზინის კაცი. იმიტომ რომ ხალხს მარტო გაკვირვება კი არა, გაცინებაც უნდა. რეზინის კაცით ვერავის გააკვირვებ, მანქანის გაჩერება არც საინტერესოა და არც სახალისო, აი დაკარგული სიყვარულისთვის უნიჭოდ მომღერალი ტიპი კი რაღაც სხვაა. ისევე გაართობს ხალხს, როგორც თავის დროზე “კოხორა” და “დშნ დნნ” ართობდნენ, ეს სჭირდება მაყურებელს.

პოსტის დამთავრებამდე არ შემიძლია არ აღვნიშნო ფავორიტი. კაცი, რომელმაც ყველას გადაუჯოკრა მარტო ერთი ფრაზით “დაკა ბიჭოოოო, დაკააა”, ანუ ვასილ ხაჩიძე. აუცილებლად შეამჩნევდით, რაღაცნაირი გამოხედვა და მიმიკები ჰქონდა და ლაპარაკი კიდევ :)) უბრალოდ რომ აგურები გადაემტვრია, ალბათ არ ვუგულშემატკივრებდი, მაგრამ მისმა ტიპაჟმა მომხიბლა. ერთადერთი არ არის, ვინც მსგავს რაღაცას გააკეთებს, მაგრამ ერთადერთია, ვინც ეგრე გააკეთებს:

დაკა, ბიჭოოოო, დაკაააა!

გკოცნით, გეხვევით, ბლოგერი პიკოლინა