Landish, ბლოგერი landish.ge-დან.

“ნიჭიერის” მეხუთე ნახევარფინალიც დასრულდა, თანაც საკმაოდ საინტერესო შედეგებით. მემგონი თავიდანვე არ არსებობდა ორი აზრი იმის შესახებ, რომ ეს ათეული ყველაზე ძლიერი იყო, მითუმეტეს, რომ ამაში თვითონაც დავრწმუნდით.

მართალია ჩემი დამოკიდებულება მომღერლების მიმართ არ შეცვლილა, თუმცა მარიამ ფაჩულიას ფინალში გადასვლას ჩემზე უარყოფითად არ უმოქმედია, როგორც ეს თავის დროზე სხვა მონაწილეების გამო მოხდა.

როგორც სხვა ათეულებში, აქაც ყავდა ხალხსაც და ჟიურისაც თავისი ფავორიტები და ფინალში გადასასვლელად ღირსეულად შერჩეული კანდიდატები. ვერ ვიტყვი, რომ მარიამი ამ ორიდან ერთ-ერთი იყო, თუმცა როგორც ჩანს ხალხისთვის ის ერთიც აღმოჩნდა და მეორეც.

რაღა დავმალო და მეგონა, მეგონა კი არადა, დარწმუნებული ვიყავი, იმაში რომ ხმების რაოდენობით “მოზაიკა” გადავიდოდა ფინალში და ჟიური დავით რობაქიძის გადაყვანით დაასრულებდა ფინალისტების შერჩევას.

ჩემს აზრზე არაერთი პიროვნება იმყოფებოდა. სწორედ ამ პიროვნებებს გაუჩნდათ ერთგვარი პროტესტი და უკმაყოფილების გრძნობა არსებული შედეგებით.

ამან კიდევ ერთხელ გვაჩვენა და დაგვიმტკიცა, რომ იმ აზრზე ყოფნა, რომ ესა თუ ის მონაწილე რა საყვარელია და “ეს ხომ ისედაც გადასულია ფინალში” არ არის საკმარისი, რადგან სწორედ ამ დროს ხდება ასეთი მოულოდნელი ფაქტები, როდესაც “ხალხის არჩევანი” არ ემთხვევა ხალხის არჩევანს (გავიხსენოთ ნახევარფინალი ლევან შავაძის მონაწილეობით).

როგორც უკვე ზემოთ ვახსენე, დარწმუნებული იმაშიც ვიყავი, რომ ჟიური ილუზიონისტს, დავით რობაქიძეს გადაიყვანდა ნახევაფინალში. ამაში მაიას სიტყვებმაც კი არ შემაპარეს ეჭვი: “ფინალში გადასვლა არ გინდა?”, როდესაც საქმე  გეგას 50 ლარიანის განადგურებასთან მივიდა.

აქვე ბევრს გაუჩნდებოდა შეკითხვა, თუ რატომ გადაიყვანა ჟიურიმ რობაქიძე და არა ის, ვინც მათ უნდოდათ? : ) ამაზე ჩემეული პასუხი გამაჩნია:

რადგან დათო ერთადერთი მონაწილე იყო იმ ასეული კონკურსანტებიდან, რომელმაც თავის პროფესიაში იმხელა იუმორი ჩააქსოვა, რომ ხალხის და ჟიურის გამხიარულება მთელი ნომრის მანძილზე შეძლო. აღარაფერს ვამბობ უშუალოდ ფოკუსებზე, რომლებმაც მთელ დარბაზს გაკვირვებისგან პირი დააღებინა.

ეს ფოტო ფეისბუქიდან მოვიპარე :D

დათო, ერთი კაცი, რომელიც ბენდისა და ჯგუფის გარეშე, ბანქოთი, უბრალო ნივთებითა და კარგი იუმორით დგამს ისეთ შოუს, რომელსაც თავისუფლად შეიძლება დაარქვა  - “The One Man Show”.

მოკლედ, იმის გამო, რომ ადამიანის გემოვნება ერთმანეთისგან განსხვავდება, განსხვავდება “ნიჭიერში” არსებული მონაწილეების გულშემატკივრების რაოდენობაც.

ზოგი პატარა გოგონას ხმით აღფრთოვანდება, ზოგი აკრობატების ნახვით, ზოგს აზიური ცეკვა იზიდავს, ზოგსაც სტრიპტიზი (მემგონი პოსტი არ გამიმაზავს, სადაც სტრიპტიზი არ ვახსენე :D), ზოგსაც გული სენტიმენტალურ ცეკვაზე აუჩუყდება და ზოგიც უბრალოდ ილუზიით არის მოხიბლული.

სწორედ ეს მონაწილეები და მათი გულშემატკივრები ქმნიან იმას, რასაც ყოველ ორშაბათს “რუსთავი 2″-ის ეთერში ვხედავთ. იმის გამო რომ ხალხს შოუს ნახვა სურს, ირჩევს იმას, ვისაც შოუს გაკეთება ეხერხება. ასეთი 12 შოუმენი მოგროვდა ფინალში, რომელთაც ეს საქმე საკმაოდ კარგად გამოსდით (აქვე, ფინალში ვერმოხვედრილტა გულშემატკივრებისთვის – არ ვამბობ იმას, რომ ვინც ვერ მოხვდა ფინალში, ცუდად გამოსდით).

ფინალამდე 12 დღე რჩება, სადაც 12 ფინალისტიდან მხოლოდ 1 მიიღებს წლის ნიჭიერის სტატუსს და მთავარ პრიზს, ასე რომ ნუ იქნებით იმ აზრზე, რომ რომელიმე კონკურსანტი უდაო გამარჯვებულია და თქვენი ხმა აღარაფერს გადაწყვეტს. სწორედ ამ იდეოლოგიის გამო შეიქმნა “გაუთვალისწინებელი ფაქტორები”, რაც თქვენი ფავორიტის შემდეგ ტურში ვერ გადაყვანით დასრულდა.

ვიმედოვნებ ამჯერად ხალხი გამარჯვებულს არა მისი “სისაყვარლით” აირჩევს, არამედ რეალურად შეაფასებს მის გამოსვლას და დააფასებს მის ნიჭს, რის გამოც იგი ფინალში მოხვდა.

პიკოლინა, ბლოგერი piccolina.ge-დან

ჩვენ ვართ ქართველები, მაშასადამე ჩვენ ვართ ყველაფრით უკმაყოფილოები. ეს ისე, პოსტისთვის გასახურებლად :))

მოკლედ, სანამ ხალხი თავისი განსხვავებულობის გამოხატვას გადაცემის გაკრიტიკებით ცდილობდა, მესამე გადაცემა გავიდა. მართლა გეუბნებით, მე, როგორც ტელემაყურებელი კმაყოფილი ვარ, ორშაბათის გადაცემამ წინა გადაცემებსაც აჯობა და ყველა სხვა გადაცემასაც.

პირველ რიგში, წამყვანები ბევრად უკეთ წამყვანობდნენ, უკვე ერთი სული მქონდა, როდის დაგვანახებდნენ კულისებს :)) ფაცაციას გამეგრელება და “ვუი ვუი” (იმ  40 სართულიან წყევლაზე), ასევე ვანიკოს გავარდნა და იმ უპარტნიორო გოგოსთან ცეკვა ყველაზე მაგარი იყო.

იგივენაირად აღფრთოვანებული ვერ ვარ ჟიურითი. ნუ მთლიან ჟიურის რას ვერჩი, მაიაზე ვამბობ უფრო. ამ გადაცემაზე უკვე “პროფილში” ეგონა თავი. ანუ, რის გამოც თავიდან მომეწონა მაია ჟიურიში, ის გაქრა. და ის კომენტარი რა იყო, ყურებიდან ბოლის გამომშვებ ბიჭზე, მოწევა ჯანმრთელობისთვის მავნებელია და ამიტომ არაო. უკეთესი მიზეზი ვერ ნახა უარისთვის? სამაგიეროდ, გეგას კომენტარი იყო უნიკალური იგივე გამომსვლელთან დაკავშირებით.

რაც მთავარია, ჟიურის წევრებს ჯერ კიდევ უხარიათ სხვის ღილაკებზე ხელის დაჭერა და მეც ველოდები, როდის გადაუვლით :)

კიდევ ჟიურიმ, ისევე, როგორც საქართველოს ბევრმა სხვა მოქალაქემ, ვერ ისწავლა, რომ გამარჯობას არც მრავლობითი ფორმა აქვს და არც თქვენობითი. ანუ არის მარტო გამარჯობა და არანაირი გამარჯობათ. რაც მთავარია, ეტყობა, არც არავინ უსწორებს.

გამომსვლელებში არ შემიძლია პირველი არ აღვნიშნო დათო რობაქიძე

ჩემს ბლოგზეც დავწერე მაშინ, პრომოს ჩაწერაზე ვნახე დათო და გამაოცა, მართლა. ეკრანზე ხო იყო მაგარი? ხოდა პირისპირ უფრო დიდი ემოციაა, დამიჯერეთ. თან მე პატარა კარტით მაჩვენა, მთლიანი შეკვრით და პირი ღია დამრჩა მაშინ. მოკლედ, იმ დღიდან მე დათოს გულშემატკივარი ვარ და კიდევ მეორე ბიჭის, რომელიც მასთან ერთად იყო, მაგრამ ჯერ არ გამოსულა. რაც მთავარია, ძალიან ბედნიერი ვიყავი, როდესაც იმედები არ გამიცრუა და სცენაზეც საკმაოდ შთამბეჭდავად გამოვიდა.

ნექსთ ლეველზე რამხელა მითქმა-მოთქმა იყო ხომ გახსოვთ? ხო, მაგარი იყო, მარა ეს ძალით რეპერული საქციელი და საუბარი არ უხდებათ. ამის გამო გამოჩენისთანავე მინუსი მივუწერე. ანუ სხვა რომ ლაპარაკობს და იქცევა ეგრე შეიძლება საკაიფოდ ჩანდეს, მაგრამ სანამ იგივეს გაიმეორებ იქნებ ჯერ გეფიქრა, ეს შენია? (ვიცი, ბავშვები კითხულობენ ამ ბლოგს აქტიურად, იმედია, არ დამესხმებით თავს ამის გამო :))) ) მაგრამ ვერ დავუკარგავთ, კარგად იცეკვეს

აი პარკური მომეწონა ძალიან. ცუდი შედარებაა, მაგრამ, ჩემთვის პირადად, შოუს მხრივ, ნექსთ ლეველზე უკეთესი იყო. არ ვამბობ, რომ მართლა უცხოეთის დონეზე იყო, როგორც ნიკამ თქვა, მაგრამ საქართველოს დონისთვის ბრწყინავდა.

კიდევ რეზინის ტყუპები მომეწონა. ისეთი პატარები და ელასტიურები იყვნენ… და ისეთი მორიდებულები, საუბრისას…

ძალიან დიდი მინუსი არმენ ერემიანის გამოსვლას. ნუ თვითონ გამოსვლას არა, მის რუსულს, როდესაც ცხოვრობს საქართველოში. არა, მაგას კიდევ კარგი, გავიგებ, მარა მაიას ასევე რუსულად საუბარმა ლამის წყობიდან გამომიყვანა. ანუ რუსული არ არის სახელმწიფო ენა, ანუ ნება უნდა იბოძო და როდესაც მაყურებლის წინაშე რამეს ამბობ – თქვა ქართულად. მადლობა, მაია, ვიცით, რომ იცი რუსული. ჩვენც ვიცით, მაგრამ რუსული არაა სახელმწიფო ენა და ისაუბრე ქართულად.

გადაცემისას გული დამწყდა, რომ ნატა – პუგაჩოვა – მესხს არ დაუფასდა მონდომება. მშვენივრად გამოვიდა, ცეცხლი დაანთო, ყველნაირად დაიხარჯა (მერე რა, რომ ცოტათი არაადექვატურად ემოციურ-აქტიური იყო) და მაინც არა? გულნაზისავით რომ დამდგარიყო და შეწუხებული სახით ემღერა, მერე ხო იქნებოდა კი?

ხო, ახლა მივხვდი, რომ უარყოფითიც ბევრი ყოფილა, მაგრამ მაინც ვდგავარ იმ აზრზე, რომ ძალიან მაგარი იყო მესამე გადაცემა. ახლა ველოდები მეოთხეს.

პ.ს. რბილი ლь ყველაფერს აფუჭებს, იქნებ რომ გამოდიან, ლь-იანები არ ალაპარაკონ ა?

დათო რობაქიძე: