საბა, ბლოგერი ni2.ge-დან

ნიჭიერის ჟიურის ბევრი აკრიტიკებს. თავიდან ვიცავდი, თვალში ძალიან არ მეჩხირებოდა რაღაც-რაღაცები, მაგრამ ახლა ბევრი რამე გახდა შესამჩნევი.

გეგა – ამ ბიჭის დაზეპირებულმა ფრაზეოლოგიამ დამხოცა რა! ”ეს შოუ იმით არის განსაკუთრებული, რომ არასოდეს ვიცით ვინ გამოვა და ა.შ. და ა.შ. და ა.შ.” ”შენ სამი კი გაქვს” – მერე რა რომ 2 კიც გამსვლელია? :) ჰო, მერე რაღაც უცნაურობა ჭირს – კარგი ნომერი რაცაა აუცილებლად უნდა გაუხუროს რამე, მაგ. ხანჩალიანს ან კიდე ძმებ ტერუნაშვილებს. ნუ გასაგებია, რომ საიმონს ბაძავს, მაგრამ მთლად ისე ვერა როგორც საჭიროა. ისე, იმისათვის რომ მკაცრი ჟიური იყო, სულაც არაა საჭირო მიბაძო საიმონს – უმაგისოდაც კარგად მიდის ეგ ყველაფერი თუ მოუნდომებ.

მაია – ნუ ეს ქალი ვერ გამოვიდა ამ ”პროფილიდან”. ფაქტიურად თავისი გადაცემა მიყავს. მერე ეს უადგილო რეკლამები ”ხუთშაბათს 10-ზე რას აკეთებთ?” – რა უბედურებაა? :)

ნიკა – ამასთან ყველაზე ნაკლები მაქვს სასაყვედურო. ჩემი აზრით საკმაოდ კარგად ართმევს დაკისრებულ მოვალეობას თავს.

აი ასე, მოკლედ და კონკრეტულად.

გეგა ტარანტინოს როლში რომ ყოფილიყო და როზა ვამპირად გადაქცეულიყო, უფრო მაგარი სანახაობა იქნებოდა :)

“ნიჭიერს” ფეისბუქზე 6 400 მხარდამჭერი ჰყავს, ამ ბლოგს კი საშუალოდ 10 000 ადამიანი კითხულობს დღეში. მთელი კვირის მანძილზე თქვენგან უამრავ გამოხმაურებას, წერილებსა და კომენტარებს ვიღებთ. ამიტომ თქვენთვის, ერთგული გულშემატკივრებისთვის “ნიჭიერის” გუნდმა გადაწყვიტა ბლოგზე სიახლე შემოიტანოს, ახალი კონკურსი დაამატოს და საინტერესო პრიზი დააწესოს.

როგორც იცით, ყოველ ორშაბათ საღამოს კლუბ “კაშეში” იკრიბებიან პროექტის წამყვანები, ჟიურის წევრები, პროდიუსერები და სხვადასხვა ცნობილი ადამიანები და ერთად უყურებენ ხოლმე გადაცემას.

“ნიჭიერის” ბლოგზე გათამაშდება 10 მოსაწვევი – თქვენ გექნებათ შესაძლებლობა საყვარელ გადაცემას “კაშეში” უყუროთ მის შემქმნელებთან ერთად, პირადად დაუსვათ მათ შეკითხვები და ყური მოკრათ, თუ რა ხდებოდა ამა თუ იმ ნომრის გადაღებისას. ასევე შეგეძლებათ დატკბეთ გეგა ფალავანდიშვილის მზერით (ეს გოგოების გასაგონად).

ამისათვის საჭიროა ხვალ, ხუთშაბათს, იყოთ ძალიან ძალიან ყურადღებით – ბლოგზე დაიდება 10 შეკითხვა გასული გადაცემებიდან. პასუხები უნდა გამოგზავნოთ მეილზე trivia@nichieri.ge. მოსაწვევს მიიღებს პირველი ათი ადამიანი, ვინც ყველა შეკითხვას სწორ პასუხს გასცემს.

გამარჯვებულები გამოცხადდებიან შაბათს, ასევე ბლოგის საშუალებით.

”ნიჭიერის” ეთერში გამოჩენიდან უკვე ორი კვირა მიიწურა და ჩვენი მეორე,
სტატისტიკის შემაჯამებელი პოსტის დროც დადგა.
წინა კვირის შემაჯამებელი პოსტის ხილვა შეგიძლიათ ამ ბმულზე.

ამ დროისთვის ბლოგზე დაფიქსირდა 164 800 უნიკალური მომხმარებელი, ხოლო კომენტარების რიცხვმა 4 200-ს გადააჭარბა.

მაივიდეოზე ნიჭიერის გვერდი კვლავ რეკორდებს ხსნის. მაივიდეოსა და ნიჭიერის პარტნიორობა ორივესთვის ხელსაყრელი გამოდგა – ნიჭიერის გვერდზე განთავსებული ვიდეოების ჯამურმა ხილვებმა 644 200-ს მიაღწია, თავად მაივიდეოზე კი უნიკალური მომხმარებლების რიცხვი ბოლო პერიოდში 25%-ით გაიზარდა.

გულნაზი გოლეთიანის მეორე ადგილს წამოეწია მარიამ კახელიშვილის ვიდეო, რომელიც მესამე ადგილს იკავებს. პირველ რიგებშია ასევე new style და სოფო პეტრიაშვილისა და ლევან გელაშვილის დუეტი. გულნაზი გოლეთიანის ვიდეო სულ 101 000-ჯერ იხილეს, ხოლო მარიამ კახელიშვილის 84 800-ჯერ.

გეგა ფალავანდიშვილისადმი სიყვარულის ამხსნელთა რიცხვი კვლავ იმატებს, თუ წინა კვირაში 13-მა გოგონამ გამოხატა მისდამი ინტერესი, დღეისთვის უკვე ფეისბუქზე გვერდიც გაიხსნა და მასში 55 მდედრი გამოხატავს გეგასადმი სიყვარულს.

მაია ასათიანით დაინტერესდა 1 (ერთი) ადამიანი, ხოლო ვინმე ჟანამ ორი ადამიანის გულის მოგება შეძლო.

ფეისბუქზე უკვე 6 086 მხარდამჭერი გვყავს, რომლებიც აქტიურობენ, გვიზიარებენ საკუთარ მოსაზრებებს და საინტერესო ლინკებს, რისთვისაც ძალიან დიდი მადლობა მათ.

”ნიჭიერის” მესამე ეპიზოდამდე სულ ცოტა დრო – 22 საათი რჩება. ძალიან მალე, ახალი გმირები და ახალი კურიოზები მხოლოდ რუსთავი2-ზე, ორშაბათს, საღამოს 10 საათზე და მოგვიანებით უკვე – ჩვენს ბლოგზე – www.nichieri.ge.

ბლოგერი ბექა, a.k.a მჩხაპნელი ბლოგიდან doin.ge

“თუ გსურს მიხვდე, რას გრძნობს დაბოღმილი ადამიანი, შექმენი წარმატებული ფილმი და მოგვიანებით, მისი მეორე ნაწილი გადაიღე” – “ჰოლივუდური” ანდაზა

საბედნიეროდ, საქართველო “ჰოლივუდი” არ არის.

“ნიჭიერის” მეორე ნაწილი პირველს სულ მინიმუმ იმიტომ მაინც სჯობდა, რომ წამყვანები ამჯერად “სკარლეტ ო’ჰარა და რეტ ბატლერი” აღარ ყოფილან და გადაცემის დასაწყისი გაცილებით  უკეთეს და უქარო ადგილზე ჩაწერეს, ვიდრე მოსიარულე ავტობუსის ღია სახურავია.

ნომრები კი იყო უფრო მრავალფეროვანი, უფრო სახალისო, უფრო ამაღელვებელი და “უf, “რო” მიგიზიდავს”, მოკლედ ისეთი.

გაგრძელდა თევზთა წარმოჩენა ფართო აუდიტორიის წინაშე. თუმცა, ახალმა კონკურსანტმა, კოკოლისგან განსხვავებით, ჟიურის წევრების სიმპათია ვერ დაიმსახურა და  მათ, მადლობის ნაცვლად, სახლში, სავარაუდოდ ქოქოლაც კი დააყარა. თევზების პროპაგანდა შოუში ასე თუ გაგრძელდა, ერთ დღეს სცენაზე არიელი რომ გამოვიდეს და “under the sea” ან რამე ასეთი იმღეროს, უკვე აღარც ეგ გამიკვირდება.

სამაგიეროდ, ის მიკვირს, რომ ამ გადაცემის შემდეგ არ გამოჩნდა თომა-თა არმია, რომლებიც აღმოაჩენდნენ, რომ “ნიჭიერის” ბრიტანულ ვერსიაში საიმონმა ზუსტად იმ სამი თითით მოიფხანა თავი, რომლითაც გეგამ და “გიტარისტები, ვითომ იქ რომ შეხვდნენ ერთმანეთს, სინამდვილეში წინა დღეს რომელიღაც კლუბში ერთად გამოდიოდნენ”.

ისიც გაუგებარია, ამრეზით რატომ არ განაცხადეს, რომ “კიდევ კარგი პატარა მარიამსაც ისევე არ დააძრეს კბილები, როგორც მის ბრიტანელ ანალოგს“.

ან, თუნდაც,  იმის მტკიცება არ დაიწყეს, რომ “KBIL-MAN”-ის ნომრის ბოლო სცენაც დადგმული იყო, რომ გეგას შეკითხვას “რა არის ამაში განსაკუთრებულიო” მხოლოდ ფორმალობის სახე ჰქონდა, რომ ჟიურის წევრები, უბრალოდ სამარშუტო ტაქსის კარის გაღების საბაბს ეძებდნენ, რომ ეს გოგო “ვა-ბანკში” მონაწილეობს…

…რომ ჟიურიმ სავარაუდოდ იცოდა მანქანაში მყოფი ადამიანების შესახებ, რომ… რომ… რომ… ერთი სიტყვით, გამიკვირდა, რომ არ შედგა ამდენი “რომ”-ის ამბოხება და…

რომ-ის იმპერია, ანუ, “პური და სანახაობა”

პირველი საუკუნის შემდეგ, ბევრი რამ შეიცვალა.

მაგალითად, რომისკენ მიმავალმა გზებმა სხვა მიმართულებითაც გადაუხვიეს და დრომ კი კოლიზეუმი ჩაკბიჩა.

თუმცა, რაღაც მაინც დარჩა უცვლელი: ოცდამეერთე საუკუნის ადამიანებს ისევე უყვართ “პური და სანახაობა”, როგორც ის ძველ რომში უყვარდათ. ხალხის დასაპურებლად და მათი თვალების წყურვილის მოსაკლავად კი “ნიჭიერის” ეს სერია ნამდვილად გამორჩეული გამოდგა…

“პური…

ადამიანის ორგანოებს, კერძოდ კი მათ კუჭებს წყევლა რომ შეეძლოს, ჟიურის წევრებს მინიმუმ ენა უნდა ჰქონდეთ გამხმარი. ის ენა, რომლითაც ხინკლისმჭამელი მონაწილე დამძიმებული მუცლითა და კიდევ უფრო დამძიმებული ხასიათით სცენიდან გაისტუმრეს. მართალია,კონკურსანტის სხეულში მდებარე “აღუვსებელი საწყაულის” “კუჭობა” ერთი მხრივ ეჭვქვეშ დასაყენებელია, მაგრამ, თუკი ჟიურიმ წინასწარ იცოდა, რომ ნომრის შემდეგ ამ კაცს თავის დამშვიდება მხოლოდდამხოლოდ უფასო სადილით შეეძლებოდა, მისი ქეიფი დროზე ადრე უნდა გაეწყვიტა. წამზომზე დანიშნული დროის უკანასკნელი წამების ფაცი-ფუცი, დაძაბულობა და მოულოდნელად ჟიურის კომენტარი: “იცით, მე ამას მხარს ვერ დავუჭერ” - ცოტა ცუდად გამოჩნდა. მთელი ნომრის მანძილზე ადამიანი თუ ხინკალს ჭამდა, ბოლოში წამწამზე ვერ იჩქმეტდა, რომ ამის გულისთვის დაცდა ღირებულიყო.

ადამიანის ორგანოებს, კერძოდ კი მათ კუჭებს (არანაირი დეჟავუ)… ლაპარაკი რომ შეეძლოთ, მაია ასათიანის ენას სერიოზული კონკურენტი გამოუჩნდებოდა. როგორც გადაცემიდან ჩანს, ჟიურის წევრებსა და წამყვანებს “სმა-ჭამა დიდად შესარგი” ნამდვილად არ აკლიათ, მაგრამ რამდენიც სცენაზე ისეთი რამ გამოჩნდა რაც იკბიჩებოდა, მაია ასათიანმა ყველაფრის (ცოტას ვაჭარბებ: ხინკალი და თონის პური იყო მარტო) ჭამის სურვილი გამოთქვა. კიდევ კარგი, ჟიურის სხვა წევრებმა პატარა მარიამზე სიყვარულით “ჩასაყლაპი ბავშვიაო” არ თქვეს, თორემ ვინ იცის…

…და სანახაობა”

“ნიჭიერის” მეორე სერიაშიც აღმოჩნდა ბევრი ისეთი, ვის “ტრაქტორსაც” “ტრა(ე)ქტორი(ა)” აერია და გამონაბოლქვი ჰაერით ჟიურის წევრების “ტრაქეები” “დაწამლა”. თუმცა, რა თქმა უნდა, იყო ისეთი ნომრებიც, რომელთა გამო მინიმუმ გადაცემის ყურება ღირდა, შექმნა თუ არა. იმის აღწერას ნამდვილად არ დავიწყებ, ვინ რა გააკეთა და ვინ რის გაკეთებას ცდილობდა. ჩემამდე ეს უკვე არაერთხელ დაიწერა და “იყურა”, რის გამოც მე მხოლოდ მცირე შეფასებებით შემოვიფარგლები:

• ბერნარდ შოუ ამბობდა, რომ “ცეკვა ეს არის ჰორიზონტალური სურვილების ვერტიკალური განხორციელება, რომელიც ლეგალიზებულია მუსიკით.” თუმცა, ასეთი განმარტების ავტორიც კი ვერ შეძლებდა სახელი დაერქმია იმისათვის, რაც სცენაზე ზედიზედ ორმა გოგომ გააკეთა. გაცილებით უფრო მისაღები იქნებოდა, თუკი ანკეტაში ჩაიწერებოდა შემდეგი ნიჭი: “ვაპირებ, ამოვვარდე მენჯიდან”, ან, რაიმე მსგავსი…
• მარკ ტვენი ამბობდა, რომ “სჯობს იყო ჩუმად და გამოჩნდე სულელი, ვიდრე ხმა ამოიღო და ამაში ყველა დარწმუნდეს.” ხოლო, თუ ჩვენ ერთ შეურაცხმყოფელ სიტყვას “ცუდი მომღერლით” შევცვლით, მაშინ ეს წესი “ნიჭიერის” ბევრ მონაწილეს გამოადგება. სწორედ მისი არად ჩაგდებისთვის მოშანთეს ულმობელად ჟიურის წევრებმა “ო შანტე”-ს შემსრულებელი მოხუცი, მხარზეჯოხგადებული კოლმეურნე ქალები და ბევრი სხვა, რომელთა გაქრობის მისიაც საკუთარ თავზე სავარაუდოდ მემონტაჟეებმა აიღეს.
• ჩემი მეზობელი იურა ერთ-ერთ ქელეხზე ამბობდა, რომ “ცხონებული გოდერძი იქამდე იცოცხლებს, სანამ ის ჩვენს გულებში იქნება”. ხოლო, “მოზაიკის” მიერ შესრულებულმა ნომერმა ცხადყო, “რომ ცუდად მაინც არ ჩაუვლია იმ განწირულის სულისკვეთებას, და გზა უვალი, მისგან თელილი, მის მიმდევრებში მაინც დარჩება.” ჯექსონის შესანიშნავმა იმიტაციამ დატოვა ერთადერთი შეკითხვა: “თუ რატომ ეგდო საბრალო ქუდი მთელი ცეკვის მანძილზე სცენაზე ეულად და სევდისმომგვრელად”

• • ოპტიმისტური ანდაზა ამბობდა: “თუ გარშემო ყველა ტირის, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ შილა-ფლავის მომზადება უნდა დავიწყოთ”. ხოლო, პატარა მარიამმა ამ ანდაზის ჭეშმარიტებას გამარჯვება კიდევ ერთხელ აზეიმა. იტირა ბებიამ, იტირა მამამ, იტირა თიკამ, “ამან და ამან”-აც იტირა და დარწმუნებული ვარ, “ესა და ეს”-იც იტირებდა… რადგან სიხარულიც შეიძლება რომ მწუხარების ინგრედიენტებით გამოიხატოს.
  • ერთი მომიტინგე ამბობდა, რომ “ამ ქვეყანაში ყველაფერი ჩაწყობით ხდება“, ამის გამო მე აღარ მიკვირს ის, თუ რატომ ვერ მიაღწია წარმატებას ვერც ერთ კონკურსში მარიამ კახელიშვილმა. რადგან,  ზოგან და ზოგჯერ ჟიური მართლა ისეთ გადაწყვეტილებას იღებს, რომ სურვილი გიჩნდება მის წევრებს მაიკლ ტაისონი მიუქსიო და სმენაზე მეტი პრობლემები შეუქმნა…

დასკვნის მაგიერი: “ეკონომილირიკული წიაღსვლა”

ეკონომიკაში “მოთხოვნა-მიწოდება” ერთ-ერთი ძირეული საკითხია, რომლის მიხედვითაც თუ მოთხოვნა მიწოდებას გადააჭარბებს, ამა თუ იმ “პროდუქტზე” დეფიციტი შეიქმნება.

“ნიჭიერის” სულ ორი გადაცემა გახდა საკმარისი იმის დასადგენად, რომ ქვეყანაში გეგას დეფიციტია და თუ ასე გაგრძელდა, სიტუაცია კრიზისამდე მივა… საჭიროა შავი ნიღაბი სახეზე, შინდისფრად შეღებილი თმები, ან, საქვეყნო აფიშირება იმისა, რომ გეგას ცოლი ჰყავს…

პ.ს: კულუარული ინფორმაციით, თურმე მესამე გადაცემა ისეთი იქნება, რომ წინა ორს შეიძლება საერთოდ არსებობის შერცხვეს. ეს ისე…

პიკოლინა, ბლოგერი piccolina.ge-დან

იმაზე ლაპარაკს აღარ დავიწყებ, რომ რაც მაგრები ვართ, ქართველები ვართ, მაგრამ ყველაფერი მაინც ჩვენ გამოგვდის ბანძად, კიარადა არაფერი გამოგვდის და ფანტაზია გვაკლია… ეგ უკვე ათასჯერ ითქვა და დაიწერა (ნიჭიერთან მიმართებაში ვამბობ). მაგრამ, სანამ კრიტიკოსები კრიტიკის საბაბს ეძებენ, უსაქმურები კი დაწუნების მიზეზს, პროექტი სულ უფრო და უფრო პოპულარული ხდება :)))

ორშაბათს გადაცემას კლუბ კაშეში ვუყურე, ჟიურისთან, წამყვანებთან და გადაცემაზე მომუშავე ჯგუფთან ერთად. ძაან მაგარი ემოცია იყო. იქ ვინც იყო, თითქმის ყველას უკვე ნანახი ჰქონდა ყველაფერი, მაგრამ სახეებზე რომ შეხედავდით, ისე გამოხატავდნენ ემოციებს, გეგონებოდათ, პირველად ნახესო :)))

დადუ, თიკა, გეგა

არ ვიცი, მომეჩვენა თუ მართლა ეგრე იყო, მაგრამ წამყვანები უკეთ წამყვანობდნენ. დიალოგები და კომენტარები უფრო სახალისო იყო :))

ჟიური კიდევ… ნიკას რეაქციებს უყურებდით? ვიღაც რომ მღეროდა ჯერ სერიოზულად უყურებდა, გულშემატკივრობდა და მერე გამომეტყველება ეცვლებოდა და კმაყოფილების ღიმილში გადიოდა. 1-2 მონაწილეზე მოხდა მასე და გამომსვლელების ნაცვლად ნიკას მიმიკებზე მეღიმებოდა :)))

მაია ასათიანი

გეგას ფანებო, თქვენს საყურადღებოდ, ალბათ უფრო შეგიყვარდებათ ეს კაცი, როცა გაიგებთ, რომ ძალიან თავმდაბალია. როდესაც ვუთხარი, ამდენი ფანები გყავს-მეთქი, ისე მორცხვად ჩაეღიმა, მისი ფანი რომ ვყოფილიყავი, ჩავყლაპავდი ალბათ მეც :)))

კიდევ იქ ნორმალური მაია ასათიანი იყო, ანუ მაკიაჟის და რაღაცეების გარეშე, ძალიან უშუალო. სურათი რომ გადავუღე, დაიწუწუნა, აუზიდან ახალი გამოსული ვარ და ცუდად გამოვიყურებიო :)))

კაი, გვეყო გუნდზე ლაპარაკი, გადავედით ნიჭიერ მონაწილეებზე.

• ჯგუფი იავნანა რომ დავინახე სცენაზე გამეღიმა და გულიანი სიცილისთვის მოვემზადე, მაგრამ მთელი გამოსვლის მანძილზე ასე გაღიმებული დავრჩი. საკაიფო იყო, სხვა ნომრებისგან განსხვავებული და უჩვეულოდ ცოცხალი, მაგრამ, არ ვარ დარწმუნებული, რომ რაჭველები რომ არ ყოფილიყვნენ მაინც გავიდოდნენ… Sorry ladies.

• იმ ტრაქტორიანი ბიჭის მიერ დაყენებულ ბუღზე აღარაფერს ვამბობ, უფრო სწორად, გამიხარდა რომ იქ არ ვიყავი და ეგ არ ვისუნთქე, მაგრამ მართალია, თავისი ხელით ამისი აწყობა დასაფასებელია (?).

• ლუარა ქირია მარტო მისი ბრჭყვიალებიანი ჰენდმეიდის გამო უნდა გადაეყვანათ მგონი მეორე ტურში :))) ძალიან საყვარელი ქალი იყო, მერე რა, რომ სიმღერ-რეპ-ლექს წარმომავლობის შემოქმედებაში მთლად ვერ ქაჩავს – ნიჭი ნიჭია.

• მარიამ რაფავა აღსანიშნავია, მაგრამ გადაცემის ეთერში გასვლამდე გაიცნო უკვე მთელმა საქართველომ და ჩემი კომენტარები დაგვიანებულია მგონი :)

• ახლა აღიარეთ, ხინკლის მჭამელი თამაზ ზაველური რომ გამოვიდა, რამდენს გაგახსენდათ, რომ გშიათ ან ხინკალი საშინლად გენატრებათ :))) ვანიკომ, მაგალითად, ხინკლამდე ვერ მოიცადა და რაც ყველაზე ახლოს იყო იმის ჭამა დაიწყო.
  

  ვანიკოს მოშივდა

• ის გოგო რომ გამოვიდა, შავებში და რაღაცნაირად რომ ცეკვავდა ხომ გახსოვთ? გეგას რეაქცია დააფიქსირეთ? გააგრძელებინა, გასაღიმებელი მასალა დაიგროვა და მერე გაუშვა :))

• იმ კბილებიან კაცზე არაფერს ვიტყვი, ჩემი გასაკეთებელი კბილები მახსენდება და ყბები მტკივა მაგის დანახვის მერე. ბრრრ :/

• ჯგუფი მოზაიკის ბიჭი, ილია რომ დავინახე, წარმოვიდგინე, რა ბედნიერია, რომ ოცნება აიხდინა და სცენაზე იცეკვა და თან კარგად იცეკვა, მართლა კარგად. კიდევ გული დამწყდა, რომ კონცერტზე ვერ ჩაუსწრო ჯექსონს :/ წარმოვიდგინე, ჩემი საყვარელი მომღერლის კონცერტზე რომ მეღირსოს წასვლა და იმ დღეს რომ მოკვდეს, როგორ გამიტყდება.

• გადაცემის აღმოჩენა, უფრო სწორედ, აღმოჩენები – ორი მარიამი. პატარა მარიამი რომ დავინახე, ვიფიქრე დედა არ ყავს და მარტო მაგიტომაც გადაიყვანენ-მეთქი (ქართველების გულჩვილობის ამბავი რომ ვიცი), მაგრამ არა, მშვენივრად იმღერა ბავშვმა. და მეორე მარიამი (კახელიშვილი)… ნუ არ ვიცი, რა უნდა ვთქვა, ძალიან მაგარი ბავშვია. მართლა გეუბნებით, არ ვიცი რა უნდა ვთქვა.

გადაცემა რომ დამთავრდა, კოლя მოვიდა, შემოქმედებითი ჯგუფიდან და მკითხა, ბლოგზე რას დაწერო? მეთქი, რა უნდა დავწერო, რასაც საერთოდ ვწერ და არაო, პირველი ჯობდა თუ მეორეო? ხოდა მეორე! არ ვიცი, მაყურებელი გახურდა თუ მონაწილეები, მაგრამ ამ ორშაბათის უფრო მომეწონა.

წამყვანები

P.S.: იმ საეჭვო ტიპების ვინაობა ჯერჯერობით დაუდგენელია, ნიღბებით რომ წაიცეკვეს სცენაზე… რაღაც ეჭვები მაწუხებს მაგასთან დაკავშირებით. მაგრამ მაინც, ნიღბიანებო, გრცხვენოდეთ, ხალხის ასე დაინტრიგება შეიძლება?

ბექა ადამაშვილი, a.k.a. მჩხაპნელი ბლოგიდან Doin.ge

“Show must GO on” - ფრედი მერკური
“ისე არ უწვიმია, როგორც ქუხდა” – ჩემი მეგობარი

ერთის მხრივ, ფრედიც მართალია და მეორეს მხრივ, ჩემი მეგობარიც.

“ნიჭიერს” ელოდებოდნენ ისევე, როგორც ელოდებიან პირველ ბავშვს ოჯახში, ბოლო მატარებელს მეტროში, “skype”-ში გაცნობილ მაგარ გოგოს – პაემანზე, გაზაფხულს – ზამთარში, “ავატარის” ბილეთებს – სალაროსთან, ღილაკზე თითის დაჭერას – სურათის გადაღების წინ, “მე შენ მიყვარხარ”-ზე საპასუხო რეაქციას – სიყვარულში გამოტყდომისას და ა.შ.

ერთი სიტყვით, ვაჟას “მთების” არ იყოს – ყველანი “იდგენ და ელოდნენ“…

"თუ დროის შეჩერება გსურს, მაშინ რაიმეს ლოდინი დაიწყე" - მე

ამ მასშტაბის მქონე მოლოდინმა კი გამოიწვია ის, რომ მავანთ და მავანთ გადაცემა არ “ეყოთ” და ტრადიციული “უფრო მეტს ველოდი“-თი (რა თქმა უნდა, ამ “უფრო მეტი“-ს დაკონკრეტების გარეშე) უკმაყოფილება გამოხატეს კიდეც. თუმცა, შოუ მაინც შედგა და ცალკეული “პერსონაჟებისა” თუ მთლიანი გადაცემის წყალობით ბევრის მოწონებაც დაიმსახურა.

ანუ, თამამად შეიძლება ითქვას, რომ “ნიჭიერმა” ქართულ ტელე-სივრცეში შესამჩნევი კვალი დატოვა.

ჰოდა, ჩვენც მის ნაკვალევს ნაბიჯ-ნაბიჯ მივყვეთ:

პირველი ნაბიჯი: “დუ-უტ, დუტა, დუ-უტ!”

გასაგებია, რომ არ არსებობს წამყვანი, ვინც დუტაზე უკეთესად გაუძღვება გადაცემას. გასაგებია, რომ არ არსებობს შოუმენი, ვინც დუტაზე უკეთესად წაიყვანს კონცერტს. გასაგებია, რომ არ არსებობს მსახიობი, ვისაც შეეძლება დუტაზე კარგად ითამაშოს რეკლამებში. ისიც გასაგებია, რომ დუტაზე უკეთ გათამაშება ჩატარებაც შეუძლებელია… მაგრამ, გაუგებარია, რატომ არ არსებობს ენა, რომელსაც შეეძლება დუტაზე უკეთ წაიკითხოს გადაცემის ტექსტი და მისი დაწყებისთანავე მაყურებელს: “აუ, აქაც დუტაო?” არ ათქმევინოს.

"მე იგივე ვარ მარად და მარად, არ ვსდევ ჟამთა ცვლას..."

დუტა კარგია… კარგზე ბევრად მეტიც. თუმცა, დუტა “ყოველ დროს“, დუტა “ყოველთვის” და დუტა “ყოველგან“, ისევე მოსაბეზრებელია, როგორც ამ ფრაზაში სიტყვა “დუტას” ხშირი გამოყენება…

მეორე ნაბიჯი: “კონგენიალურ..რ..რია”

როდესაც პირველად წამყვანების შესახებ გავიგე, ასოციაციაში მაშინვე მოვიდა თიკა ფაცაციასთან დაკავშირებული დისბალანსური პარამეტრი: “სიმაღლე”!

ამის გამო მეგონა, რომ სიმაღლეში არსებულ სხვაობას, შოუსა და მის ვიზუალურ მხარეზე ცუდი “გავლენის” მოხდენა შეეძლო. თუმცა, გადაცემის მსვლელობისას წამყვანთა წარმატებულმა ტანდემმა ჩემი ძველი წარმოდგენები ისევე დაამსხვრია, როგორც…

"კრამიტთმმუსვრელი"

მე კი, წარმოდგენაგაჩანაგებულს, მაშინვე ილიკო ჩიგოგიძის ფრაზა გამახსენდა: “ცალთვალა იყო კუტუზოვი, მაგრამ დედამიწის გულში რა იდო, იმას ხედავდაო”. წამყვანთა დუეტმა, სასკოლო ენაზე თუ ვიტყვით, “თავისი საქმე ხუთიანზე შეასრულა” და სრულიად შეუმჩნეველი გახადა ის “ნაკლი”, რომელიც ჩემი აზრით თვალისათვის შესაძლოა ცუდი აღსაქმელი ყოფილიყო.

თიკას დასახასიათებლად ალბათ, იდეალური იქნებოდა მისი მშობლიური ქართული ესტრადის ჟამმოჭმული, თუმცა “იუმორინას” მაცოცხლებელი ჰიტის – “მარტის” შემდეგი სიტყვები: “წამის წინ წამწამებს ცრემლი გისველებდა, ახლა მზის სხივების კრთება ათინათი”…

"თვით მაიასაც კი არ უტირია..."

თიკას მთავარი პლიუსიც ის იყო, რომ ემოციების გამოხატვისას ბუნებრიობა არ დაუკარგავს: იცინოდა მაშინ, როცა მართლა ეცინებოდა; ხტუნავდა მაშინ, როცა მართლა ეხტუნებოდა; იცეკვა მაშინ, როდესაც ამის დრო იყო და იტირა მაშინ, როდესაც მაყურებელსაც აეტირა.

არ მინდა რაღაც “ხოტბაჲ და დიდებაჲ”-ს ტიპის ნაწერი გამომივიდეს, მაგრამ საქებარი სიტყვების მეტი ვანიკოზეც არაფერი მეთქმის: კარგი, მხიარული წამყვანს დამატებული კიდევ უფრო უკეთესი მსახიობი მარტივი არითმეტიკული გამოთვლით, ჯამში “ფრიად სასურველ” შედეგს იძლევა.

მოკლედ თუ ვიტყვით, თიკა და ვანიკო შოუს “შოუსანიშნავად” მოერგნენ.

მესამე ნაბიჯი: “ნიჭიერები და დანარჩები”

“2G“(გულნაზი გოლეთიანი)-სა და “3G“(“მესამე თაობის მოცეკვავები” – “New Style”)-ს თემა უკვე იმ მანქანის საბურავებივით გაცვდა, რომლის შეჩერებაც პატივცემულმა ჟიურიმ ერთ-ერთ მონაწილეს სათანადოდ არ დაუფასა.

"ჰერკულესის ხანდაზმულობა"

რაღა თქმა უნდა, იმავე საღამოს გაივსო სხვადასხვა სოციალური ქსელები თუ “მესენჯერები” სტატუს-ფრაზებით: “ქართველი სუზან ბოილი“, “გულნაზ ბოილი” და “სუზან გოლეთიანი“. თუმცა,ცოტა ხანში ამოქმედდა დეკარტეს “მეთოდოლოგიური ეჭვი”-ს კანონიც: “დაეჭვდი ყველაფერში, რაც საეჭვოდ გეჩვენება” და დაიძრა არმია კომენტარებისა, რომელსაც სათავეში ედგა “მთავარსარდალი” სახელად “ეს სცენა დადგმული ხომ არ იყო?!”. არმიის დამრტყმელ ძალას კი წარმოადგენდნენ კომენტარები: “აი, სუზანიც ზუსტად ეგრე მიაბრუნეს უკან” და “ხაჭაპურის სცენა სპეციალურად ჩასვეს, რომ ხალხს თავიდან სხვანაირი წარმოდგენა შექმნოდა“.

მოკლედ, ისეთი ამბავი ატეხეს, სუზან ბოილი რომ შესულიყო “YOUTUBE“-ზე და გულნაზი გოლეთიანი შოტლანდიაში დაეპატიჟა, აღარც ეგ გამიკვირდებოდა. არ ვიცი, დამთხვევა იყო თუ დადგმა, მაგრამ თუნდაც დადგმული ყოფილიყო, მერე რა?
ვერ ვისიამოვნეთ, ვერ შევაქეთ და ტაში ვერ დავუკარით?

შოუს ზუსტად ასეთი ელემენტები ქმნის და ისინიც თუ  ”დაჯდა”, მაშინ უკვე “მექანიზმის” მუშაობასაც საფრთხე შეექმნება.  ჰოდა, თუ საბოლოო პროდუქტი (თუნდაც დადგმული) ასეთი კარგი სანახავია, უკეთესი არ იქნება თუ მას ინგრედიენტებში ქექვის გარეშე მივიღებთ?  :)

"ახალი სტილით - ახალი მწვერვალებისკენ"

“New Style”-ს რაც შეეხება. აქ უფრო სხვა ტიპის კომენტარები სჭარბობდა:

• “შუაში რომ იდგა ჩემი მეგობარია“
• “სალტოს რომ აკეთებს, იმისი ძმა ჩემი ნათესავის კლასელია“,
• “ამ გოგოს “სკაიპით” ველაპარაკებოდი“,
• “აუ, იმას მგონი ვიცნობ“
• და რა თქმა უნდა, დამსახურებული კომპლიმენტების მთელი ზღვა…

თუმცა, ისეთი მონაწილეებიც იყვნენ, ვისაც პრობლემა ჰქონდა სმენაზე (“ყოველთვის როცა..ა…ა… და…ა…ბერავს ქარი“), წონაზე და ორიენტაციაზე (რა სულ ცუდს ფიქრობთ… საერთოდ შეცდომით რომ ავიდა სცენაზე, ეგ ვიგულისხმე)…

ზოგი უდრეკად იწვა (მინებზე და მანქანას უძლებდა), ზოგიც იმდენად დრეკადი იყო, რომ აბსტრაქტული სიტყვა “თავ-ფეხი” რეალობად აქცია.

"რეზინ-man"

ზოგმა რკინის ლარიანი გადაყლაპა, ზოგმა – წყენა, ზოგმა კი კინაღამ თევზით ჩაი-კოკოლ-ზინა ყელი…

ზოგმა თავი წარმოჩინა (პირდაპირი და არაპირდაპირი გაგებით), ზოგმა – პირი (მუშტის დახმარებით), ზოგმა გული და ზოგმაც…

"შეყვარებულის ადამიანის ცეკვა"

საცირკო ნომრები, სამწუხაროდ, ისეთივე გრძელი არ აღმოჩნდა, როგორც ეს ჯოხი…

"ნახვად ღირდა..."

…ამიტომ ისეთივე უკმარისობის გრძნობა დატოვა, როგორც იმ ველოსიპედიანმა ბიჭმა “ტრიუკების” გაკეთებას ტყუილად რომ დაგვპირდა. იგივე შეიძლება ითქვას სხვა რამდენიმე ნომრის შემთხვევაშიც: ზოგმა სამეჯლისო იცეკვა კარგად, ზოგს ოჯახის გაძღოლა ბავშვობიდანვე დააწვა მხრებზე, ზოგმაც პიანინო გამოიყენა სათანადოდ და ამ ზოგ-ზოგების “თითქმის უჩვენებლობა” იმედია, მხოლოდ მათი შემდეგი გადაცემებისათვის გამო-ზოგ-ვით აიხსნება.

"ოჯახის ტვირთი არც ისე მძიმე სატარებელი ყოფილა"

საბოლოო ჯამში, ნომრები ისეთივე მრავალფეროვნებით გამოირჩეოდა, როგორც ის სატელევიზიო კადრი – ბევრი ზოლებისგან რომ შედგება და მაუწყებლობის დასრულების შემდეგ ეკრანზე რომ ჩნდება ხოლმე.

ამის გამო კი დიდი ჯაფა დაადგა ჟიურის, რომელმაც ზოგი მიწასთან გაასწორა და ზოგი დაზოგა…

მეოთხე ნაბიჯი: “აბა, ჟ(ი)ური!”

აბაჟური -(Fr)-abat-jour - საფარველი, რომელიც ლამპას უკეთდება მხედველობის დასაცავად

ჟიურიც ერთგვარი საფარველია, რომელიც სცენაზეა “მიმაგრებული” და მაყურებლებს – ცუდი ნომრებისგან, ცუდი ნომრის ავტორებს კი – მაყურებელთა დაცინვისგან იცავს.

დასაცავი კი ამ გადაცემაში ორივე ფლანგზე დიდი რაოდენობით აღმოჩნდა და ჟიურის მუშაობა იდეალური იქნებოდა, რომ არა მისი ორი წევრის მიერ ერთ-ერთი მონაწილისათვის ნახევარფინალის საგზურის “ჩუქება“. ალბათ, მიხვდით, ვგულისხმობ იმ ადამიანს, რომელსაც როგორც გვჩვევია ჯერ მთელი საქართველოს მასშტაბით დავცინებთ და შემდეგ ტრადიციულად, ისე შევიყვარებთ, რომ მასთან ქუჩაში სურათების გადაღებაც კი გაგვიხარდება.

არ შეიძლება კიდევ ერთხელ გამოსასვლელად გაიმეტო ადამიანი, რომელსაც ჰგონია, რომ “სათვალე ნაცნობებისაგან დაიცავს”…

სხვა მხრივ კი ჟიური კრიტიკას არ ექვემდებარება და სწორედ ამიტომ, სცენის თავზე საკმაოდ ობიექტურად ინთებოდა ხოლმე სახელები…

…გეგა (ტრიადის ხელმძღვანელი, რომელიც ხშირად ერთ-პიროვნულ გადაწყვეტილებას იღებს და მას ორივე ხელით ახორციელებს, თუნდაც სხვებს ნომრის შეწყვეტის სურვილი სულაც არ ჰქონდეთ. თუმცა, ეს ხდება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ტელემაყურებელი უკვე “გულითადი დაცინვის” ფაზაშია გადასული და ნომერი უთუოდ უნდა შეწყდეს)

…მაია (როგორც ბევრი სხვა, თავიდან მეც ვფიქრობდი, რომ უკეთესი იქნებოდა აქ სხვა სახელი დაწერილიყო, მაგრამ შევცდი. “პროფილის” “მარგი ქმედების კოეფიციენტმა” ჩემი სიმპათია პირველი კომენტარიდანვე (“მიდი, ოღონდ არ ჩაგეყლაპოსო“) დაიმსახურა. მომდევნო კომენტარით (“ვინმეს დაბადების დღეზე, რომ იყოთ და ასე იცეკვოთ, ალბათ მოახდენთ შთაბეჭდილებას, მაგრამ… სცენაზე ჯერ მე მგონი ადრეა“) დაამსხვრია ჩემი წარმოდგენა იმაზე, რომ ის მონაწილეების მიმართ მკაცრი ვერ იქნებოდა. ხოლო, გადაცემის მანძილზე გამოხატული ემოციებით საბოლოოდ დამარწმუნა იმაში, რომ “სწორ დროს”, “სწორ არხზე” და “სწორ ადგილზე” იჯდა)

…ნიკა (შენიშვნა არ მაქვს. აფასებდა ზუსტად, ობიექტურად და თან… იდეალურად გაიბუტა)

"ბუტე...ბუტე..." - ვიბუტბუტე

მეხუთე ნაბიჯი: “მგონი, ყელს მივუახლოვდი…”

…და სანამ ამოვალ, დროა ამ წინადადების ბოლოს წერტილი დავსვა და გავჩერდე.

პ.ს: ვისაც კლავიატურა ჰქონდა, “ნიჭიერზე” საკუთარი აზრი უკვე ყველამ გამოთქვა და რამე განსხვავებული თუ ვერ ვთქვი, მეპატიება… :)

თინი, ბლოგერი tiny.ge-დან

გამარჯობა, მკითხველებო, მე თინი ვარ და  ეს ჩემი პირველი პოსტია “ნიჭიერი’-ს ბლოგისთვის. ამიერიდან, ყოველ სამშაბათს  შევხვდებით ხოლმე :)

გუშინ პირველი გადაცემა გავიდა ეთერში, როგორც იქნა! სიმართლე გითხრათ, უკვე რამდენიმე დღეა, რაც ჩემთვის საათმა “ნიჭიერი”-ს მიმართულებით დაიწყო ბრუნვა. შეიძლება სწორედ ამის გამო მეგონა, რომ ყველა ჩემსავით ელოდებოდა პირველ გადაცემას  და პირველ შთაბეჭდილებებს. სხვების სახელით ვერ ვილაპარაკებ, მაგრამ ინტერნეტ სამყარო კი მართლა დღეებს, საათებს და წუთებს ითვლიდა  დაწყებამდე..

რამდენიმე საათით ადრე გაირკვა, რომ უნდა წავსულიყავი კლუბ “კაშე”-ში, სადაც   შოუს შემქმნელები, პროდიუსერები, ჟიური, წამყვანები და ა.შ. იკრიბებოდნენ, რომ იქ ეყურებინათ პირველი გადაცემისთვის.  ბევრ მათგანს უკვე ნანახი ქონდა გადაცემის საბოლოო სახე, მაგრამ ასეთ სიტუაციაში მეტი ემოცია იქნებოდა.

დაწყებამდე ყველას ეტყობოდა თან სიხარული და თან თითქოს დაძაბულობაც. ერთი სული ქონდათ როდის დაინახავდნენ პირველ კადრებს. იქამდე კი ერთად “უმკლავდებოდნენ” ლოდინს:

თიკა ფაცაცია

თიკა და ვანიკო

გეგა ფალავანდიშვილი და მაია ასათიანი

გადაცემის პირველივე კადრებს ხმაურიანი ოვაციები მოყვა- ტაში, ყვირილი, შეძახილები… კლუბის სიტუაციაში, ხალხმრავლობაში იმიტომაც იყო კარგი ყურება, უფრო გამოხატავ ემოციებს.

რადგან პირველი  იყო, მოდი ზოგადად ვიტყვი აზრს შოუს სხვადასხვა ასპექტზე პირველად შთაბეჭდილებას. ალბათ ყველას ამ ერთი გადაცემით შეგვექმნა წარმოდგენა ჟიურიზე, წამყვანებზე..

წამყვანები:

შოუს ფორმატი ისეთია, რომ წამყვანების ტექსტი, ემოციები, წინასწარ არ არის გათვლილი. იმ მომენტში ხდება ყველაფერი და მე თამამად შემიძლია ვთქვა – თიკამ და ვანიკომ ძალიან კარგად გაართვეს თავი! არიან საკმარისად ემოციურები, არც მეტი და არც ნაკლები. კარგი წამყვანური წყვილია, შეიძლება ფორმატის დამსახურებაც არის, მაგრამ ძალიან დიდი ხანია ქართულ ტელესივრცეში ასე არ მომწონებია შოუს  წამყვანები.

ერთ-ერთი კადრი გადაცემიდან

ჟიური:

ჟიურის  როლი ძალიან დიდია ამ პროექტის ყველა ანალოგში. ხშირად, მხოლოდ მათი რეაქციების სანახავად უყურებს მაყურებელი შოუს. ამ მხრივ, შემიძლია ვთქვა, რომ ნამდვილად გულუხვობა გამოჩინეს გეგამ, მაიამ და ნიკამ. სიმართლე გითხრათ, თავიდან ცოტა ამრეზით ვუყურებდ ჟიურის ამ შემადგენლობას, მაგრამ გადაცემის ყურების დროს მივხვდი, რომ ყველაფერი სწორად იყო შერჩეული.  განსაკუთრებით ვხალისობდი ნიკა მემანიშვილის რეაქციაზე, როცა “ღიმილი მაჩუქე კარგო”-ს ყურების დროს გაბრაზდა და გაებუტა გეგას და მაიას – რატომ გადაიყვანეთ მეორე ტურშიო (ისე, სიმართლე გითხრათ მეც არ მომეწონა, რომ მეორე ტურში გადაიყვანეს. კი, სახალისო იყო, მაგრამ სა-მეორეტურო – ნამდვილად არა).

ჟიურის ემოციები

მონაწილეები:

აღიარეთ,  რამდენმა თქვენგანმა სცადა მუშტის პირში ჩადება მარიამ გუჯაბიძის გამოსვლის  დროს? თქვენი არ ვიცი, ესენი კი ნამდვილად გულდასმით ცდილობდნენ :

მცდელობები:)

ყველაზე დიდი ემოცია ჟიურიშიც და ჩემში პირადად, new style-მ და გულნაზი გოლეთიანმა გამოიწვიეს. რამდენჯერ ვუყურე უკვე მათ ვიდეოებს, არც კი ვიცი. უდავო ფავორიტები იყვნენ ამ გადაცემის!

განსაკუთრებული აჟიოტაჟი ინტერნეტში გულნაზი გოლეთიანმა გამოიწვია. მას უკვე “ქართველ სუზან ბოილს” ეძახიან. სუზან ბოილი ალბათ ყველამ იცით, “ნიჭიერი”-ს ბრიტანული ანალოგის, britain’s got talent-ის ერთ-ერთი მონაწილე იყო, რომელმაც თავიდან ზუსტად ისეთი შთაბეჭდილება მოახდინა ჟიურიზე, როგორიც გულნაზი გოლეთიანმა. ვერავის ვერ წარმოედგინა, რომ ეს ქალი ასეთი შესაძლებლობების მქონე იქნებოდა.  ნიკა მემანიშვილმა თქვა – მოსმენის დროს, გინდებოდა გეტირაო. მეც ძალიან ამიჩუყდა გული, მართლა საოცარი ხმა აქვს.

გულნაზი გოლეთიანი

ატირებული თიკა ფაცაცია, გულნაზის სიმღერის დროს..

განსაკუთრებული შემთხვევა:

“ნიჭიერი”-ს ოფისში რომ მივედით პირველად ბლოგერები, თვალში მომხვდა ერთ-ერთი “ჩანიშვნების დაფა”:

კოკოლი არ გადავაყლაპოთ!!!

კოკოლი არ გადავაყლაპოთ – ამ წარწერის არსს გუშინ მივხვდი :D ძალიან დავიძაბე რამაზ კუხალაშვილმა რომ აკვარიუმში ხელი ჩაყო და თევზის დაჭერა მოინდომა.  საბედნიეროდ, გეგამ გადაარჩინა საწყალი კოკოლი და არ აცადა შეჭმა..

ფავორიტი კადრი გადაცემიდან:

ინტერვიუ კოკოლისთან

თქვენი არ ვიცი და მე ერთი სული მაქვს, როდის გავა ეთერში მეორე გადაცემა, ერთი კვირა მომიწევს ლოდინი… სამაგიეროდ, იქამდე შეგვიძლია ვიდეოებს ვუყუროთ და ვიკითხოთ პოსტები ამ ბლოგზე :) მომავალ სამშაბათამდე..

“ნიჭიერის” წამყვანები:

თიკა ფაცაცია და ვანიკო თარხნიშვილი

“ნიჭიერის” ჟიური:

პოპულარული გადაცემის, “პროფილის” ავტორი და წამყვანი მაია ასათიანი

ეროვნული მუსიკალური ცენტრის ხელმძღვანელი ნიკა მემანიშვილი

რუსთავი2-ის მარკეტინგისა და პროგრამების მენეჯერი გეგა ფალავანდიშვილი

პრიზი:

ბინა თბილისის პრესტიჟულ უბანში, კომპლექს DreamTown-ში.

შოუს შესახებ

Got Talent ფრენჩაიზი ბრიტანული ტელეფორმატია, რომელიც სიმონ კოუელის კომპანია SIYO-მ შეიმუშავა. დღესდღეობით შოუ 30-ზე მეტ ქვეყანაში გადის. 2010 წლის პირველი თებერვლიდან კი ამ ქვეყნების სიას საქართველოც შეემატება – შოუს ჩვენთან “ნიჭიერი” ჰქვია.

“ნიჭიერის” შესარჩევი კასტინგი საქართველოს 24 ქალაქში ჩატარდა და მონაწილეობა დაახლოებით 7 ათასმა ადამიანმა მიიღო.
შოუში არ არის ასაკობრივი შეზღუდვა – “ნიჭიერის” ყველაზე პატარა მონაწილე – 3 წლის, ხოლო ყველაზე ასაკოვანი – 86 წლისაა.

“ნიჭიერი” ერთადერთი შოუა, სადაც კასტინგებს ესწრება ცოცხალი აუდიტორია.

პირველი ეტაპი

მონაწილე წარსდგება დარბაზისა და ჟიურის წინაშე. ნომრის მიმდინარეობისას ჟიურის წევრებს შეუძლიათ გამოხატონ უკმაყოფილება და დააჭირონ წითელ იქსს. თუ სამივე იქსი წითლად აინთო, ამ შემთხვევაში ნომერი წყდება.
ჟიური მონაწილეს აფასებს ერთი სიტყვით: “კი” ან “არა”. შემდეგ ტურში გადასასვლელად მონაწილემ უნდა მიიღოს ორი ან სამი “კი”.

მეორე ეტაპი

პირველი ტურის დასრულების შემდეგ ჟიურის სამივე წევრი საბოლოო გადაწყვეტილების მისაღებად იკრიბება. ისინი კიდევ ერთხელ გადახედავენ იმ კონკურსანტებს, რომლებმაც წარმატებით გაიარეს პირველი ტური და გადაწყვეტენ, იმსახურებს თუ არა ესა თუ ის მონაწილე ნახევარფინალში მოხვედრას.

ნახევარ-ფინალი

“ნიჭიერის” 5 ნახევარ-ფინალი კონცერტის სახით გადაიცემა პირდაპირ ეთერში. თითო ნახევარ-ფინალიდან ფინალში გადადის ორი მონაწილე: ერთი ის, ვინც ყველაზე მეტ ხმას დააგროვებს კონკურსის მსვლელობისას, ხოლო მეორე ფინალისტს ჟიური შეარჩევს.

ფინალი

ნახევარ-ფინალებში გამარჯვებული 10 კონკურსანტი ერთმანეთს ფინალურ კონცერტზე შეხვდება. ამჯერად მათი ბედი მთლიანად მაყურებლის ხელთაა – “ნიჭიერის” გამარჯვებული და ბინის მფლობელი ის მონაწილე გახდება, რომელიც ყველაზე მეტ ხმას მიიღებს.