თინი, ბლოგერი tiny.ge-დან
მეხუთე ნახევარფინალში იმდენმა საინტერესო მონაწილემ მოიყარა ერთად თავი, წინასწარ მწყდებოდა გული შედეგებზე. თუმცა გულდაწყვეტის ხარისხებზე ცოტა მოგვიანებით, იქამდე ტრადიციულად, კონკურსანტების შეფასებით დავიწყოთ…
“მე მივხვდი, რომ არ არის აუცილებელი ზუსტად გავდე შესახედავად ან ბაძავდე ყველა სხვა თვალსაზრისით. მე ვფიქრობ, რომ მთავარი არის, როდესაც აკეთებ ასეთ ნომერს, იმ ნიჭის ნაპერწკალი, რომელიც რთულია, რომ ვინმემ იპოვოს… და დღეს რაც ვნახე, ამ ადამიანის და მისი გარშემომყოფები ადამიანების თვალებიდან, ქცევიდან, მანერიდან და მოქმედებიდან, ზუსტად იყო დაჭერილი უდიდესი ჯექსონის ნიჭის ნაპერწკალი”- ნიკა
პატარა შესავლით დავიწყებ – ვინც კარგად იცნობს ჯექსონის შემოქმედებას და მოსწონს კიდეც (მაინცდამაინც ფანობაზე არ მაქვს ლაპარაკი), ის ყველაზე კარგად აფასებს ყველაფერ იმას, რაც მასთან არის დაკავშირებული. ნამდვილად არავის სიამოვნებს, როცა ვიღაც უნიჭოდ ბაძავს და ბოლოს და ბოლოს, ბედავს ფართო აუდიტორიის წინაშე წარსდგეს ჯექსონის შემოქმედებით. უნიჭობაში მხოლოდ მოძრაობების ვერმიმსგავსებას არ ვგულისხმობ, პატარა არასწორი ემოცია და უკვე გამაღიზიანებელია. ამ ყველაფერს იმიტომ ვამბობ, რომ ნაცნობი ემოციებია ჩემთვის… ძალიან ბევრი მინახავს სხვადასხვა ტალანტ შოუებში გამოსული “ჯექსონები”, მაგრამ ყოველგვარი სუბიექტურობის გარეშე და იმაში დარწმუნებული, რომ მაქსიმალურად ობიექტური ვარ ამ შემთხვევაში, თამამად ვამბობ – ”მოზაიკა” საუკეთესო იყო. კარგად დადგმული ნომერი და ძალიან მაგარი სინქრონი!
ნიკას ციტატით იმიტომ დავიწყე, რომ ზუსტად თქვა სათქმელი – ილია რომ ცეკვას იწყებს, ისეთი ემოციით ცეკვავს, ალბათ ეკრანებიდანაც კი აღწევს მისი ქარიზმა და გრძნობა. ემოციებზე ბევრს ვსაუბრობ, მაგრამ ყველა მოძრაობაში ისეთ სიყვარულს ვხედავდი, რომ შეუძლებელი იყო ამისთვის გვერდი ამეარა. მთელი დარბაზი ფეხზე წამოდგა! მაიას კომპეტენციაში შევიჭრები და სენტიმენტებს შემოვიტან – ჯექსონი რომ ცოცხალი ყოფილიყო და ენახა, მარტო კი არ მოეწონებოდა, იამაყებდა კიდეც :)
“მარტო ოქროსფერთმიანი პრინცობა არ ყოფნის…” – გეგა
ლაშა და გიორგი ქარქაშაძეების ნომერზე არაპროფესიონალური ნომერი მე ნიჭიერის სცენაზე არ მინახავს! არასწორად შეკრული პოპური, სამოყვარულო დონეზე კიდევ უფრო დაბალი დონის შესრულება და გეგას სამართლიანი წითელი ღილაკი!
მაგდა ნიკოლეიშვილი კასტინგის შემდეგ ნამდვილად დახვეწილი იყო. როგორც ჩანს ბევრი იშრომა და ეტყობოდა მის ნამღერს – არ ჰქონდა დეტონაციები და ხარვეზები სიმღერის დროს. კარგი იდეა იყო კვარტეტის დამატებაც, უფრო მრავალფეროვანი გახდა ნომერი.
“თქვენ მოჰკალით ძერა?”
ქართული ფოლკლორი სათუთი საქმეა…განსაკუთრებით მაშინ, როცა აპირებ თანამედროვე ელემენტები დაუმატო. იმდენად სპეციფიურია, რომ ძნელია სწორად მოახერხო შერწყმა ძველის და ახლის. ამ დროს მისიაა – არ დაკარგო მთავარი ნიშა, არ დაკარგო ის, რაც მთავარი მახასიათებელია და ისე მოახდინო სინთეზი. ძალიან ორიგინალური და მრავალფეროვანი იყო პოპური. დიდი დადებითია ის, რომ შოუს მორგებული იყო და სასცენო ხელოვნებაც ჰქონდათ ჩართული – შესრულება იყო ძალიან კარგი.
სოფო და ლევანი ალბათ ყველაზე სუსტი წყვილი იყო ნიჭიერის იმ ნახევარფინალისტებს შორის, რომლებიც მაყურებლის წინაშე სამეჯლისო ცეკვით წარსდგნენ. მართალია მრავალფეროვანი იყო მათი ცეკვა და ბევრი სხვადასხვა ჟანრისგან შედგებოდა, მაგრამ იმდენად უხეშად იყო გადასვლები ერთიდან მეორეზე, რომ მთლიანობად ვერ აღიქმებოდა. შინაარსიც საერთოდ არ ჰქონდა… სხვათაშორის, გეგას კომენტარი სამართლიანი იყო და ნამდვილად ცუდი დასანახია ანდრეა ბოჩელის ხმით მომღერალი გოგო :D
მარიამ ფაჩულია რომ ნიჭიერის ფინალისტების რიგებში არ იყოს ახლა, სიამოვნებით დავწერდი ” რა საყვარელი ბავშვია”- მეთქი. თუმცა, როგორც ფინალისტი ისე უნდა შევაფასო… არ მგონია გულშემატკივრებს ესიამოვნოთ, მაგრამ “საყვარელი ბავშვობის” ნიადაგზე, “ოცნება ავუხდინოთ”-ის ნიადაგზე გადაყვანილ ფინალისტობას მე ვერ ვუწოდებ ნორმალურ მოვლენას!
რეალურად რომ დაფიქრდეს ნებისმიერი ადამიანი:
- დეტონაციებით იყო სავსე სიმღერა
- გამოთქმა იყო ძალიან ცუდი
შედავების მცდელობები შეიძლება იყოს – პატარაა ჯერ, 7 წლის არისო, მაგრამ მყარი არგუმენტი მაქვს: მასზე პატარა ბავშვებიც მინახავს, უკეთესად რომ მღერიან ისეთები… შორს რომ არ წავიდეთ, რუსთავი2-ზე “ანა-ბანა”-ს მონაწილეების გახსენებაც საკმარისია ალბათ ნათქვამის სიზუსტეში დასარწმუნებლად :)
ნიჭიერის ტრეისერებს რთული მისიები ჰქონდათ შესასრულებელი – პირველი ეფექტების შემდეგ საშიშროება იყო, რომ მეორე გამოსვლა იმხელა შთაბეჭდილებას ვეღარ მოახდენდა. მართალია მაიას მოფანკლუბო ელემენტებმა ცოტა დამაბნია (შეიძლება იმიტომ, რომ ამდენი “პროფილი” მეტისმეტია), მაგრამ საერთო ჯამში კარგი იყო. ფსიქოლოგიური ფონი ჰქონდათ რთული – მათ ერთ-ერთ წევრს ლავიწის ძვალი მოსტყდა რეპეტიციაზე და დაძაბულები იყვნენ. ახალი წევრის ჩასმაზე ერთი დღით ადრე მუშაობის დაწყება არ არის ადვილი და ფიზიკურადაც დაიღალნენ. მიუხედავად ამისა, ყველაფერმა მეტნაკლებად მშვიდობიანად ჩაიარა და სანახაობრივადაც კარგი იყო.
“ძალიან გავერთე და ძალიან მომეწონა და კმაყოფილი ვარ, მეტი რომ არ შეიძლება ისე”…- ნიკა
- მაჩვიანი 50 ლარიანი გეგამ სად უნდა დახარჯოს?(მაია)
- ალბათ მაჩვებში…(გეგა)
მიუხედავად იმისა, რომ რეპეტიციაზე სამჯერ (მინიმუმ) ვნახე დათო რობაქიძის ნომერი, ლაივზე ისევ ისე გავერთე, როგორც პირველი ნახვისას, ისევ ისე მეცინებოდა ყველა ხუმრობაზე. მართლა ნიჭია, როდესაც შეგიძლია შოუს აწყობა… და ეს მართლა შოუ იყო – საინტერესო და რთული ფოკუსების გარდა, დახვეწილი იუმორი და მაყურებლის მაქსიმალურად მიზიდვის ნიჭი! მართლა არ არის ადვილი ამდენი წუთის მანძილზე შეინარჩუნო პუბლიკა. ვთვლი, რომ ღირსეულად დაიკავა ფინალისტებში ადგილი. თანაც, რომ არა მისი ასეთი მაგარი ნომერი, რამდენი მარგალიტი მოაკლდებოდა ნიჭიერის ისტორიას…
გირო ჩილინგარაშვილის ნომერი ცოტა მოსაწყენი იყო თავიდან… გირების ტრიალის ყურება ამდენი წუთის მანძილზე მოსაბეზრებელია. თუმცა თანდათან გაამრავალფეროვნა და საერთო ჯამში კარგი გამოვიდა. ორი “გაქანებული” კვადროციკლის მოთოკვა ცოტას თუ შეუძლია ალბათ. ნიჭიერის ძალოსნებში ერთ-ერთი საუკეთესო იყო.
ბოლო კონკურსანტმა, ელენე ჩიხლაძემ პრომოში თქვა “ამ პროექტში მოვედი იმიტომ, რომ მეჩვენებინა თუ რამდენად მრავალფეროვანია და საინტერესოა აღმოსავლური ცეკვა”. ჩემი აზრით, მან თავის მისია შეასრულა! მაიას და გეგას აქცენტები ცოტა არასწორად იყო დასმული მისი შეფასებისას – იმ ორ მამაკაცზე ყურადღების გამახვილება ზედმეტი იყო. ისინი მხოლოდ დეკორაციის როლს ასრულებდნენ და მგონი ყველა მიხვდა ამას. როდესაც სცენაზე ელენესნაირი პროფესიონალი დგას და ასე ცეკვავს, შეუძლებელია სხვა რამეზე /ვინმეზე გადაიტანო ყურადღება!
ნახევარფინალების შეჯამება
ხალხის არჩევანი:
1. გულნაზი გოლეთიანი
2. ლევან შავაძე
3. მარი და ბაბი
4. ანა ხანჩალიანი
5. მარიამ ფაჩულია
სიმართლე გითხრათ, ჩამოთვლილთაგან მხოლოდ ანი ხანჩალიანს მივიჩნევ ღირსეულ ფინალისტად.
ჟიურის არჩევანი:
6. Next Level
7. მარიამ კახელიშვილი
8. გუგა ჭყონია
9. ავთო ნაცარაშვილი
10. დათო რობაქიძე
ყველა არჩევანით კმაყოფილი ვარ.
დამატებითი ფინალისტები:
11. პარკური
12. ვერკა და გიორგი
ვერკა და გიორგი მართლა საუკეთესოები იყვნენ თავიანთ ჟანრში. პარკურიც კარგი იყო შემოთავაზებული “მეორე შანსიანებიდან”, თუმცა ჩემი აზრით. მათზე მეტად “მოზაიკა” იმსახურებდა მეორე შანსს ჟიურისგან.
და ბოლოს, ისინი, ვისზეც ყველაზე მეტად დამწყდა გული და ჩემი ნება რომ იყოს ფინალში კიდევ ერთხელ ვნახავდი მათ ნომერს, თუნდაც კონკურსგარეშე, მოწვეული ნომრების სახით:
მოზაიკა
ელენე ჩიხლაძე
მარიამ და ედიშერ ღამბაშიძეები
რამაზ გარშაულაშვილი
