თინი, ბლოგერი tiny.ge-დან
გუშინ ჩვენ ვიხილეთ ნიჭიერის კულმინაცია, პირველი სეზონის მთავარი მოვლენა – ფინალი! ყოველგვარი გადაჭარბებისა და სუბიექტურობის გარეშე შემიძლია ვთქვა, ეს იყო ძალიან მაღალი დონის შოუ – მრავალფეროვანი და სანახაობრივი. ჩვენ ვიხილეთ 12 ფინალისტი და ამ 12-დან 7 სხვადასხვა ჟანრის ნომერი.
კითხვები გაჩნდა, რატომ შეასრულეს იგივე სიმღერებიო და პასუხს გაგცემთ- ეს არის პროექტის ფორმატი. ყველა მონაწილე, რომელიც ფინალში გადის, ასრულებს იმ ნომერს, რაც კასტინგზე ან ნახევარფინალში შეასრულა. ნიჭიერის ხელმძღვანელებს მოუხდათ სპეციალური ნებართვის აღება პროექტის შემქმნელისგან, რომ მომღერლების გარდა, სხვა მონაწილეებს მაინც ჰქონოდათ ახალი ნომრის შემოთავაზების უფლება.
ახლა გადავიდეთ მთავარზე და მონაწილეების გუშინდელი ნომრები შევაფასოთ:
“ამ ჟანრში თქვენ ხართ პირველები”
next level-ის სამივე ცეკვა (კასტინგზე, ნახევარფინალში და ფინალში) იყო ცეკვის საუკეთესო ნომრები მთელი შოუს მანძილზე. ალბათ ზედმეტია იმის აღნიშნვა, რომ საოცარი სინქრონი და რთული მოძრაობები აქვთ, იმდენჯერ გაჟღერდა უკვე… თანაც სამივე შემთხვევაში ეცვათ ძალიან კარგი ფორმები! ფინალური ნომერი მართლა განსაკუთრებული იყო – ფორმებითაც, სიუჟეტითაც და შესრულების დონითაც. ასევე გამორჩეული იყო სიმღერების მიქსი, მრავალფეროვანი და თან სახალისო! ამ ყველაფრის შერწყმით მივიღეთ იდეალური ნომერი და ყველაზე კონკრეტული შეფასება: ისინი პირველები არიან! სამართლიანადაც გადაეცათ ჯეოსელის სპეციალური ჯილდო.
მარის და ბაბის გამოსვლა დადებითად შემიძლია შევაფასო. არც ერთი ხარვეზი არ ჰქონიათ სიმღერის დროს და მოცეკვავეებთან ერთად თვითონაც რომ ცეკვავდნენ, ძალიან მოუხდა ნომერს.
ლევან შავაძეს რაც შეეხება, თავის ჟანრში ნამდვილად კარგია. კვარტეტის დამატება ალბათ არ იყო საჭირო, თითქოს ვერ შეერთდნენ სიმღერის დროს, მაგრამ, როგორც ჩანს, მაინც ეფექტური გამოვიდა და შეძლო მაყურებელში ემოციების გამოწვევა, რაც შემდეგ მისთვის გამოგზავნილ ხმებზეც აისახა…
გუგა ჭყონიას ნახევარფინალური გამოსვლის შემდეგ ძნელი წარმოსადგენი იყო უკეთესი ნომრის შემოთავაზება. ნახევარფინალში მოულოდნელი იყო მისი ასეთი წინსვლა, ფინალში კი მან კიდევ ერთხელ დაამტკიცა, რომ ძალიან ნიჭიერია. როდესაც გავიგე, რომ გუგას ბიტბოქსს ცეკვა გააფორმებდა, მეგონა, რომ ამით ყურადღება გაიფანტებოდა, მაგრამ ისე იყო ნომერი გაკეთებული, რომ ის უშუალო კავშირში იყო მოცეკვავეებთან და თანაც ძნელია სხვა რამეზე გადაიტანო ყურადღება, როცა სცენაზე ათი ინსტრუმენტის და მომღერლის მაგივრად ერთი ადამიანი დგას და ასე წარმატებით უკარგავს ფუნქციებს ინსტრუმენტებსაც და მომღერალსაც!
ავთო ნაცარაშვილის იდეა, რომ “შეჯიბრებოდა” საკუთარ კუმირს, ძალიან კარგი გამოდგა. მართლა კარგი საყურებელი იყო ორი გენიალური გიტარისტის ყურება ერთ სცენაზე! ვისაც ერთხელ მაინც ჰქონია სიმებიან საკრავთან შეხება, კარგად მიხვდება, თუ რა სირთულის სოლო შეასრულა ავთომ. ალბათ გადაჭარბებული არ იქნება იმის თქმა, რომ ნიჭიერმა აღმოაჩინა საქართველოში (და მგონი არა მხოლოდ…) საუკეთესო გიტარისტი, რომელიც აქამდე გაურკვეველი მიზეზების გამო ჩრდილში იყო.
ანა ხანჩალიანის მიმართ ნათქვამი ნიკას სიტყვები, რომ მეგონა უკანასკნელი თეთრები გავიღე საყვარელი მომღერლის კონცერტზე დასასწრებადო, იმ მომენტში ალბათ იყო ყველა იმ ადამიანის ემოცია, ვინც კარგად იცის მუსიკის ფასი, ვისაც ესმის რას ნიშნავს, როცა სცენაზე დგას ნამდვილი მომღერალი. ეს სიმღერა ურთულესია შესასრულებლად. არ ვიცი ანა როგორ ახერხებს ასე იდეალურად იმღეროს და მსმენელში ამხელა ემოცია გამოიწვიოს. გაოგნებულიც ვარ და თან გულდაწყვეტილიც, რომ სამეულშიც კი ვერ მოხვდა, როდესაც მისი ადგილი ნამდვილად იყო იქ.
პარკურის სამი გამოსვლიდან ყველაზე მეტად ფინალური მომეწონა! თანაც ყველაფერი ფაქტიურად რამდენიმე საათში მოამზადეს, იქამდე მხოლოდ იდეის მონახაზი ჰქონდათ. უფრო ადრე რეპეტიციის გავლა ვერ მოხერხდა, ამიტომ სცენაზე ვარჯიში წინა დღეს დაიწყეს და ფაქტიურად გათენება მოუწიათ. მართალი გითხრათ, იმდენად დახვეწილი იყო ყველაფერი, არ დავიჯერებდი მათი ნომრის ნახვის შემდეგ ვინმეს რომ ეთქვა, ასეთ მოკლე დროშია დადგმულიო. ადვილი არაა ასეთი სპორტი გადააქციო სანახაობად, რომელსაც ყველა სიამოვნებით უყურებს.
ვერკა და გიორგი საუკეთესო წყვილად ჯერ კიდევ მაშინ დავასახელე, როცა დანარჩენი ორი წყვილის ნახევარფინალური გამოსვლა ნანახიც არ გვქონდა. ძალიან გამიხარდა, რომ გუშინდელის შემდეგ ჩემი ნათქვამის სისწორე უფრო დამტკიცდა. ურთულესი ილეთები, მათი სცენურობა და ცეკვის სანახაობრივი მხარე ძალიან ეფექტურს ხდის მათ ნომრებს!
მარიამ კახელიშვილს რაც შეეხება, ისეთი ძლიერი ტემბრი აქვს და სცენაზე ისე ემოციურად მღერის, რომ ნამდვილად ახდენს მაყურებელზე დიდ გავლენას. შევამჩნიე, რომ დაბალი ბგერების აღება უჭირს და ჩემი აზრით გაუჭირდება ისეთი სიმღერის შესრულება, სადაც თითოეულ ბგერას სჭირდება ფრთხილად მოკიდება. ამიტომ ვთვლი, რომ სწორად არჩევს რეპერტუარს და თავის ჟანრში ნამდვილად კარგია.
თამამად ვამბობ, რომ დათო რობაქიძის ნომერი იყო საუკეთესო ფინალურ შოუზე! საერთოდ, აზრი არ აქვს, რას აკეთებს – მთავარია როგორ აკეთებს, რა ფორმატში გვაწვდის და როგორ ახერხებს, რომ ყველა მაყურებლის ყურადღება და გული დაიპყროს. გენიალურად იყო გაკეთებული ნომრის მთავარი , ფოკუზის შემსწავლელი სემინარის შენელებული ნაწილი და ავთო გოგეშვილის გამოსვლა. ჟიურის სამივე წევრი ფეხზე იდგა და ისე უკრავდა ტაშს დათოს – ეს იყო ერთადერთი შემთხვევა ფინალში. გამიკვირდა და გულიც დამწყდა, რომ სამეულს შორის მაინც არ იყო…
მარიამს, სამწუხაროდ, ბევრი ხარვეზი ჰქონდა სიმღერის დროს. თუმცა დარწმუნებული ვარ, მარიამმა სიმღერა რომ გააგრძელოს და ბუნებრივი მონაცემები ვარჯიშის შედეგად დახვეწოს, რამდენიმე წლის შემდეგ მისგან მართლა კარგი მომღერალი დადგება.
გულნაზი გოლეთიანმა ფინალში სწორედ ის სიმღერა შეასრულა, რომელმაც მისი ცხოვრება რადიკალურად შეცვალა. კასტინგისგან განსხვავებით, ამჯერად მისი ნამღერი ბევრად უფრო დახვეწილი იყო, აშკარად იგრძნობოდა წინსვლა, ემოცია კი იგივე დარჩა. ალბათ სწორედ ამ ემოციის გამო გულნაზი გოლეთიანი ხალხის ხმებით მეორე ადგილზე გავიდა.
არაფერს ვიტყვი სამეულზე და გამარჯვებულზე, რადგან ეს იყო ხალხის გადაწყვეტილება და უბრალოდ მივულოცავ. ცუდი ტენდენცია შევნიშნე – საზოგადოების რაღაც ნაწილი აპროტესტებს ამას ათასნაირი მიზეზით, რომელთა უმეტესობაც პროექტ “ნიჭიერისკენ” არის მომართული. რატომღაც ყველას ავიწყდება, რომ მხოლოდ ხალხზე იყო დამოკიდებული გამარჯვებულის გამოვლენა და ახლა ისღა დაგვრჩენია, პატივი ვცეთ უმრავლესობის გადაწყვეტილებას…
საერთო ჯამში, ნიჭიერის ფინალი ნამდვილად იყო სატელევიზიო სივრცის ისტორიაში ყველაზე განსაკუთრებული და სანახაობრივი შოუ! გემშვიდობებით და სულმოუთქმელად ველოდები მეორე სეზონს :)
