მესამე სეზონის პირველი ნახევარფინალი იმაზე წარმატებული აღმოჩნდა, ვიდრე მაყურებელი მოელოდა. ამას გამოხმაურება ადასტურებდა და ჟიურისაც ეთანხმებოდნენ, რომ  ყველა კონკურსანტს დიდი წინსვლა ჰქონდა კასტინგიდან ნახევარფინალის ნომრამდე.

მეგობრების ტრიო

ამ ტრიოს შექმნილი პოპურები იმით არის გამორჩეული, რომ ძალიან კარგად აბალანსებენ გადასვლებს სიმღერიდან სიმღერაზე. გარდა ამისა, დადებითი მუხტი აქვთ და მაყურებლამდე ამ განწყობის მიტანა ადვილად შეუძლიათ. ალბათ, უფრო ფოლკლორია მათი ჟანრი, რადგან უცხოური ჰიტების მონაკვეთებში იყო რამდენიმე შესამჩნევი ხარვეზი სიმღერისას. ეს თვითონ რეპერტუარის ბრალიც იყო – moves like jagger-ს რთულად სამღერი მელოდია აქვს და მითუმეტეს ცოცხლად სიმღერის დროს.

ყველაზე მეტად კი მუსიკალური ინსტრუმენტების სწრაფი და ორგანიზებული ცვლილებები მომწონს. მოკლედ, მიუხედავად იმისა, რომ ფინალში ვერ მოხვდნენ, “ნიჭიერი” აუცილებლად კარგი სტარტი იქნება ამ ტრიოსთვის.

ალინა აბდულხალიმოვა

ალინამ ძალიან რთული ნომერი წარმოადგინა, თუმცა ერთი ნაკლი ჰქონდა ამ ყველაფერს – ის მოძრაობები, რომლებიც გვაჩვენა, კასტინგზე ფაქტობრივად უკვე გვქონდა ნანახი. თანაც ცოტა ხანგრძლივობა მეტი იყო და მეგონა, რომ ჟიურის ყველაზე მკაცრ წევრად შერაცხული, გეგა წითელ ღილაკსაც გამოიყენებდა. ალინას საბედნიეროდ ასე არ მოხდა :)
ძალიან პერსპექტიული სპორტსმენია ჩვენი ეკვილიბრისტი და წარმატებებს ვუსურვებთ. რაც მთავარია, მან ფაქტობრივად ის ჟანრი წარმოგვიდგინა, რაც არ გვქონია იქამდე სცენაზე და ალბათ ბევრისთვის შთაგონების წყაროც გახდება.

ოთო ბუაძე

“სცენაზე გვყავს ყველაზე ახალგაზრდა, ყველაზე პოზიტიური და ყველაზე პერსპექტიული რეპერი საქართველოში” – გეგა

უნდა ვთქვა, რომ მე პირადად, ნიჭიერის სცენაზე და არა მხოლოდ საქართველოს ფარგლებში, მსგავსი ტიპის კონკურსებსი ასეთი ნამდვილად ნიჭიერი რეპერი  სულ ხუთ თითზე ჩამოსათვლელი მინახავს!

რეპეტიციებზეც დაახლოებით ხუთჯერ მაინც მოვისმინე ეს სიმღერა და ნახევარფინალზე, პირდაპირ ეთერში, მისი ნომრის დროს მუშაობა არ მინდოდა, რომ თავიდან ბოლომდე მომესმინა და მეყურებინა მისთვის : )

მხოლოდ იმიტომ არა, რომ ასაკით პატარაა და უკვე ასე კარგად გამოსდის ყველაფერი, ამ ყველაფრის გარეშეც ვიტყვი ამას და მართალია შეიძლება თამამ განცხადებად  ჩამითვალონ, მაგრამ საქართველოს ფარგლებში, ჩემთვის პირველი რეპერია ეს პატარა.

გაგა ტალახაძე

ჩარლი ჩაპლინის ბრეიქ დანსი მოულოდნელი და სასიამოვნო სანახავიც იყო. გეგამაც უთხრა, რომ რამდენიმე მოძრაობა მეორდებოდაო, მაგრამ ყოველ შემთხვევაში, “ნიჭიერის” სცენაზე გამოსული თოჯინებიდან, ყველაზე ენერგიული და მოძრავი სწორედ გაგას და მისი მეგობრების მიერ გაცოცხლებული ჩარლი იყო.

ზურაბ ნებიერიძე

ნებოს ნომერი იმის დასტურია, თუ როგორ შეიძლება პირდაპირ ეთერში ყველაფერი ისე არ გამოვიდეს, როგორც კონკურსანტი გეგმავდა. მართალია, ნახევარფინალებში ასეთი შემთხვევები იშვიათია, მაგრამ კასტინგებზე ბევრი გვინახავს ისეთი, ვინც ნერვიულობისგან, თუ უბრალოდ ნომრის არასწორად წარმართვის გამო, ცუდ შედეგებამდე მისულა.

იმის მიუხედავად, რომ მანქანა ვერ გადაატრიალა (როგორც ჟიურიმ აღნიშნა, მანქანები შოუს აქილევსის ქუსლია :) ), პირველი ნაწილიც ძალიან კარგი სანახაობა გვიჩვენა.

ანა ქაშიბაძე

ანა ქაშიბაძის შეფასება უფრო მინდა მაყურებლის გამოხმაურებას მივუძღვნა, ვიდრე თვითონ ანას. უბრალოდ, ვიტყვი, რომ 7 წლის ასაკის ბავშვებთან თუ გქონიათ ურთიერთობა, წესით უნდა მიხვდეთ, რომ ეს ბავშვი ნამდვილად ძალიან ნიჭიერია, ძალიან გახსნილი და ისეთი, როგორიც სწორედ სცენაზე უნდა იდგეს.

რაც შეეხება გამოხმაურებას,  გაკვირვებას იწვევს ეს ყველაფერი. მე მესმის, როცა არ მოგწონს მონაწილე და გამოთქვამ აზრს, მაგრამ არ მესმის, როცა ამაზე ადამიანები ბრაზდებიან, შეურაცხყოფაზე გადადიან, უცენზუროდ გამოხატავენ აგრესიას და განსაკუთრებით, 7 წლის ბავშვთან მიმართებაში, რომელიც ჯერ ადამიანებს კარგად არ იცნობს და ყველა კეთილი ჰგონია :)

ჰოლივუდში წასვლის სურვილი აუცილებლად აუსრულდება <3

ნინიკო კახაძე

ნინიკომ დიდი პასუხისმგებლობა აიღო საკუთარ თავზე ამ სიმღერის შესრულებით რამდენიმე მიზეზის გამო, თუმცა მათ შორის მთავარი მელოდია იყო – ძალიან ბევრ ადგილას გიწევს ბგერაზე გაჩერება. გარდა ამისა, გადასვლებიც ძალიან ფრთხილად უნდა გაკეთდეს.

არა მხოლოდ ამ სეზონზე, არამედ გასული სამი სეზონის მომღერალ კონკურსანტებში (განსაკუთრებით მისი ასაკის ფარგლებში) საუკეთესოთა წინა რიგებში იკავებს ადგილს: )

მოკლედ, ფინალში ერთი მომღერალი და ერთი რეპერი გვყავს. Dream Walkers იმ ხუთეულში მოხვდება, რომლიდანაც ორს ფინალისტად ინტერნეტ სამყარო აირჩევს.

გელოდებით შემდეგ ორშაბათს, კიდევ უფრო საინტერესო შოუ გელოდებათ! 

მეოთხე სერია, ალბათ ჟანრობრივი მრავალფეროვნების მხრივ ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული იყო. აქ ვნახეთ ბენზინისთვის განკუთვნილი ჭურჭელი მუსიკალური ინსტრუმენტების რანგში, ბენზო ხერხით შეიარაღებული მონაწილე,  ჰაერში გამოკიდებული აკრობატი, ცნობილი ადამიანი ტალანტ შოუს კასტინგზე და კიდევ ძალიან ბევრი ნომერი, რომელთა წარმატებულ ნაწილზეც სწორედ ამ პოსტში ვილაპარაკებთ…

სახლში თუ არა, გარშემომყოფებში მაინც გვყავს თითო ნაცნობი მაინც, ვინც გატაცებულია დასარტყმელი ინსტრუმენტებით და ხან ხელ-ფეხით ცდილობს რიტმის გამოხატვას, ხან გარშემო არსებული დანა-ჩანგალ-ჭურჭელით. თუმცა, ბენზინის ავზები კიდევ სხვა მიმდინარეობაა. თსუ არტის შემდეგ ცოტა ძნელია განსხვავებულ ინსტრუმენტზე დაკვრით ვინმე გააკვირვო, მაგრამ მაინც დასაფასებელია ის, რომ ლაშა მურმანიძემ მოუძებნა შესაბამისი ტონალობები და კომპოზიციაც გამოიყვანა ამ ყველაფრისგან.

“მყავს 3 ბიჭი, 5 შვილიშვილი, ერთი მეუღლე და ერთი სიდედრი”

ბუდიონა გამანადგურებელის ნომერი არ ვიცი ეკრანიდან როგორ აღიქვა მაყურებელმა, მაგრამ დარბაზში კი ნამდვილად ადრენალინი გამოიწვია. კონკურსანტი, რომელიც ისე გელაპარაკება, გგონია ბუზს არ ააფრენს, ბენზოხერხით ანადგურებს მიდამოს – არც ისე ხშირი სანახავია. იმის მიუხედავად, რომ სანახაობრივად თითქოს მართლა ორიგინალური იყო, ჟიურის გადაწყვეტილებას ბოლომდე არ ვეთანხმები. თუმცა, ხომ იცით, წინ ნახევარფინალებამდე კიდევ ერთი ტურია…

ეს კი, სცენა მისი გამოსვლის შემდეგ:

Merilyn Monroe-ს თოჯინა სასიამოვნო სანახავი იყო ნამდვილად. თანაც, სახასიათო მოძრაობები კარგად ჰქონდათ ათვისებული მსახიობებს. სამართლიანი შენიშვნა იყო ჟიურისგან, რომ მეტი მოძრაობები იყო საჭირო, მაგრამ ამ საკითხის გამოსწორება ადვილად შეიძლება მომდევნო ტურისთვის. ცნობილი ადამიანების თოჯინების შექმნა და შემდეგ მათი “გაცოცხლება” ერთი შეხედვით ადვილია, მაგრამ იმას, რომ სწორად შეარჩიო, თუ ვის წარადგენ აუდიტორიის წინაშე და კარგად გათვალო ეს ყველაფერი ისეთი პროექტისთვის, როგორიც “ნიჭიერია”, მაინც დიდ ფიქრთან და მუშაობასთან არის დაკავშირებული. შარშან ბახვა წერედიანის ნომრებმა დაგვიდასტურეს ეს. იმედია, როგორც ეს ბახვას შემთხვევაში იყო, ნახევარფინალისთვის სცენაზე თოჯინებს დაამატებენ – თანაც მსახიობების შემადგენლობა მეტია ამ შემთხვევაში.

“არტ ჯორჯიას” ბოშური ცეკვის დროს,  ჩაცმულობა უფრო მეტ ყურადღებას იქცევდა, ვიდრე ცეკვა. ძალიან ეფექტური იყო მთლიანად კოსტიუმები – თმა, კაბები, სამკაულები…აფერადდა სცენა. რაც შეეხება დანარჩენ დეტალებს, ნამდვილად კარგი სინქრონი და ხაზი ჰქონდათ, თუმცა დიდ სირთულეებთან არ იყო დაკავშირებული წარმოდგენილი მოძრაობები. ეს არ არის უარყოფითი შეფასება იმიტომ, რომ მესმის, თვითონ ცეკვის თემატიკა არ იძლეოდა მეტ გასაქანს. ისე, უნდა გაითვალისწინონ, რომ ამ სფეროში დიდი კონკურენციაა და შემდეგისთვის მეტი შრომა მოუწევთ.

აქვე, ვანიკო თავის ამპლუაში:

“დრამ სქულის” ჟანრში იქამდეც გვყოლია მონაწილეები, თუმცა ერთი მნიშვნელოვანი მომენტი უნდა გავითვალისწინოთ:

ისინი ძირითადად  სხვა მუსიკალურ ინსტრუმენტებს, რომლებიც მელოდიას ქმნიან, ამატებენ ფონოგრამის საშუალებით. ან მეორე შემთხვევა – მხოლოდ რიტმით იქმნება კომპოზიცია. ამ ნომერში კი ქსილოფონის საშუალებით მოხერხდა ამ ერთგვარი “პრობლემის” გადაჭრა და სასიამოვნო მოსასმენი და საყურებელი გახდა ნომერი.

“შავები მიდიან, პიები ბრუნდებიან” – ვანიკო

პრინცი პის ბოლოჯერ ნამღერი ძველი სიმღერა მართლა ნოსტალგიური იყო თითქოს. ზუსტად არც მახსოვს რამდენი წლის უკან ხდებოდა მისი პოპულარობის ზენიტის ამბები, მაგრამ ფაქტია, რომ დარბაზში ყველამ იცოდა მისი რეპის ტექსტები. მიუხედავად იმისა, უსმენდი, თუ არა მას იმ პერიოდში, ქართულ ტელეარხებზე, მეზობელთან, თავშეყრის ადგილებში, ვიღაცების მანქანებში მაინც იყო ჩართული მისი სიმღერები :)) მოკლედ, გამიკვირდა კიდეც კასტინგზე მისი გამოჩენა, მაგრამ ნამდვილად სწორი ნაბიჯი კი გადადგა. იმედია, ნახევარფინალში მისი შემოქმედების ახალ ეტაპს გავიცნობთ.

“ვმუშაობ რაც შეიძლება დიდ სიმაღლეზე” – ამის ფონზე რუსთაველის თეატრის სცენა ნამდვილად პატარად მოეჩვენებოდა ნატას. რამდენიმეგან შევნიშნე, რომ წინა სეზონის საჰაერო აკრობატს, ინესას ადარებდნენ, მაგრამ რამდენიმე ძალიან თვალშისაცემი განსხვავება ვერ შენიშნეს. თუნდაც ის, რომ  ეს ნომერი უფრო დინამიური იყო, ძალიან სწრაფად იცვლიდა პოზიციებს. მუსიკამ ცოტა ეფექტი დაუკარგა ამ ყველაფერს, ან უბრალოდ იმ ტემპისთვის უნდა აეწყო ნომერი, მაგრამ ამას დიდი მნიშვნელობა აღარ აქვს, როცა ჰაერში გამოკიდებულ ასეთ სანახაობას უყურებ…

“ჩემი ცხოვრებაა ცეკვა. მინდა, რომ ჩემი ცეკვით ხალხს ვასიამოვნო. თუ ისინი სიამოვნებას მიიღებენ, მე შემიძლია მთელი ცხოვრება ვიცეკვო და ვიცეკვო” – ეჭვი მაქვს მართლა დიდხანს მოუწევს ცეკვა. მართალია გეგას  ბოლომდე არ მოეწონა, როგორც ეს ერთი და სხვა მრავალი ნომერი, მაგრამ პოტენციალი აქვს ნამდვილად ნიკას.

რაც შეეხება LC-ს, სრული ვერსია რომ ნახოთ, თავადაც შეამჩნევთ ხარვეზებს მათ ცეკვაში (მე პირადად, მუსიკის არჩევანს დავუწუნებდი და რამდენიმე მოძრაობას, რომელიც არც ერთ სტილში არ “ეწერება”), მაგრამ ენერგიულები არიან, თავიანთი სტილი აქვთ და იმედია, ბევრს მუშაობენ, რომ მომავალი ნომერი უკეთესი გამოუვიდეთ.

ზვიად ალიევის შემთხვევაში რთულია რაიმე შენიშვნა მოძებნო, მართლა ძალიან დახვეწილი მოძრაობები ჰქონდა. ერთი ის არის, რომ როგორც მაყურებელს, ჟიურის, თიკას და ვანიკოს, ასევე მეც, მეტი ხანგრძლივობით მინდოდა ეს ცეკვა. მაგრამ ამასაც თავისი დადებითი მხარე აქვს – არსებობენ მონაწილეები, რომლებიც 3 წუთის განმავლობაში ცეკვავენ, მაგრამ რამდენიმე ადგილი სუსტი აქვთ და ერთი-ორი “გამონათების” ხარჯზე იგებენ მაყურებლის გულს. ერთწუთიანი ნომრის დროს, იმდენი უნდა მოახერხო, რომ მოაწონო და მეტიც მოანდომო მაყურებელს. ეს კი სახეზე იყო რეაქციებიდან გამომდინარე.

და მივედით კასტინგის კულმინაციამდე – ლენკა ზვიადაძე! ლენკა ნიჭიერის მორიგი აღმოჩენაა. 10 წლის ასაკში ასეთ ვოკალს ყოველთვის ვერ გადაეყრებით.  თანაც, ახალი სეზონის პირველი მომღერლობის მისია ეკისრა და ორმაგი პასუხისმგებლობა ჰქონდა მაყურებლის წინაშე. ისეთი ვარიაცები ჰქონდა სიმღერაში და ისეთი თანაბარი ვიბრაცია ხმაში, ბევრ ჩამოყალიბებულ მომღერალს შეშურდებოდა. სხვა რაღა ვთქვა, ვანო ისე დააბნია ემოციებმა, მისი სცენიდან გასვლის შემდეგ ამის თქმაღა მოახერხა: “დედას ვფიცავარ საღოლ რა, მართლა პროსტა…აი, რა მაგარი ბავშვია” :))

ველოდებით შემდეგ სერიას, რომელიც ძალიან სკანდალური იქნება! ალბათ ნახეთ ორშაბათს გადაცემის დასრულების შემდეგ თუ რა გველოდება, მაგრამ ეს მხოლოდ მცირე ნაწილია იმისა, რასაც მესამე სეზონის მეხუთე კასტინგზე ვიხილავთ…

“ნიჭიერის” მესამე სეზონის მეორე გადაცემაში ახალი სეზონის სიურპრიზები ისევე უხვად იყო, როგორიც პირველში  და როგორც დარჩენილი კასტინგების მანძილზეც გაგრძელდება. სიურპრიზები ამ პროექტის სავიზიტო ბარათია, თუმცა, ამის მიუხედავად, წინასწარ ვერასდროს ვერ გამოიცნობ რაში მდგომარეობს სცენაზე გასვლამდე მონაწილის ჩანაფიქრი.

ხოდა, ასეთივე მოულოდნელი შემართებით, Dream Walkers-ით დაიწყო ორშაბათს “ნიჭიერი”. “ძალიან გვიყვარს საქმე, რომელსაც ვაკეთებთ” – ამ ფრაზის შემდეგ ყველასთვის გაურკვეველი გახდა რა იყო ეს საყვარელი საქმე იმიტომ, რომ ხან ბიტბოქსის მოლოდინი შეიქმნა, ხან სიმღერის…

ბევრი მოცეკვავე და მოცეკვავეების ჯგუფი გვყოლია, მაგრამ ეს მაინც განსხვავებული ჟანრი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ფიზიკურად რთულად შესასრულებელი მოძრაობები არაა, სწორედ ეს აძლევდა განსაკუთრებულ ელფერს – ერთი შეხედვით მარტივი მოძრაობები, თუმცა ძალიან კარგი სინქრონით, კიდევ უფრო კარგი პლასტიკით და პროექტის ფორმატის შესაბამისობაში შოუს ელემენტებით…ვგულისხმობ შინაარსის არსებობას, იუმორის საკმარის დოზას (რაც ცეკვის დროს გამოყენებაში სიფრთხილესთან არის დაკავშირებული, იუმორისტულ ნომრად რომ არ გადაიქცეს )

მოკლედ, ფავორიტებში თამამად დავასახელებდი ამ ჯგუფს!

“ერთი წრე რა ღირს?”

გუბერნატორ – ტერმინატორის კონკურენტის ნომერი სხვა ძალოსნებისგან, რომლებიც აქამდე ნიჭიერში გვყოლია, იმით განსხვავდებოდა, რომ მეტი დინამიკა იყო. თუმცა, დინამიკა თავბრუსხვევაში გადაიზარდა მალე. კარუსელის იდეა სანახაობრივად ნამდვილად კარგი გამოვიდა! ამხელა ძალის პატრონს, ალბათ არ გაუჭირდება მეტი გრანდიოზულობის შემოტანა “ნიჭიერის” სცენაზე, მაგრამ ჩვენთვის ნაცნობი ძალოსნებისგან განსხვავებით, ცოტა უფრო საშიშად მეჩვენება ეს ადამიანი :))

“ჩამოდი ჩვენთან, კონცერტზე წაგიყვან, დასასვენებლად სოფელში წაგიყვან”

პატარა ემინემი ქართული რეპის იმედია ფაქტობრივად! ამ ასაკში რომ სცენაზე შესრულების ასეთი მანერა აქვს, რიტმის შეგრძნება, ტექსტის კარგად ჩასმის უნარი და რაც მთავარია, მიზანი, რომლისკენაც აშკარად სწორად მიიწევს, ძალიან მნიშვნელოვანია. ბავშვობაში ყველას გვქონდა ჩვენი სურვილი და ოცნება – ვიღაცას მასწავლებლობა უნდოდა, ვიღაცას კოსმონატვობა და ვიღაცას ექიმობა, მაგრამ ამ ასაკში სად შეიძლება ყველაფრის განხორციელება? ოთომ კიდევ ნიჭიერი მშვენივრად გამოიყენა და ამერიკისკენ გზაზე ბევრი კილომეტრით წინ წაიწია: )

პატარა რეპერისგან განსხვავებით, არავითარ შემთხვევაში არ გადავიყვანდი ჯეომენს შემდეგ ტურში! მეც დადებითად განვწყვე, მაგრამ ეს არ არის საკმარისი მეორე ტურისთვის. ძალიან ვიხალისე ვანოს მოყოლილ ამბავზეც

"დავაგვიანე ჩამოსვლა და რა ვქნაო?"

რაც შეეხება უშუალოდ რეპს, დასაწყისში ის არტისტიზმი სრულიად ზედმეტი იყო. შუაში შედარებით რიტმში იჯდა და თემატიკასთან შესაფერისი განწყობა წამოვიდა მუსიკაშიც, მაგრამ საერთო ჯამში, ერთჯერად ნომრად დავტოვებდი მის ე.წ. კლასიკურ რეპს.

ოთარინიოს ნომერიც ჯეომენის მსგავსად ერთჯერადი მგონია. მართალია, ნახევარფინალამდე კიდევ ერთი ტურის გავლა მოუწევს და ერთ შანსს არაუშავდა, მაგრამ მე მაინც გეგას გადაწყვეტილებას ვემხრობი. ყველაფერს ორი მხარე აქვსო, ნათქვამია და ასეთი ყოვლისმომცველი ნომერი რომ არ ყოფილიყო, ინტონაციური პოეზიის უბადლო ნიმუში ხომ არ გვექნებოდა ნიჭიერში?

ყველანი ამ ქვეყანაზე, ჩვენ ვართ მიწიერები

თქვენ უნდა აღმოაჩინოთ დარბაზში ნიჭიერები

კარგი პიროვნებები ხართ, ალბათ იქნები კრიტიკულები

აქ მე პრიზები მინდა მოვიგო და მე არ მინდა ფულები

ვანო,რაღაც მინდა გითხრა

ჩაგჩურჩულო ჩუმად ყურში

გეკითხები, ძალიან გთხოვ, გადამიყვან შემდეგ ტურში?

აქვე გეტყვით, რომ შეგიძლიათ ინტონაციური პოეზიის ნიმუშები, მხოლოდ ნიჭიერის თემაზე, გამოაგზავნოთ კონკურსში “ნიჭიერი არტი.”

“ოხუნჯები ვართ და ვბოისობთ რა”

“აი,სცენაზე ვდგავარ შუაში. ვანო სოფო და ის სწერვა კაცი რო ზის”

ოხუნჯი ბიჭების იუმორისტული ნომერი ძალიან სახალისო გამოვიდა. მართალია კარგი იქნებოდა მეტი დინამიკა, მაგრამ ეს საკითხი ერთ-ერთი წევრის მოკლე ჩართვებმა სავსებით დაარეგულირა! :D

Acro Boom

გოგოებს თუ ასეთი ძალა ქონდათ მე არ ვიცოდი

აკრო ბუმის დაანონსების შემდეგ, ყველას აკრო სტაილი გაახსენდა და მათი შედარებებიც დომინირებდა კომენტარებში. ამ ორი ჯგუფის საკითხს ცოტა სხვანაირად შევადარებდი და უფრო გენდერული კუთხით წავიყვანდი, თორემ ისე განსხვავება ბევრია: რაოდენობა, სტილი და უკვე აღნიშნული – სქესი…მახსოვს, აკრო სტაილმა გოგონებიც დაიმატა, თუმცა ძირითადი დატვირთვა მაინც ბიჭებზე მოდიოდა და მართლა საოცარი სანახაობა გვაჩვენეს ყოველ გამოსვლაში! რაც შეეხება აკრო ბუმს, მათი დამსახურება ის არის, რომ ასეთი მცირე შემადგენლობით, მაინც ამხელა ეფექტი მოახდინეს. თანაც, კარგი ფიზიკური მომზადება და დახვეწილი მოძრაობები ჰქონდათ – ყველაფერი მილიმეტრებში განსაზღვრული.

და ბოლოს, გადაცემის ბოლო მონაწილე – ნონა გიუნაშვილი, რომელზეც უკვე ძალიან ბევრი ვისაუბრეთ სხვადასხვა პოსტებში და ამიტომ მოკლედ შევეხები ამ პოსტში…ნონას ნომერთან დაკავშირებით თავი რომ დავანებოთ ემოციებს, თემატიკის მტკივნეულობას და სხვა დეტალებს, რომელმაც ეს სანახაობა ყველასთვის გულთან ახლოს მისატანი გახადა, შესრულების დონე იყო ძალიან მაღალი – ნიჭიერისთვის განსაზღვრულ დროში ჩატეული მთელი ის ამბავი, ყველაზე საკვანძო მომენტებით და დადებითი ფინალით.

შემდეგ გადაცემაში კი ვნახავთ – ვანომ კასტინგზე დააგვიანა, ამასობაში მისი ადგილი სხვამ დაიკავა! ნიჭიერის სცენაზე გამოცოცხლებული 90-იანი წლების რუსული ესტრადის მუსიკა, ტაილანდელი მზარეული და ჭირვეული გეგა ფალავანდიშვილი…ასევე, რამდენი ფარული ნიჭი აღმოაჩნდა ვანო ჯავახიშვილს, მაყვალა ქობულაშვილის მეორე შანსი, პატარა ბიონსეები ქუთაისიდან და სხვა მრავალი საინტერესო ნომერი!

”ნიჭიერის” დაწყება უკვე აისახა საყოველთაო ცხოვრების წესზე – საზოგადოებრივ ტრანსპორტში, სკოლებში, სოციალურ ქსელებში და ყველგან, სადაც შესაძლებელია, ყველა ნიჭიერზე ლაპარაკობს!

მიუხედავად იმისა, რომ მცირე მოსახლეობიან ქვეყანაში ვცხოვრობთ, რაც ზრდის იმის შესაძლებლობას, რომ იდეები და ტალანტები შეიძლება ზედიზედ სამი წლის განმავლობაში ერთბაშად ამოიწუროს, პირიქით, ვითარდება და წინ მიდის: ) მითუმეტეს, ჯერ მხოლოდ ერთი გადაცემა ვნახეთ და წინ კიდევ 5 კასტინგი გველოდება, რომლის მანძილზეც ამ სიტყვების სისწორეში აუცილებლად დარწმუნებით. ზოგჯერ იდეა შეიძლება არც ისე კარგი იყოს ( მაგალითად, სცენა თხილამურით სასრიალოდ არც ისე კარგი ადგილია), მაგრამ ფაქტი ის არის, რომ ”ნიჭიერი” ფანტაზიას დიდ გასაქანს აძლევს.

ამ პოსტში მათ შევაფასებ, ვინც ჟიურის ”კი” დაიმსახურა, დანარჩენებს კი მარგალიტებისთვის შემოვინახავ…

ინდური ცეკვა

სამედიცინო უნივერსიტეტთან ხშირად ვხედავ ხოლმე ინდოელ სტუდენტებს, თუმცა, რატომღაც ვერ წარმოვიდგენდი ასე კარგად თუ ცეკვავდნენ. სინქრონზე დიდად ვერ დაიკვეხნიდნენ, თუმცა იქედან გამომდინარე, რომ არაპროფესიონალები არიან, არ მოვედავოთ. თანაც, ეს გამოსწორებას ექვემდებარება. მთავარია, რომ ნამდვილად საინტერესო იყო და ის განწყობა, რაც ინდურ ცეკვას უნდა ჰქონდეს, ყველაზე მეტად აქ იგრძნობოდა მიუხედავად იმისა, რომ არაერთხელ გვინახავს ნიჭიერის სცენაზე ინდურ ჰანგებზე შესრულებული ცეკვები : )

გიორგი წერეთელი

ვერ ვიტყვი, რომ გიორგიმ სირთულეებთან დაკავშირებული კომპოზიცია შეასრულა, თუმცა კარგად იყო გათვლილი ვიდეოსთან ინტეგრირება. ვიზუალი + მუსიკა სასიამოვნო საყურებელია. დაკვრასთან დაკავშირებით კი ყველაფერი რიგზე იყო – არ ჰქონდა ამოვარდნები რიტმიდან და თავიდან ბოლომდე შესაბამისი განწყობით უკრავდა. ვთვლი, რომ მეტი პოტენციალი აქვს ჩვენს პროგრამისტ მონაწილეს და შეუძლია ნახევარფინალში უფრო რთული ნაწარმოები შემოგვთავაზოს.

ნიკ მალფოი

რაც შეეხება ნიკ მალფოის…ჟიურის მსგავსად, ალბათ ყველამ იფიქრა თავიდან, რომ ფურცელზე თეთრ და შავკანიანი ბავშვების ამოპრინტერება დიდი ნიჭი არ არისო, მაგრამ მოულოდნელობისთვის ძალიან კარგი ეფექტი შექმნა ამ ერთი შეხედვით უსარგებლო და ”Booo” ნაწილმა.

რაც შეეხება მთავარ სანახაობას, ეფექტური გამოვიდა სამი მიზეზის გამო :

• ცოტა დამაკლდა ლაპარაკი, მაგრამ მაინც კარგი იყო, რომ ნომრის დროს კონტაქტში იყო ჟიურისთან და მაყურებელთან.
• მეორე – კარგად იყო შერჩეული ნომერი “სანიჭიერედ”. ბევრი ილუზიონისტი აკეთებს სხვადასხვა ნომერს სცენაზე, მაგრამ ისეთს, რომელიც პროექტის ფარგლებში არ ჯდება, მოსაწყენი ხდება.
• მესამე – პროფესიონალიზმი. ძალიან დახვეწილი ჰქონდა ის ყველაფერი, რასაც აკეთებდა. შესაბამისი შედეგიც მიიღო.

აქვე, ფავორიტი კადრი გადაცემიდან:

”თან რომ წარმოვიდგინო, ვითომ ფეხბურთს ვთამაშობთ და პენლებს ურტყამენ, შეიძლება?” _ ვანიკო :D

თსუ არტი

”აი იმ ასიანი მილებით რა უნდა გააკეთოთ?”  -  ვანო

მე ამ ჯგუფთან დაკავშირებით ყველაზე მეტად თვითონ იდეა მომეწონა. კრეატივია ნამდვილად ის, რომ ეძებო სხვადასხვა არატრადიციული და ექსპერიმენტალური იარაღები. შრომაა ის, რომ სათანადო ჟღერადობას მიაღწიო და კარგი სანახაობაა ის, რომ სცენაზე ამ ყველაფრით სასიამოვნოდ მოსასმენი მუსიკა ჟღერს : )

როგორც დუტა იტყოდა, ელიავაზე სრული მზადყოფნა იყოს, ჩვენს ბიჭებს ახალი ინსტრუმენტები სჭირდებათ…

მეგობრების ტრიო

მეგობრების ტრიომ ინტერნეტ სივრცეში დიდი მოწონება დაიმსახურა. საინტერესო პოპური ჰქონდათ შექმნილი და კარგი, დახვეწილი ხმა აქვს სამივეს. თანაც, 12 ინსტრუმენტი შეანაცვლო სულ 3 წუთის განმავლობაში ისე, რომ არ ამოვარდე რიტმიდან, საკმაოდ რთულია. ბევრს მათზე არ ვილაპარაკებ ამ პოსტში იმიტომ, რომ მოგვიანებით ინტერვიუს შემოგთავაზებთ, სადაც დაწვრილებით მოგვიყვებიან თავიანთ ისტორიას.

ანა ქაშიბაძე

პატარა ანა ნიჭიერის აღმოჩენაა : ) შევნიშნე რამდენიმე კომენტარი, რომ ლექსის თქმა ნიჭი არ არის და ა.შ. მაგრამ მოდი ასე შევხედოთ ამ საკითხს: ბავშვს, რომელიც ძაალიან პატარაა, ასაკთან შედარებით გაცილებით კარგად აზროვნებს, გამბედაობა აქვს და დიდი სითბოს გამოხატვის უნარიც. რაც მთავარია, ერთი ლექსით შეძლო, რომ ამხელა ემოცია გამოეწვია, უპრეცენდენტო გამოხმაურება მიეღო – ეს არის ნიჭი.

დანარჩენებს, მაგალითად ძალიან კარგად მოცეკვავე ჰარი პოტერს და მათ, ვინც Yes Block-ებში ჩანდა დაწვრილებით არ შევეხები, მაგრამ მრავალფეროვნების დასტურად ჩამოვთვლი მათ ჟანრებს:

• სამეჯლისო ცეკვა (2)
• ბიტბოქსი
• ელექტრო გიტარა
• ვიოლინოები
• ტამტამები
• თანამედროვე ცეკვების ჯგუფი

დამიჯერეთ, წინ ბევრი დაუვიწყარი ორშაბათი გელოდებათ. აი ისეთი, დიდხანს რომ ილაპარაკებს ყველა საზოგადოებრივ ტრანსპორტში, ინტერენეტში, ოჯახებში…

თქვენ კი თვალი ადევნეთ ნიჭიერის ბლოგს, იყავით სულ ციებცხელებაში. შემდეგი პოსტი დაეთმობა მარგალიტებს, ასევე გვეყოლება სტუმარი ბლოგერი, ცალკე პოსტი მიეძღვნება ჟიურის ძველი შემადგენლობის  ახლებურ განწყობას და ვეცდებით თქვენთვის სასურველი მონაწილეები უკეთესად გაგაცნოთ.

“ნიჭიერი”-ს ფინალი, 6 ივნისს გაიმართა და დასრულდა მეორე სეზონი! რადგანაც შედეგები უკვე ხელთ გვაქვს, ფინალისტების შეფასებასთან ერთად, აქცენტს საერთო შეჯამებაზე გავაკეთებ:

ფინალში, ნიჭიერებს შორის ყველაზე ნიჭიერებმა მოიყარეს თავი. მათგან 6 მაყურებელმა აარჩია, 5 კი ჟიურიმ. სრულიად განსხვავებული ჟანრის, ასაკის და ისტორიის მქონე 11 მონაწილით შეიქმნა ფინალური შოუ.

მატრიცული პანტომიმა- მათ ძალიან ცოტა დრო ჰქონდათ იმისთვის, რომ ახალი ნომერი მოემზადებინათ საფინალოდ. ამ ამბავს ყველა გაგებით მოეკიდა და ნახევარფინალური შოუს  გადახალისებული ვარიანტიც მოიწონეს. პროექტში მათი მონაწილეობა, ვფიქრობ, მნიშვნელოვანი იყო, რადგან საქართველოში პირველად გაკეთდა მსგავსი ჟანრის შოუ. მიუხედავად იმისა, რომ ცოტა ხანია რაც ჩამოყალიბდნენ და პირველი გამოცდილება იყო, ჩამოყალიბება ნამდვილად არ აკლდათ.

დათიკაშვილების ოჯახი – ეს ოჯახი, პირადად ჩემთვის, იმის მაგალითია, რომ ფრაზა “საქართველოში ყოველი მეორე მღერის” (რასაც ძირითადად მათ ჟანრთან მიმართებაში ამბობენ), არის არასწორი. შეიძლება ყოველი მეორე მღეროდეს, მაგრამ დათიკაშვილებმა შეძლეს, რომ ყველა ასაკის და გემოვნების  ადამიანისთვის ერთნაირად მოეწონებინათ ნამღერი მათი ხმის ტემბრით, თუ შეხმატკბილებით.

სანდრო ცისკაძე- სანდრომ, რა თქმა უნდა, იცოდა, რომ მისი ნახევარფინალური ნომრის შეფასებებისას, ბევრმა გააკრიტიკა იდეის “კოპირების” გამო. ამიტომ, თავისით გააკეთა ახალი ნომერი. მიუხედავად იმისა, რომ თუნდაც ქასთინგის შემდეგ, თავისი პროფესიონალიზმის და შოუს შექმნის უნარი დასამტკიცებელი ნამდვილად არ ჰქონდა, ყველას აჩვენა, რომ კიდევ ბევრი შეუძლია. ნომრის დაგეგმვა, ორ ეკრანთან სინქრონიზაცია და ასეთი რთული ბარმენული შოუ, ნამდვილად იმსახურებდა ნიჭიერის ფინალს და ვფიქრობ, მაყურებელმაც ისიამოვნა ამ სანახაობით.

ვანო ფიფია – კარგად მახსოვს ის მომენტი, როდესაც ქასთინგზე კულისებიდან გამოვიდა ვანო. ძალიან მორცხვი და სევდიანი იყო. შეადარეთ ნახევარფინალში და ფინალში მყოფ ვანოს და იგრძნობთ, თუ როგორ რადიკალურად შეიცვალა მისი ცხოვრება! ახლა ის ძალიან ბედნიერია… ერთ მნიშვნელოვან საკითხსაც მინდა შევეხო- ძალიან დიდი პასუხისმგებლობის გრძნობით მოეკიდა ნახევარფინალისტობასაც და ფინალისტობასაც. ამის გამო ნერვიულობდა კიდეც, თუმცა მისი, როგორც მუსიკოსის და მომღერლის გაზრდა სახეზეა. ბევრი იშრომა და წარმატებასაც მიაღწია.

ნატალი ვეფხვაძე – უკვე ჩამოყალიბებული მომღერალია. თავდაჯერებულობა შეემატა და ალბათ ამიტომ, ქასთინგსა და ნახევარფინალზე უკეთესად ფინალში იმღერა. მის ნამღერში მცირეოდენი დეტონაციაც არ შემიმჩნევია. თუმცა ერთი მინდა აღვნიშნო, რომ ვოკალს დამუშავება აკლია ცოტა და ეს “ნაკლი” მისი კარგი ხმის ტემბრით იფარება.  იმედი მაქვს, გააგრძელებს სიმღერას და წარმატებული გახდება ამ სფეროში.

კარატისტების ჯგუფი “წმინდა გიორგი”- მსოფლიოში ყველაზე ეროვნული და ქართული კარატე, იმდენად საინტერესო და ყურებადია, ყველა ლაივზე რომ ყოფილიყვნენ, არ მომწყინდებოდა ალბათ : )) ისეთ სანახაობად აქცევენ ამ ერთი შეხედვით ჩვეულებრივ სპორტს, რომ დარწმუნებული ვარ, ძალიან ბევრი შეემატება მათ რიგებს, ივარჯიშებენ, ჯანმრთელი ცხოვრების წესს აირჩევენ და ის მთავარი მისია, რომელიც მართლა მნიშვნელოვანია და რომლის გამოც ეს ჯგუფი ნიჭიერში მოვიდა, შესრულებულია!

კათარზისის დუეტი – კათარზისის მოხუცების ფინალისტობამ ყველაზე დიდი მითქმა-მოთქმა და უარყოფითი დამოკიდებულება გამოიწვია. ფინალში კი, ვფიქრობ, არავის უგრძვნია, რომ ისინი “ზედმეტები” იყვნენ :) ჩემთვის, როგორც ახალგაზრდა ადამიანისთვის, დიდი სტიმულია მათ დანახვა ამ ასაკში ასეთ ოპტიმისტებად. “ნიჭიერი” ის პროექტია, რომელიც ასაკის მიუხედავად, ყველასთვის არის და ეს ერთ-ერთი მთავარი ღირსებაა! წარმოიდგინეთ, რა შანსი ჰქონდათ სხვა იმისთვის, რომ მოხუცებულობაში ის სიამოვნება განეცადათ, რასაც სცენაზე დგომა და ამდენი ხალხის სიყვარული ჰქვია.

ნიკა და ქეთი – ფინალში მათი ხილვა ნამდვილად მინდოდა, რადგან ძალიან განსხვავებული ბავშვები არიან. ნიჭი მხოლოდ ის არ არის, რომ იცეკვო- თანაც ამ ჟანრში, ნიჭიერის სცენაზე ბევრი გვინახავს, მათი ნიჭიერება ისიც არის, რომ ისე კარგად შედიან როლებში, იმდენად გრძნობენ სცენას და მაყურებელს, უბრალოდ შეუძლებელია ყურადღება სხვა რამეზე გადაიტანო. ფინალურ ნომერში განსაკუთრებით გამოიკვეთა მათი მსახიობური ნიჭი და მოძრაობებიც საკმაოდ გართულებული იყო. დიდი იმედი მაქვს, მათთვის ნიჭიერი დიიდი წარმატებების დასაწყისი იქნება:)

მარი ტომარაძე – მარის ემოცია მოაქვს მაყურებლამდე. ბოლომდე იხარჯება და ალბათ სწორედ ამიტომ შეარჩია ჟიურიმაც და შემდეგ მაყურებელმაც ბევრი ამ ასაკის მომღერლისგან, რომელიც წელს ვნახეთ. ნიჭიერში მიღებული გამოცდილება მნიშვნელოვანია მისი ასაკისთვის. ეს აუცილებლად დაეხმარება მომავალში, როდესაც ჩამოყალიბებული მომღერალი გახდება.

თეონა კოროშინაძე- ვინაიდან ახლა უკვე ყველაფერი დამთავრდა, შემიძლია სუბიექტური აზრიც ვთქვა და ვაღიარო, რომ თეონა ორივე სეზონის მომღერლებში, ფავორიტთა შორის (რომელთა სიაც ერთი ხელის 5 თითზე დაეტევა), პირველ ადგილზეა. მიუხედავად იმისა,რომ ფინალში ნამღერს ვერ დავარქმევდი მის საუკეთესო გამოსვლას (სავარაუდოდ ნერვიულობის ნიადაგზე),  ძალიან მინდა, რომ საქართველოში ბევრისთვის გახდეს inspiration   და შემდეგ სეზონზე ასეთივე თავისუფალი, განსხვავებული იმიჯის და ნამდვილი პოპ მომღერლები ვნახოთ.

Acro Style - აკრობატებს, როგორც გეგამ თქვა, თანაბარი კონკურენტი არ ჰყოლიათ. ისინი პროფესიონალიზმის, შრომისმოყვარეობის და ნიჭის მაგალითები არიან. რამდენიმე კომენტარში შევნიშნე “ამას რა უნდა, ჩვეულებრივი აკრობატები არიან” –  მსგავსი პათოსი და ცოტა გამიკვირდა. სამჯერ ფეხზე დააყენო მთელი დარბაზი და ჟიური, სამივეჯერ ძალიან დინამიური შოუ, ურთულესი ილეთები და სანახაობრივად ასეთი აწყობილი ნომერი აჩვენო, ეს მხოლოდ აკრობატიკა არ არის. გამიხარდა, რომ მაყურებელმა ისინი დააფასა და საუკეთესო სამეულში შევიდნენ ხმებით. ძალიან მინდა, კიდევ ბევრჯერ ვნახო მათი შოუები აქ, საქართველოში.

საერთო ჯამში, წლევანდელი ფინალი წინა სეზონის ფინალს რომ შევადაროთ, ნამდვილად უკეთესი იყო. პირველი სეზონის ფინალში, იყო 7 განსხვავებული ჟანრი, თუმცა მოხდა ისე, რომ 6 მომღერალში, ერთსა და იმავე სტილმა მოიყარა თავი. შესაბამისად, ადარებდნენ ლევან შავაძე, თუ გულნაზ გოლეთიანი, მარიამ კახელიშვილი, თუ ანი ხანჩალიანი…წელს კი, იმდენად განსხვავებულები იყვნენ, რომ შეუძლებელი იყო შეგედარებინა დათიკაშვილების ოჯახი და თეონა კოროშინაძე, მარი ტომარაძე და ნატალი ვეფხვაძე. ისე გამოვიდა, რომ მაყურებლის არჩეული 6 მომღერალი თავის მხრივ კიდევ გაიყო ჟანრების მიხედვით, რამაც კიდევ უფრო გაამრავალფეროვნა შოუ.

11 მონაწილე და 6 განსხვავებული ჟანრი:

• მომღერალი (5 ხალხის რჩეული)
• აკრობატები
• ბარმენი
• სამეჯლისო ცეკვა
• კარატისტების ჯგუფი წმინდა გიორგი
• მატრიცული პანტომიმა-ჯგუფი ფანტომი

და რაც მთავარია, თითოეული მათგანის პროფესიონალიზმმა და თვითონ ჟანრების  სანახაობრიობამ განაპირობა ასეთი წარმატებული ფინალი!

რაც შეეხება შედეგებს, როგორც წინა სეზონზე, რა თქმა უნდა, ახლაც არის უკმაყოფილება, თუმცა ის ფაქტი, რომ ხმების 60 პროცენტი (!!!) მიიღო მხოლოდ ერთმა მონაწილემ, უკვე მეტყველებს იმაზე, რომ საკამათო არაფერია. შარშანდელ გამარჯვებულს, მაყურებლის ხმები 28,2% ერგო, წელს კი ფაქტობრივად, ერთპიროვნულად განვითარდა მოვლენები. პროექტის გუნდი მოხარულია, რომ მაყურებლამდე მიიყვანა ვანო ფიფია, რადგან სწორედ მაყურებლებმა შეცვალეს მისი ცხოვრება ასე რადიკალურად. მათ სწორად დაინახეს ნიჭთან ერთად ის პოტენციალი, ის შრომისუნარიანობა და გამბედაობა, რომელიც პატარა ვანო ფიფიას აქვს.

ასევე, წელს ჟიურიმაც გადაწყვიტა საკუთარი პრიზები დაეწესებინა იმის მიუხედავად, ვინ გაიმარჯვებდა და სამ რჩეულს- ფანტომს, დათიკაშვილების ოჯახს და აკრო სტაილს ერგოთ პრიზები.  ფაქტია, რომ თერთმეტივე ვერ გახდებოდა გამარჯვებული, ამიტომ სამი ყველაზე გამორჩეული ფავორიტი ამოირჩიეს. ფანტომი- რომლებიც ახლა იწყებენ მოღვაწეობას და სტიმული სჭირდებათ იმისთვის, რომ გააგრძელონ ეს საქმიანობა და კიდევ უფრო ბევრი შოუ დადგან. დათიკაშვილების ოჯახი, რომლებიც ძალიან ნიჭიერები არიან და მაყურებელსაც განსაკუთრებით შეაყვარეს თავი. აკრობატები, რომელთა პროფესიონალიზმი დასაფასებელია!  აღსანიშნავია საქართველოს ბანკის პრიზებიც 5000$ ფავორიტს, რომელიც აკრო სტაილი გახდა და 10 000$ გამარჯვებულს, ამ შემთხვევაში ვანო ფიფიას.

რაც შეეხება ყველა დანარჩენს, “ნიჭიერი”-ს კონკურსანტობა უკვე წარმატებაა, როდესაც ნახევარფინალში ხარ. ფინალი კი კიდევ უფრო დიდი პერსპექტივაა. ისინი ხალხმა აღმოაჩინა “ნიჭიერი”-ს, სახალხო პროექტის მეშვეობით და ყველა მათგანისთვის ბევრი წარმატების პირობადაც იქცევა. მომავალ სეზონზე, აუცილებლად შეგატყობინებთ ჩვენი ბლოგის მეშვეობით, ვინ როგორ განაგრძო მოღვაწეობა და ვინ რა წარმატებას მიაღწია. დარწმუნებული ვარ, გულის დასაწყვეტად არავის ეცლება:)

წლევანდელი ნიჭიერი, რეიტინგების მიხედვით, კიდევ უფრო პოპულარული იყო. შოუს ხარისხიც გაიზარდა და გამოხმაურებაც შესაბამისია. კონკურენტის გარეშეა ორივე სეზონზე ჩვენი რეიტინგები და წელს, როგორც იტყვიან, საკუთარ თავს აჯობა!

ჩვენ, ამ სამი თვის მანძილზე, მივიღეთ უამრავი ემოცია, ახალი და განსხვავებული სანახაობა, ნამდვილი შოუ.  სამი თვის განმავლობაში, ყველა “ნიჭიერი”-თ ვცხოვრობდით. ამ ბლოგის მკითხველები კი, ალბათ, არა მარტო ორშაბათს.დიდი მადლობა ყველას, ვინც თვალს გვადევნებდა და გვეხმაურებოდა. “ნიჭიერი” მესამე სეზონით აუცილებლად დაბრუნდება ეთერში – კიდევ უფრო შთამბეჭდავი სანახაობით და კიდევ უფრო ნიჭიერი მონაწილეებით!

ყველაზე განსაკუთრებული ნახევარფინალი- ასეთი პროგნოზი გააკეთა ვანო ჯავახიშვილმა ბოლო ნახევარფინალური შოუს დაწყებამდე და როგორც აღმოჩნდა, მართალიც იყო. განსაკუთრებით ველოდებოდი:

• დაკის – იმიტომ, რომ ვიცოდი მისი შესაძლებლობები ქასთინგზე არ ამოწურულა;
• ფანტომს – იმიტომ, რომ  ერთ-ერთი ყველაზე განსხვავებული ჟანრია;
• Rap rise-ს-  იმიტომ, რომ რეპი არასდროს გვინახავს ნახევარფინალებში “ნიჭიერი”-ს სცენაზე;
• ვანო ფიფიას-  იმიტომ, რომ მახსოვდა ემოცია, რომელიც ქასთინგზე მისი ხმის გაგონებისას მოიტანა ამ ბავშვმა…
• ალილოს- იმიტომ, რომ არასდროს მინახავს ასეთი პატარა ასაკის ბავშები, რომლებიც ასე კარგად ცეკვავენ

და ა.შ.

“და ასე შემდეგები”-ც და ზემოთ ჩამოთვლილებიც, ტრადიციულად, განხილვას დავუქვემდებაროთ: ))

გიორგი ბაღნაშვილი (დაკი)

მიუხედავად იმისა, რომ დაკიმ ქასთინგზეც აჩვენა თავისი პროფესიონალიზმი, როგორც თავად აღნიშნა, იქ მეტი იუმორი იყო გამოყენებული, რამაც თითქოს გადაფარა ის ეფექტი, რაც მის ცეკვას უნდა ჰქონოდა. ამიტომ, მომეწონა მისი გადაწყვეტილება, რომ აქცენტი ამჯერად მხოლოდ ქორეოგრაფიაზე და მოძრაობებზე იყო გადატანილი. რაც შეეხება მოსწავლეების გამოყვანას, ალბათ ისინი გარკვევით მეტყველებდნენ დაკის შესაძლებლობებზე – კარგი მასწავლებელიც ყოფილა, სინრქონი და ტექნიკა დახვეწილი იყო.

ყურადღება მინდა გავამახვილო იმაზეც, რომ რაც არ უნდა კარგი ტექნიკა ჰქონდეს მოცეკვავეს, თუ ქორეოგრაფია არ ვარგა, სოლოში გამოვა, თუ 100 მოცეკვავესთან ერთად, არანაირი ეფექტი არ ექნება. დაკის ქორეოგრაფია კი იმით იყო გამორჩეული, რომ თითოეული მოძრაობა მუსიკასთან იყო შერწყმული და გარკვეული ხელწერაც ეტყობოდა ინდივიდუალური. ბევრი კონკურსანტი მინახავს ამ ჟანრში (მსოფლიო მასშტაბით) და შემიძლია ვთქვა,რომ ის ერთ-ერთი საუკეთესოა.

Rap Rise

რეპი, უფრო სწორად, ქართული რეპი, ალბათ მხოლოდ ვიწრო წრეებშია პოპულარული და ძალიან ლოკალიზებული მიმდინარეობა მგონია. ყოველ შემთხვევაში, ქართველი რეპერები, რომლებიც ხშირად ჩანდნენ შოუ ბიზნესში, საერთოდ გაქრნენ (ეს უფრო ზოგადად შოუ ბიზნესის აორთლების გამოა ალბათ, მაგრამ დაე, დავაბრალოთ რეპერებს). ისე კიდევ, როცა აქტიურობა იყო ამ მხრივ, ხარისხიანი რეპი არც მაშინდელი მახსოვს…ალბათ სწორედ  ამის ბრალია, რომ ამ მიმდინარეობას ზოგადად ნაკლებად აფასებენ და ზოგჯერ ცუდ ტონადაც კი ითვლება, თუ მოგწონს.

სინამდვილეში, იმ “პაპსა” რეპის შექმნა, რაზეც სიმღერის ტექსტში იყო საუბარი (თუ რეპვა), საკმაოდ რთულია. მე ვფიქრობ, ტექსტიც, რეჩიტატივის სტილიც და რიტმიც, რომელიც დაჭერილი აქვთ, საერთო ჯამში კარგია.

შენიშვნა მაქვს ზედმეტად ქაოსურ მოძრაობასთან დაკავშირებით. სწორია, რეპერები სცენაზე ასე იქცევიან, მაგრამ როცა ოთხნი დგანან, ცოტა ორგანიზებულად თუ არ იმოძრავეს, დამღლელი გამოდის. შევამჩნიე ფეისბუქზე კომენტარებში ამბობდნენ, რომ ძალიან ყვირიანო და ეს ცოცხალი შესრულების ბრალი უფრო იყო. ამ სიმღერის სტუდიური ვერსია რომ გააკეთონ, კარგი იქნება და  ბევრიც მოუსმენს…

ნინია როხვაძე

იმედი მაქვს, რომ ფილმ “ავატარი”-ს სიყვარული ობიექტურობას არ მაკარგვინებს და მხოლოდ ამიტომ არ ვაფასებ ნინიას დადებითად:)) მაგრამ იმაში არ მეპარება ეჭვი, რომ დინამიური ნომერი ჰქონდა და ბევრ და რთულ მოძრაობას აკეთებდა. ეს “მოველურო” მუსიკა ცოტა ქაოსურად კი იყო მოძრაობებთან მიმართებაში, მაგრამ  საერთო სინთეზს- ფონი ეკრანზე, გრიმი და საერთოდ, ავატარის თემატიკა, უხდებოდა. ისე,იგივე ნომრის ნახვას “avatar”-ის  მთავარი საუნდტრეკის ფონზე ( i see you) , სიამოვნებით ვნახავდი :)

ანსამბლი “ალილო”

ამ ანსამბლის განსაკუთრებულობა ის არის, რომ ეს ბავშვები, ყველა სათითაოდ, იმდენად სახასიათოები არიან, რომ რამდენჯერაც არ უნდა უყურო – არ მოგწყინდება! ძალიან ორგანიზებულებიც არიან, რაც გეგამ როგორც აღნიშნა, პედაგოგის დამსახურებაა. მისავე სასარგებლოდ უნდა აღვნიშნო, რომ კარგად იყო ნომერი აწყობილი, სცენის ყოველ მონაკვეთში მიმდინარეობდა მოქმედება, თუმცა ერთმანეთს ხელს არ უშლიდნენ და მთლიანობაში აღიქმებოდა. ასაკი და მათი ცეკვის დონე რომ შევადაროთ, ნამდვილად ძალიან ნიჭიერები არიან. ამ სფეროში, ნიჭიერის მეორე სეზონში ჩემი ფავორიტები არიან:)

ხვიჩა ჭიჭიაშვილი

ხვიჩას რაც შეეხება, ცოტა გამიჭირდა შეფასების ჩამოყალიბება. ქასთინგზე როდესაც ვნახე, ერთმნიშვნელოვნად კარგი იყო, ნახევარფინალთან დაკავშირებით, ვერ ვიტყვი, რომ ისეთივე ეფექტი მოახდინა , რადგან ახალი ვერაფერი დავინახე მის მოძრაობებში. თუმცა, კისერში ზამბარებს და სპეცთავიანობას არ უარვყოფ-  რთული იყო თუნდაც ის თავზე ტრიალი. პოტენციალი დიდი აქვს, უბრალოდ მიმართულების აღება და დახვეწა სჭირდება და ძალიან მოხარული ვიქნები, თუ პროფესიონალურ დონეზე დაუფლების საშუალება ექნება. . .როგორც თვითნასწავლი კი, ნამდვილად კარგია.

ann’s friends

ეს, ამ ნახევარფინალში ერთადერთი ნომერი იყო, რომლზეც მოვდუნდი. ქასთინგზე ბევრად უკეთესები იყვნენ. კარგია, რომ მრავალფეროვნება  აქვთ ჟანრობრივად და განსხვავებულები არიან, მაგრამ თვითონ ცეკვა არ არის იმ დონის, რომ დადებითი შეფასება დაიმსახუროს. თუმცა მუშაობას თუ განაგრძობენ, გამოუვათ აუცილებლად.

სოსო ნარიმანიძე

სოსო ნარიმანიძე კვირის რთული საკითხი აღმოჩნდა. მოდით, ვაღიაროთ, რომ საფრთხე (ასე ვუწოდებ) დიდი იყო იმისა, რომ ფინალში მოხვდებოდა. ვინც აქტიურად კითხულობდით სეზონის დაწყებიდანვე ამ ბლოგს, გემახსოვრებათ, რომ პირველ რიგში ჩვენ ვიცავდით სოსოს ცუდი რეაქციებისგან და ვაფასებდით მის გულღია და ალალ ხასიათს, რითაც ასეთი პოპულარული და კოლორიტული გახდა. ნიჭიც არის, რომ 3 წუთით გამოჩნდე ტელეეკრანზე და ყველა აალაპარაკო.  ამხელა გამოხმაურების გამო, რომელიც ძირითადად დადებითი იყო, ამხელა პოპულარულობის გამო თუნდაც ინტერნეტ სივრცეში და იმის გამო, რომ თავისებურად გამორჩეული იყო, ნახევარფინალშიც მოხვდა.

სუბიექტურობაა პიროვნების მიხედვით ნიჭის შეფასება, მაგრამ ნიჭი, რომელიც რეალურად არ არსებობს და მხოლოდ ე.წ. “სიალალით” შემოიფარგლებოდა, ძალაუნებურად ქრება, როცა იგებ, რომ ადამიანი, რომელიც შენ დააფასე, კარგავს იმას, რის გამოც აფასებდი. თავს არ დავდებ, მაგრამ ვფიქრობ, რომ ზარების უმეტესობა მის სასარგებლოდ, მისი ინტერვიუს გაჟღერებამდე შემოდიოდა. მას შემდეგ, რაც ხელში არასაფილარმონიე სიმღერით, “აღარ შემიძლია ამდენი ხალხი” სოსო შეგვრჩა, იმედები ბევრს გაუცრუვდებოდა. ერთხელ ვიხალისეთ (უარყოფით კონტექსტში და დაცინვის გარეშე), მეორედ იხალისეს (მე ვერც ვიხალისე ისე გავღიზიანდი. მითუმეტეს, ვიცოდი მისი ამბიციების შესახებ იურმალასთან და სხვა მრავალ გეგმებთან დაკავშირებით), მაგრამ თამამად ვამბობ- მიხარია, რომ ფინალში ვერ ვიხილავთ!

ვანო ფიფია

რაც შეეხება ვანო ფიფიას, გული მწყდება, რომ კომენტარებში შევნიშნავ ხოლმე მის ფიზიკურ ნაკლზე ხაზგასმას, რადგან ვხვდები, რომ იმდენად აქცევენ ამას ყურადღებას, მისი საოცრად ტკბილი ხმით ვერ იღებენ იმ ემოციას, რასაც უნდა იღებდნენ. მეც ვიტირე რეპეტიციაზე როდესაც მოვუსმინე, მაგრამ საკუთარ ემოციებს ნამდვილად ვცნობ- ეს მხოლოდ და მხოლოდ ვანოს სიმღერის და  მისი შინაგანი ემოციების დამსახურებაა. ძალიან გამიხარდა, როდესაც გამარჯვებულად გამოაცხადეს.

ნუცა ბუზალაძე

ნუცა, როგორც იტყვიან, რთულ საქმეს შეეჭიდა ნახევარფინალში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სიმღერა ერთი შეხედვით ადვილად ჟღერს (მელოდიის ხასიათიდან გამომდინარე), რთული შესასრულებელია. დიდ დიაპაზონსაც მოითხოვს, არის დაბალი ნოტებიც ასაღები დასაწყისში. ვფიქრობ, რომ დაბალ რეგისტრში უკეთესად შეასრულა. სიმღერის ტექნიკით ვერ ვიტყვი, რომ აღფრთოვანებული ვარ, მაგრამ საერთო ჯამში, როგორც იტყვიან – well done.

მატრიცული პანტომიმა, ფანტომი

დასაგმობი ვარ იმის გამო, რომ გულის სიღრმეში ვფიქრობდი, თვითონ გაუჭირდებოდათ ისეთი ნომრის მომზადება, რომელიც ქასთინგს “აჯობებდა”. თუმცა, როგორც სოფომ, უფრო სწორად, ტრინიტიმ  თქვა, ჩვენ ვართ პროექტ ნიჭიერში და ნიჭიერში ყველაფერი შესაძლებელია! სულ ერთი წუთით დაფიქრდით და წარმოიდგინეთ რამხელა შრომა სჭირდება თითოეული პატარა მოძრაობის მოფიქრებას, შექმნას, დროში განაწილებას და მერე ვარჯიშს იმისთვის, რომ წამის მეასედების სიზუსტით შესრულდეს, შეკრიბეთ ეს ყველაფერი, დაუმატეთ იდეის ორიგინალურობა და ეფექტების სწორად გაკეთება და თქვენ მიიღებთ ნიჭიერის ღირსეულ ფინალისტებს! : )

წინ ფინალია, რომელზეც ბევრს არ ვილაპარაკებ, რადგან წინა პოსტში დაწვრილებით განვიხილეთ. უბრალოდ, სულმოუთქმელად ველოდები ფინალურ შოუს! მართალია, გული მწყდება, რომ სულ მალე მთავრდება, მაგრამ იმის იმედს ვიტოვებ, რომ ფინალში ნანახი ნომრების ემოციები დიდხანს გამყვება.

დღეს, 12 საათზე მეთერთმეტე ფინალისტის ვინაობა გამოვლინდება, ხვალ კი გაცნობებთ ფინალისტების ნომრებს, რომელზეც შეგეძლებათ დაურეკოთ და უგულშემატკივროთ მათ!

მეოთხე ნახევარფინალის შესახებ, ვფიქრობ, ყველა შეთანხმდა, რომ საინტერესო  და კარგი შოუ შედგა.  შედეგებით კმაყოფილებაც შეინიშნება- როდესაც არ მოსწონთ ფინალისტების ვინაობა, კომენტარების რაოდენობაზე ეს პირდაპირ აისახება ხოლმე.

ასე რომ, როგორი სიმშვიდეც კომენტარებშია, ისეთი სიმშვიდით შევუდგები მეოთხე ათეულის განხილვას:

“ვორტექსი”

“სხვის მოედანზე”

ვორტექსთან დაკავშირებით არაერთგვაროვანი რეაქცია მქონდა. ერთის მხრივ კარგი კოსტუმები, ცოტა უცნაური, მაგრამ საინტერესო ქორეოგრაფია ჰქონდათ, როგორც სოფომ აღნიშნა – კარგი ხაზი და სინქრონი. თუმცა, მეორე მხარე, რომელიც გეგამ დააფიქსირა, უფრო საყურადღებო მგონია. ზოგადად, კარგია, როდესაც ქასთინგის შემდეგ მოულოდნელობას ქმნიან მონაწილეები, მაგრამ ასეთი რადიკალური გარდასახვა, რომელიც მხოლოდ გარდასასხვა კი არა, “სხვის მოედანზე გადასვლაც” იყო- ცალსახად არ მომეწონა. “ფერადები, ხალისიანები, თანამედროვეები” – ეს იყო მათი მთავარი “იარაღი”, რის გამოც ნახევარფინალში გადავიდნენ. ცუდი არაფერია “ლურჯ-ყავისფერობა, სერიოზულობა, არათანამედროვეობაში”, მაგრამ არა მათთვის…

დაჩი თურქია

მაშ ასე, ვეფხისტყაოსანი…კითხულობს დაჩი თურქიას კატა!

შეშფოთდებით ხალხო, შეშფოთდებით!

წარმოდგენა არ მაქვს, ლექსის მიხედვით, აფხაზეთის დაბრუნებასთან რა კავშირი ჰქონდა დაჩი თურქიას გამარჯვებას, მაგრამ მის პოეტურ შესაძლებლობებს არ შევეხები, სალაპარაკო გაცილებით მეტია იმ ფრიად არაჰუმანურ ქმედებაზე, რაც დაჩი თურქიამ პირდაპირ ფილარმონიის სცენაზე ჩაიდინა!  ყველა ვთანხმდებით, რომ საშინელება იყო, მაგრამ მე მაინტერესებს, როგორ მოაფიქრდა ამ გზით კატის ალაპარაკება, საიდან დაებადა იდეა, რა მომენტში და ა.შ. სხვა დეტალები. რომ აღარაფერი ვთქვათ მამლის დაძინებაზე…მოკლედ, დაჩი ნამდვილად არასწორ გზას ადგა და მგონი  ჟიურიმ მთელი საკატეთის გული მოიგო. ბონუსად, ფეისბუქზე ჩვენი ერთ-ერთი მომხმარებლის არტი მინდა შემოგთავაზოთ:

მოცეკვავეების ჯგუფი აფრიკიდან

განაში, მოზამბიკში, ნიგერიაში და ნამიბიაში რა რეიტინგი გვექნება…

ბაზარი არაა, ეხლა ჩვენ ვაჩვენებთ– ჩვენ ვართ ნიჭიერები.

ვფიქრობ, არავის მოსვლია თავში აზრად მათი გასმების, ფეხების სწორად დგომის და ცეკვის დროს ხაზის სანტიმეტრებში გასწორებულობის  შეფასება, იმდენად კარგი სანახავია, როდესაც სრულიად უცხო ქვეყნის და უცხო კულტურის წარმომადგენელი ითვისებს შენს კულტურას და ამხელა აუდიტორიის წინაშე გამოსვლის გამბედაობასაც იკრებს  (ძალიან ნერვიულობდნენ სხვათაშორის).

ტანმოვარჯიშე გოგონათა ჯგუფი

ტანმოვარჯიშეების ქასთინგის ნომერი მახსოვს, რომ ცოტა ქაოსური იყო, თანაბრად არ იყო განაწილებული, მაგრამ მრავალფეროვნება არ აკლდათ. დავეთანხმები სოფოს და გეგას- ნახევარფინალში უფრო ჩამოყალიბებული ნომერიც იყო და თეატრალური დადგმაც ჰქონდათ, რამაც ნომერი შეკრა, მაგრამ ასე მგონია, რაღაც კომპონენტების ცუდი ხარისხის გამო ეფექტი დაიკარგა. ტანვარჯიში სხვა სპორტებისგან იმით გამოირჩევა, რომ უამრავი რეკვიზიტის გამოყენების საშუალებაა, რაც ყველაფერს გაორმაგებულად ალამაზებს – სულ რომ ვანიკოსავით მოიქნიო ის ლენტები :D მეტი რეკვიზიტი, უფრო ფერადი კოსტუმები და მეტი დინამიკა მოუხდებოდა ამ ყველაფერს. თუმცა, პროფესიონალები რომ არიან ეს ცხადია. განსაკუთრებით სოლისტ გოგონას გამოვყოფდი, რომელმაც ძალიან კარგად მოირგო როლი და რთულ ილეთებსაც აკეთბდა…

დათიკაშვილების ოჯახი

ასეთი გემრიელი ნამღერი მე არასდროს მომისმენია

საერთოდ, ის ჟანრი, რითაც დათიკაშვილების ოჯახი გავიცანით, ისეთ შოუში, როგორიც ნიჭიერია, ჩემთვის ნაკლებად საინტერესოა ხოლმე. ალბათ იმიტომ, რომ საქართველოში ბუნებრივი და ჩვეულებრივი მოვლენაა ეს ყველაფერი. “ყველა მეორე მღერის”, “ხმებში გაშლას რა უნდა” და ა.შ. ფრაზები ყოველთვის ისმის ხოლმე მაყურებლისგანაც, მაგრამ ეს ოჯახი ის შემთხვევაა, როცა ვერც ყოველი მეორის ნამღერს შეადარებ და ვერც ფოლკ ანსამბლების მრავალსაათიანი რეპეტიციების შედეგებს. თიკოს განსაკუთრებული ხმის ტემბრი აქვს- ძალიან სასიამოვნო და ძლიერი. ფაქტობრივად, მთლიანი სიმღერა სოლოში შეასრულა ისე, რომ ერთ უბრალო ხარვეზსაც ვერ ნახავთ.

ირაკლი სარალიძე

სამი საკრალური ჟანრი გამოიკვეთა ჩემთვის “ნიჭიერი”-ს ბლოგერად მოღვაწეობის პერიოდში შეფასებებისას: სიმღერა, ცეკვა (თანამედროვე) და მაგია! :)) არ ვიცი შარშანდელი ილუზიონისტების ფონზე მოხდა, რომ წელს ამ ჟანრში მოღვაწე ყველა დაიჩაგრა, თუ რა ხდება, მაგრამ ფაქტია- დიდი ვერაფერი შთაბეჭდილება მოახდინა ყუთში ყვავილის, თუ გოგოს გაჩენამ. თუმცა აღვნიშნავ, რომ ირაკლის აქვს რაღაც სახასიათო, რის გამოც ყურებადია. ალბათ, მეტი მუშაობის შემთხვევაში დაიხვეწება. რაც მთავარია, ნიჭიერმა ის შეძლო, რომ მისთვის ჰობი უფრო სერიოზული კუთხით დაენახებინა .

ირაკლი ბიბილური

წეღან გნახეთ იცინოდით

ირაკლი იმ დამსახურებული მონაწილეების სიაში შედის, რომლებმაც დიდი ნაბიჯები გადადგეს ქასთინგიდან ნახევარფინალამდე. უფრო სწორად, ალბათ უფრო ნომრის აგება იყო უკეთესი, თორემ პროფესიონალი რომ არის, ამის გამოცნობას   დიდი ექსპერტობა არ სჭირდება. ნომერი ისე იყო აწყობილი, რომ ბევრი ასპექტით იყო წარმოჩენილი ირაკლი: როგორც მსახიობი- ძალიან გამომსახველი მიმიკები და როლის გათავისება, როგორც  კარგი პლასტიკის მქონე – პანტომიმის მსახიობებს, როგორც წესი, კარგი პლასტიკა აქვთ ხოლმე, მაგრამ მაინც… და როგორც კარგი რეჟისორი- ყველაფერი საჭირო დოზით ჰქონდა და შეკრული იყო შინაარსი.

ბაჩო აგულაშვილი

როგორც ვიცი, ბაჩო არც ისე დიდი ხანია გიტარაზე დაკვრას სწავლობს, რაც მიკვირს იმიტომ, რომ ისეთი განვითარებული ტექნიკა აქვს, ხშირად მრავალწლიანი გამოცდილების მუსიკოსებში არ მინახავს. სოფოს დავეთანხმები, რომ შესამჩნევია როგორ სიამოვნებას იღებს თვითონ დაკვრისას. ეს ფაქტორი მოქმედებს საერთო განწყობაზეც და არ აღიქმება, როგორც კონკურსანტი. გგონია, რომ ჩამოყალიბებული მუსიკოსის ნომერს უსმენ და უყურებ :)

კარატისტების ჯგუფი “წმინდა გიორგი”

ეს რომ ჯეკი ჩანს ენახა, თავს დაანებებდა ყველაფერს

მათი ნომერი არ იყო უბრალოდ კარატეს ილეთები, რომელიც ყველა კარატისტს შეუძლია და რომელსაც მე პირადად არც ისე დიდი სიამოვნებით ვუყურებ თუ სადმე შემომხვდა, ეს იყო მთელი შოუ, რაც ზუსტად არის მორგებული პროექტის ფორმატს. როგორც ვანომ თქვა, მათ საბრძოლო ხელოვნება აქციეს სასცენო ნომრად. შოუს რომ თავი დავანებოთ, ურთულეს ილეთებს ასრულებენ მართლა. მოკლედ, ბევრს არ ვილაპარაკებ და ვიტყვი, რომ ძალიან მიხარია ფინალში რომ კიდევ ერთხელ ვნახავ მათ!

თეონა კოროშინაძე

ის, რაც აკლია ქართულ ესტრადას…

თეონა ჩემი ფავორიტია თავიდანვე და მართალი გითხრათ, ამ ნახევარფინალში ყველაზე მეტად მის ნომერს ველოდებოდი. მაინტერესებდა სიმღერის არჩევანი, კოსტუმი, მოძრაობები-მოკლედ, ყველაფერი.

ცოტა შორიდან მოვუვლი: შეამჩნევდით, რომ მას ერთი სიმღერა არ უმღერია, მიქსი გააკეთა. ორი სიმღერის შეერთება დიდი რისკია საერთოდ, სერიოზული მუშაობა, კარგი ალღო და ნიჭიც სჭირდება. ჩემი საყვარელი ტალანტ შოუს, x factor-ის ჩემი ფავორიტი მონაწილე, cher lloyd-ი ასეთივე ექსპერიმენტებს მიმართავდა და ხშირად ორ რადიკალურად განსხვავებულ სიმღერას “აერთებდა” ხოლმე. თეონამ კი ექსპერიმენტის დოზებს გადააჭარბა, ძალიან ძველი სიმღერა “bang bang” და სულ ახალი ჰიტი “born this way” შეაერთა. თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ რისკი ამად ღირდა :)

რაც შეეხება შესრულებას, მისი სახასიათო მოძრაობები, ძალიან კარგი ხმის ტემბრი (ასეთ ვოკალს “recording voice”-ს ეძახიან ხოლმე. ანუ, ხმაში აქვს ის უნიკალურობა, რაც უნდა გააჩნდეს ყველა წარმატებულ მომღერალს) და ძლიერი ვოკალი. მოკლედ, ჩემთვის ნათელი წერტილია ქართული ესტრადისთვის თეონა. იმედი მაქვს, ამას სხვებიც ხედავენ და იმდენს გააკეთებენ, რომ საქართველოდან აღარ წავიდეს! : )

შემდეგი, მეხუთე ლაივ შოუ ბოლო ნახევარფინალია. ათეულის შემადგენლობა ასეთია:

• დაკი
• rap rise
• ნინია როხვაძე
• “ალილო”
• ხვიჩა ჭიჭიაშვილი
• “ann’s friends”
• სოსო ნარიმანიძე
• ვანო ფიფია
• ნუცა ბუზალაძე
• ფანტომი

“რა საჭიროა სამშაბათი, ოთხშაბათი, ხუთშაბათი…”

ორშაბათს “ნიჭიერი”-ს მეორე სეზონის III ნახევარფინალი ჩატარდა. ყოველგვარი შესავლის გარეშე, კონკურსანტები:

Black Balance

without talking!

კოპირება, როგორც წესი, ცუდია, მაგრამ არის შემთხვევები, როდესაც  ორიგინალში დახარჯულ შრომას და ნიჭს არ ჩამოუვარდება. ეს დუეტი ჩემთვის ამის მაგალითი იყო ქასთინგზე და ძალიან გამიხარდა, რომ ნახევარფინალში საკუთარი დადგმული ნომერი წარმოადგინეს, ამით დაამტკიცეს, რომ კიდევ ბევრი შეუძლიათ.

ვერ ვიტყვი, რომ ყველაფერი იდეალურად იყო- რამდენიმე მომენტში გადაუხვიეს ლოქინგიდან, მაგრამ ნომერი იყო კარგად აწყობილი, მრავალფეროვანიც და იუმორის ჩართვაც მოუხდა.

კარგი იქნება, თუ განაგრძობენ ვარჯიშს, კიდევ უფრო მეტს იმუშავებენ. ვიცი, რომ ბევრი სირთულე აქვთ პირობებთან დაკავშირებით- ერთ-ერთის სახლში მეცადინეობენ, სადაც ძალიან პატარა ფართობია და ლოქინგის გარდა, ცეკვის სხვა მიმდინარეობის დამუშავება შეუძლებელიც კია, მაგრამ იმის აღმოჩენა, რომ  თავადაც შეუძლიათ შექმნან, უკვე დიდი წინ გადადგმული ნაბიჯია.

ჯუმბერ ნოზაძე

ჯუმბერ ნოზაძის ნომერს  დადებითად ვერ შევაფასებ. უბრალოდ, როგორც ვანომ თქვა,  საინტერესო და კარგი პიროვნებაა. ისე, “შტვენაში დეტონაცია” არ ვიცი, მაგრამ რეპეტიციებზე უკეთესად მღეროდა. სცენაზე რომ გამოვიდა, ძალიან ნერვიულობდა აშკარად და სავარაუდოდ ამ ნიადაგზე ხმაც ჩაუწყდა. მეც დარწმუნებული ვარ, რომ მეუღლე ამაყობს და ნახევარფინალში, სიმღერის გამო თუ არა, ამის გამო მაინც ღირდა მისი ნახვა:))

“ბოლნელი”

ეს ანსამბლი ქასთინგზეც ძალიან მომეწონა, მახსოვს, რომ კარგად დაკვრის გარდა, სანახაობაც საკმარისი დოზით იყო. ნახევარფინალში კი იმდენი რამ ხდებოდა სცენაზე, ზოგ მომენტში არ ვიცოდი რომლისთვის მიმექცია ყურადღება. მომეწონა თანამედროვე ელემენტები, რეკვიზიტების მრავალფეროვნება და ქორეოგრაფია. ამდენი დოლის ხმა რომ ერთხმად ჟღერს, ესეც დადებითია.

სანდრო ცისკაძე

“თმა შეიჭერი, თუ შეგეტრუსა?” - გეგა

როგორც გეგამ აღნიშნა, სანდროს ნახევარფინალში გადაყვანა ყველაზე სარისკო იყო. საერთოდ, ამ ჟანრისთვის თავიდან  დიდი ყურადღება არც მიმიქცევია და ალბათ მაყურებლების დიდი ნაწილიც ასე იყო განწყობილი. შევნიშნე კიდეც “ბარმენს რა უნდა ნახევარფინალში” ტიპის კომენტარები, მაგრამ, ვფიქრობ, დამტკიცდა ჟიურის გადაწყვეტილების სისწორე მისი ნომრით. ამ ათეულში ყველაზე დახვეწილი, ორიგინალური და ჟანრობრივად უცხო  იყო.  მოხარული ვარ, რომ ჟიურიმ მის სასარგებლოდ გააკეთა არჩევანი და არ მეპარება ეჭვი იმაში, რომ ფინალში უკვე არაფერია სარისკო. თავის საქმე კარგად იცის და კიდევ ერთი განსხვავებული ჟანრის შოუ გველოდება!

ნია კვარაცხელია

“ნიჭიერის მერი პოპინსი” – მე

ნიას ქასთინგისგან განსხვავებული არაფერი “ჩაუდენია”, მაგრამ მიუზიკლის ჟანრი ძალიან უყვარს და კარგია, რომ ასეთ პატარა ასაკში უკვე ზუსტად იცის რა უნდა.  ქასთინგთან შედარებით ბევრსაც მოძრაობდა, რაც რთულია სიმღერის დროს და ამის გამო შესრულებაში ხარვეზები არ გაპარვია. საერთოდ, ძალიან დახვეწილი სტილი აქვს და როგორც სოფომ თქვა, ნომერზე მთლიანობაში ფიქრობს და თანაბრად აქცევს ყველა დეტალს ყურადღებას.

კათარზისის დუეტი

“არ გვეგონა ჩვენ, თუ ამ ასაკში რაიმე ბედნიერების მომსწრე გავხდებოდით. თურმე შეიძლება იყო მოხუცი, გქონდეს ბევრი ჭაღარა, მაგრამ ხალხს მაინც უყვარდე.”

კათარზისის დუეტის ფინალისტობა დიდი მითქმა-მოთქმის საბაბი გახდა. ვერ გეტყვით, რომ მე აღვფრთოვანდი მაყურებლის გადაწყვეტილებით, გულიც დამწყდა რამდენიმეზე სხვა მონაწილის ვერ გადასვლის გამო, მაგრამ ნაკლებად ველოდი ასეთ კომენტარებს. ხშირად უცენზურობაში გადასული გაბრაზება შეინიშნება, რაც ვთვლი, რომ რბილად რომ ვთქვათ, არასწორია.

მესმის, რომ ფინალისთვის ღირსეული კანდიდატი ამ ათეულში იყო სხვა რამდენიმეც, მაგრამ რა კრიტერიუმით არ უნდა ვცეთ პატივი ასეთი ასაკის ადამიანებს, რომლებიც შესაძლებლობებთან შეფარდებით კარგად მღერიან, ემოციურიც არის და ფინალშიც ბევრი არაფერი მოაკლდება შოუს იმიტომ, რომ ემოციები ერთ-ერთი მთავარი შემადგენელი ნაწილია ნიჭიერის. თუ ვამბობთ, რომ ეს არის შოუ ასაკის საზღვრების გარეშე, უნდა გვესმოდეს, რომ ასეთი შემთხვევები იქნება.

წინა სეზონში, ხშირად ვბრაზდებოდი მაყურებლის გადაწყვეტილებაზე. წელს მშვიდად ვხვდები იმ ფაქტს, რომ გადაწყვეტილებას იღებს აქტიური უმრავლესობა.

Our Style

Our Style-ს მძღოლის სიზმარი (თუ კოშმარი) გაცილებით მკაცრ შეფასებებს იმსახურებდა, ვიდრე ჟიურისგან მიიღეს. ძალიან ბევრი სუსტი მხარე ჰქონდათ: ტექნიკა ყველას ერთ დონეზე არ აქვს განვითარებული, რაც მკაფიოდ ჩანს დიდი დაკვირვების გარეშეც. არის რამდენიმე ძლიერი, მაგრამ დანარჩენების სისუსტეს ისინი ვერ ფარავენ. სინქრონიც არ იყო  კარგი.

შინაარსს და ფილოსოფოსობას რაც შეეხება, ცეკვის ჯგუფი რომ გქვია, მეტი კონცენტრაცია ქორეოგრაფიაზე უნდა გაკეთდეს. იდეა კი იყო კარგი, მაგრამ  მთელი ამ სპექტაკლის  გამო, როგორც ვანომ აღნიშნა, ნაკლებად ცოცხალი ნომერი გამოვიდა.  3 წუთიან ნომერში რომ  2 წუთი  პულსის გასინჯვას უნდები, იმას არ ნიშნავს, რომ იცეკვე… იმედი მაქვს განაგრძობენ თავიანთ საქმიანობას, ხელს არ ჩაიქნევენ და ამ საკითხს მომავალში დიდ ყურადღებას დაუთმობენ. ცეკვაში ქორეოგრაფია ყველაზე მთავარი ასპექტია.

ცირა კუპრაშვილი

აი ცირა კი პირიქით, ასეთ სიმკაცრეს არ იმსახურებდა. თუმცა შეფასებები სწორი იყო იმ კუთხით, რომ “მტრედის გაცოცხლება, რომელიც მანამდეც ცოცხალი იყო” და მარტივი ნახატის დახატვა, დიდი სანახაობა არ არის და დროშიც გაწელილი გამოდის. ჩემთვის ქასთინგზე ნანახი სტილი უფრო საინტერესო იყო და როგორც შოუ –  უკეთესად აღქმადი . ვფიქრობ, ცირა საზოგადოების დამოკიდებულების გამო გამოვიდა შეცვლილი იმიჯით, თორემ უფრო სანახაობრივი ნომერი შეეძლო შემოეთავაზებინა.

მარიამ აკობია

მარიამ აკობიას სიმღერის არჩევანი და განსხვავებული სტილი ძალიან მომეწონა. საერთოდ, ყველა კონკურსში, ერთი და იგივე ტენდენციაა ხოლმე სიმღერების არჩევანის კუთხით. უხეშად რომ ვთქვათ, არსებობს “გაცვეთილი საკონკურსო სიმღერები“, რომელსაც ყველა ქვეყანაში, ყველა კონკურსის ყველა სეზონზე გამუდმებით ასრულებენ. მაგალითისთვის: Christina aguilera- hurt, Beyonce – Listen,   Alicia Keys – Fallin, Witney Houston- I will always love you და ა.შ. ქასთინგზე რომ ამ სიმღერებით მოდიან, დიდად აღფრთოვანებით არ ვხვდები. გამიხარდა, რომ მარიამმა ნახევარფინალშიც ასეთი სიმღერა არ აირჩია, თან მოძრაობდა (ეს ჩემი სუსტი წერტილია.  რაც არ უნდა კარგად მღეროდეს, თუ სიმღერის სტილში ჯდება, რიტმი ხელს უწყობს და მაინც დაპაუზებული კადრივით დგას მომღერალი, ყოველთვის უარყოფითად ვაფასებ), თანაც შესრულების მანერა ძალიან POP star-ული აქვს.  რაც შეიძლება ფინალში გადაყვანას, ვფიქრობ, წარმატების მიღწევა მაინცდამაინც ფინალში მოხვედრა არ არის. “ნიჭიერი”-ს ყველაზე დადებითი “თვისება” ის არის, რომ თუ ერთხელ აღმოგაჩინა, მერე დაკარგვას არ ექვემდებარები :)

თავისუფალი

“თითქოს არ მაქვს მოსმენილი, მაგრამ სადღაც მაქვს მოსმენილი.”-ვანო

გეგას წოდებით “ქართული ეთნო პოპ-როკი” ძალიან პოპულარული მიმდინარეობაა დღესდღეობით საქართველოში. ვფიქრობ, “თავისუფალი”-ს სტილი ზუსტად არის მორგებული ამ ტენდენციას. მართალი გითხრათ, პირველი სიმღერის შემდეგ მეორე ცოტა “ერთნაირად” ჟღერდა, ვანიკომ რომ გამოაცხადა სიმღერ-სიმღერით, მეგონა შეეშალა და რეპეტიციაზე მოსმენილი ახალი სიმღერა შემოემღერა, მაგრამ მერე მივხვდი, რომ ძველიდან იყო ნაწყვეტი.

ინსტრუმენტების ბალანსი ამჯერად უკეთესი იყო, ერთიანად ჟღერდნენ. მოკლედ, ვფიქრობ, რომ თუ ერთხელ შეძლეს ისეთი სიმღერის დაწერა, რომელიც ყველას დაამახსოვრდა და პრინციპში, გაჰიტდა, კიდევ შეძლებენ. მთავარია, რომ სტილი შეინარჩუნონ ოღონდ ისე, რომ მელოდიები და ტექსტები ერთმანეთს არ ჰგავდეს.

შემდეგ ორშაბათს:

ამ ათეულზე დიდ იმედებს ვამყარებ :)

ბოლოს, ფავორიტი კადრი:

მეორე ნახევარფინალს სიურპრიზების ნახევარფინალი დავარქვი! აბა, სხვაგან სად დგანან სცენაზე ჩაკ ნორისი და გივი სიხარულიძე  ერთად? ან რომელ შოუს აქვს ასაფრენი ბილიკი და აუზი, სადაც ქალთევზების დასაჭერად ვანიკო ანკესით მიდის?

ხუმრობა იქით იყოს და ვფიქრობ, განსახილველი ბევრი საკითხია ამ ათეულში. ასე რომ:

ნიღბების ცეკვა

ნიღბების ცეკვაში რომ ცეკვა კი არა, ნიღბების სწორად შერჩვა-გამოყენებაა მთავარი, ამაში ალბათ არავინ შემედავება. თუმცა ამჯერად, ქასთინგთან შედარებით, ცეკვაც უკეთესად იყო დამუშავებული. იუმორის საკმარისი დოზა (განსაკუთრებით ჩაკ ნორისის და გივი სიხარულიძის “ეპიზოდი” იყო სახალისო) და მთავარი, ნომრის კულმინაცია- ბევრი გეგა! არ ვიცი საკუთარი თავის დანახვაზე ავტომატურ რეჟიმში რატომ აჭერს გეგა წითელ ღილაკს ხელს, მაგრამ ასე კარგად მოცეკვავე “გეგები” მე ჯერ არ მინახავს! : ))

ქუთათურები

მათი ქართული რეპერტუარიც კარგად ჟღერდა, მაგრამ კარგი იქნება, თუ ამიერიდან უფრო და უფრო მეტ სიმღერას დაამუშავებენ იმ ჟანრში, რითაც ნახევარფინალში ვიხილეთ. აკაპელაში გქონდეს ისეთი ჰარმონია, რომ ბევრი არაფერი დააკლდეს მელოდიას ინსტრუმენტების გარეშე, თანაც ასეთი მცირე შემადგენლობის პირობებში, რთული მისიაა და კარგად გაართვეს თავი. არც ერთ მომენტში არ დაურღვევიათ ბალანსი  და მინდა აღვნიშნო სოლისტის დამსახურებაც – ხმის ტემბრი და ინგლისური აქცენტი ძალიან დახვეწილი იყო. ამ ყველაფრის სინთეზით, ისინი მეორე ათეულის ფავორიტთა სიაში ნამდვილად შედიან. ვანო შეფასებაში არ შეცდა და დროა იფიქრონ BoyBand-ობაზე ქუთათურებმა!

ბერმუხა

“ჰაერი, კარგი კვება, შრომა”

არ ვიცი რა ჰაერია ხულოში ამისთანა, მაგრამ “ბერმუხა” ქასთინგის მერე უფრო თუ გაართულებდა მოძრაობებს ვერ წარმოვიდგენდი. მათი შეფასება მიჭირს კიდეც, ცოტა უცნაური შესაფასებელია ამ წლოვანების ადამიანების ასეთი შესაძლებლობები…

ინესა კრივოშეევა

“ნიჭიერის ასაფრენ ბილიკზე დიდი მზადებაა”

ინესას ნომრის სტილი კი არაფრით იყო განსხვავებული  ქასთინგისგან, თუ მცირე დეტალებს არ ჩავთვლით, მაგრამ ილეთები უფრო მრავალფეროვანი იყო და კოსტუმიც უკეთესი. შესაბამისად, მეორე ნახევარფინალის “პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით ბრწყინვალე” გამოსვლაც იყო, ლამაზი ნომერი გამოვიდა საერთო ჯამში. ერთი ის იყო, რომ შესრულებისას, პოზიციიდან პოზიციაში გადასვლისას, ცოტა ყოვნდებოდა, რაც ბუნებრივია როცა “ცაში” ხარ გამოკიდებული  და დრო სჭირდება ილეთის “დაფიქსირებას”. ამიტომ უცებ ვიფიქრე, რა კარგი იქნებოდა ასეთი ნომერი დუეტში. წარმოიდგინეთ, ორი მბრწყინავკოსტუმიანი გოგონა რგოლებით, ისეთი შერწყმული მოძრაობებით, რომ პაუზები არ იგრძნობოდეს. ცოტა შორი გზა კი მოვიარე გეგას შეფასებამდე მისვლაში, მაგრამ იმის თქმა მინდოდა, რომ ინესას ნომრის ყურების შემდეგ მეც გამიჩნდა სურვილი მოქმედი ცირკი არსებობდეს საქართველოში, სადაც მისნაირი აკრობატები იქნებოდნენ და დუეტში კი არა, თუნდაც ხუთნი ერთად გამოვიდოდნენ ნიჭიერის სცენაზე! :)

ნიკა და ქეთი

კარგად მახსოვს, როდესაც პირველად დავინახე სცენაზე ეს წყვილი, მაშინვე ვთქვი, რომ რაღაც განსაკუთრებული და სახასიათო აქვთ. ეს განსაკუთრებულობა მათ ცეკვასაც განსაკუთრებულ იერს აძლევს.

რაც შეეხება ცეკვას, პირველი და ყველაზე დიდი პლიუსი- ისინი აკეთებენ შოუს და როგორც სოფომ თქვა, პროფესიონალი მოცეკვავეების გარდა, პროფესიონალი მსახიობებიც არიან. შემდეგ ზემოთხსენებული განსაკუთრებულობა მოდის.

ჟიურის გადაწყვეტილებამ  აზრთა სხვადასხვაობა  გამოიწვია ინტერნეტ სივრცეში, რაც გამიკვირდა, რადგან ეს წყვილი ძალიან პოპულარულია გამოჩნის დღიდან, myvideo-ზე ორივე სეზონის ყველაზე ხშირად ნანახ ვიდეოებში მეხუთე ადგილზე არიან, ინტერნეტ რეიტინგებშიც წინა პოზიციებზე იყვნენ  და მაყურებლის ხმების გადანაწილებაც ამ ნახევარფინალზე თითქმის ზუსტად დაემთხვა შემოსულ ზარებს,  რაც იშვიათი მოვლენაა:

ნადი ზახარიანი

ნადი ქასთინგთან შედარებით უფრო დახვეწილი იყო. პირველ რიგში, სიმღერის არჩევანი მომეწონა იმიტომ, რომ სწორად მიხვდა (აგერ უკვე მეორედ)რა სჭირდება შოუს: სიმღერა, რომელიც საკმაოდ რთული შესასრულებელია, მაგრამ არც ისეთი, რომ მხოლოდ ტექნიკასა და ხმაზე იფიქრო (ეს მხოლოდ ასეთი დიაპაზონის პირობებშია შესაძლებელი ოღონდ)და ემოციები დაგავიწყდეს. ზოგადად, aerosmith-ს რეპერტუარი ასეთია, სტივენ ტაილერს კიდევ განსაკუთრებით უყვარს სიმღერის დროს რეგისტრების ცვლა.მიუხედავად იმისა, რომ ნადის ხმის ტემბრი ჩემს გემოვნებაში არ ჯდება და თან ფონოგრამის Back vocal-ი ცოტა უხეშად  ისმოდა,  მომეწონა, იმპროვიზაციის უნარითურთ. აქვე, იმდენჯერ ახსენა ჟიურიმ სტივენ ტაილერი ნადისთან მიმართებაში, ბარემ ვიტყვი: American Idol-ის მიმდინარე სეზონზე სტივენი ერთ-ერთი ჟიურია. ქასთინგებისას ყოველთვის მოსწონდა იმპროვიზირებული შესრულება და მაღალ რეგისტრებში ასვლა ასეთი სტილით, ხოდა ასე მგონია ნადიც მოეწონებოდა:)

ნინო ლეჟავა

ნინო ლეჟავას “მიდრეკილება ხან ვამპირებისკენ, ხან კანიბალებისკენ” მე პირადად არ მაშინებს და მომწონს კიდეც იმიტომ, რომ ეგზოტიკური არის ნამდვილად, თუმცა ეს ყველაფერი, განსაკუთრებით ნახევარფინალში, უფრო დეკორაციის ხარჯზე იყო ეფექტური, ვიდრე ცეკვის. რეპეტიციაზე ყურებისასაც ვთქვი, თავისებური შარმი აქვს, რაც ყურებადს ხდის და სწორედ ამის გამო შეძლო ნახევარფინალში გადასვლა, მაგრამ როგორც მოცეკვავე, დახვეწილი ტექნიკით არ გამოირჩევა.

მაყურებლის ხმებით, ფაქტია, რომ ძალიან შორს იყო ფინალისტობიდან, ჟიურის რჩეულობისთვის კიდევ არასაკმარისად კარგი. ვინც დაობს იმაზე, თუ რატომ არ აირჩიეს ფინალისტად, უბრალო კითხვა მაქვს: რომელი უფრო მოგეწონათ- ცეკვა, დეკორაცია,  თუ ეროტიკა? ვფიქრობ, ამ სამიდან ყველაზე მეტად ცეკვის ხარისხი იყო კითხვის ნიშნის ქვეშ.

ლუკა

ლუკა ყარმაზანაშვილი ისეთივე მრავალფეროვანი იყო, როგორიც ქასთინგზე. კარგია, რომ ამჯერად “უფრო სერიოზული მაიმუნობა” მოინდომა და პაროდიები გააკეთა. ამ ეტაპზე, ვთვლი, რომ შესაძლებლობების მაქსიმუმი გამოავლინა, რაც მისი ასაკისთვის ძალიან ბევრია და ნიჭიერის ერთ-ერთი აღმოჩენის სტატუსი დამსახურებულად ეკუთვნის. რომელიმე გადაცემის წამყვანობა მოცემულ მომენტში არ ვიცი, მაგრამ პერსპექტივები ნამდვილად აქვს.

ციალა მაჭარაშვილი

ციალა მაჭარაშვილის ნომრის შეფასება უფრო მეტად იუმორის აღქმის სხვადასხვანაირობასთან არის დაკავშირებული. მეორე ნახევარფინალის ერთადერთ სუსტ რგოლად დავასახელებდი.  არა იმიტომ, რომ ე.წ. “თამამი” შაირები იყო, უბრალოდ, ვთვლი, რომ იუმორი ნაკლებად იყო, თუმცა შაირების ფორმატისთვის დამაკმაყოფილებელი… ისე, გასაკვირია (ალბათ) და ამ ათეულში მისი ნახევარფინალის  ვიდეოს ყველაზე მეტი ნახვა აქვს, როგორც ჩანს მაყურებელმა იხალისა: ))

მარი ტომარაძე

მარი ტომარაძეს ძლიერი ხმა კი აქვს, მაგრამ რამდენიმე საკითხი დასახვეწია- დასამუშავებელია მისი ვოკალი და განსაკუთრებით მაღალ რეგისტრში, ძალიან ეტყობა ეს. ვგულისხმობ იმას, რომ ბგერას არ არბილებს. ამ ასაკში კი ხმას განსაკუთრებული გაფრთხილება ესაჭიროება, არ არის რეკომენდირებული ასე დაძაბვა, მაგრამ გაფრთხილება ფინალის მერე შეუძლია დაიწყოს, იქამდე იმუშავებს, კიდევ ერთხელ უნდა ვნახოთ ჩვენს სცენაზე! : ) დიაპაზონი და ტემბრი დიდი განვითარების შესაძლებლობას აძლევს სწორად წარმართვის შემთხვევაში უფრო და უფრო კარგი გამოუვა.

შემდეგი ათეულის შემადგენლობა ასეთია:

ბოლოსთვის, გადაცემის ფავორიტი კადრი:

ავტოგრაფს აწერს მგონი :D

და სულ ბოლოს, აბა ვინ არიან ყველა დროის ყველაზე ნიჭიერი წამყვანები? : )

ნახევარფინალები შოუს ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპია. იმ ორმოცდაათეულისთვის, რომელიც ჟიურის რჩეული გახდა, შანსია იმისა, რომ ან დიდხანს დაამახსოვრდნენ მაყურებელს, ან საერთოდ არა, ან კიდევ ძალიან ცუდად! ეს უკანასკნელი საკმაოდ ხშირია, რადგან რისკის ფაქტორი ზუსტად იმდენივეა, რამდენიც მაშინ, როდესაც პირველად მოდიან ქასთინგზე. ხშირად ხდება, რომ ის პირველი შთაბეჭდილება მეტ მოლოდინებს ქმნის და ვერ მართლდება, ზოგიც საკუთარ თავს ჯობნის და საერთო ჯამში ვიღებთ შოუს, სადაც უკვე ნაცნობი გმირები ახლებურად გვეცნობიან, ახლიდან გვამახსოვრებენ თავს და ახალ ემოციებს იწვევენ. შესაბამისად, უფრო საინტერესოა შეფასება აწ უკვე “წარსულის” ფონზე.

ამ მხრივ არც “ნიჭიერი”-ს პირველი ნახევარფინალი იყო გამონაკლისი. პირადად ჩემთვის, ყოველთვის საყურადღებოა ის ნაბიჯები, რასაც ქასთინგიდან ნახევარფინალამდე აკეთებენ მონაწილეები. ამ დროს ყველაზე უკეთ ვლინდება მათი შესაძლებლობების ფარგლები, პასუხისმგებლობის გრძნობა და შოუს შექმნის უნარი.

ამხელა შესავლის შემდეგ, შემიძლია პირდაპირ პირველი ათეულის განხილვაზე გადავიდე:

დრამის ბიჭები

“რა კარგი ბიჭი იყავიო, ტელევიზორში გამოხვედიო და საღოლ შენო”

“დრამის ბიჭები”-ს ნომერი ნამდვილად იძლეოდა იმის საშუალებას, რომ ვანოს ტოპ ხუთეულში პოზიცია შეენარჩუნებინათ. საერთოდ, დასარტყამი ინსტრუმენტებით შოუს მოწყობა რთულია იმიტომ, რომ ხარ “რიტმების ამარა”, ამ დროს იმხელა მრავალფეროვნება, ემოცია, შოუს ელემენტები და თვით დაკვრის მანერაც კი უნდა გამოიყენო, რომ მაყურებლამდე მიიტანო ეს ყველაფერი, 6 წლის ბავშვს  კი არა, ზრდასრულ ასაკშიც შეიძლება გაუჭირდეს ადამიანს. ამიტომ ვფიქრობ, რომ დრამის ბიჭების შემთხვევაში, მხოლოდ ბევრი მეცადინეობა და მონდომება კი არა, თანდაყოლილი ნიჭი მეტ როლს თამაშობს! ძალიან დადებითად ვაფასებ მათ შოუს, რადგან ის ყველაფერი, რაც ნახევარფინალისთვის დაამატეს- ქორეოგრაფია, ინსტრუმენტების გაცვლა, ნამდვილად კარგი და სანახაობრივი ნომერი გამოვიდა. თანაც ამდენი წუთი უშეცდომოდ უკრავდნენ და ერთი წამითაც არ არევიათ რიტმი!

ბახვა წერედიანი

ბახვა  წერედიანმა  ახალი ჟანრი  შემოიტანა ნიჭიერში და ისე წარმატებით, მგონია მის ოცნებას, თეატრის დაარსებას მალე ასრულება ელის. ყოველ შემთხვევაში, იმედი მაქვს ბევრი დაინტერესდება…ეს ადამიანი იმდენად დიდ შრომას დებს თავის მარიონეტებში- შექმნიდან დაწყებული “გაცოცხლებით” დამთავრებული, რომ თავის საქმის განსაკუთრებული სიყვარული სხვანაირ ელფერს აძლევს მის შემოქმედებას.

ჯექსონის და ბოჩელის ფიგურებს რაც შეეხება, ბოჩელი სულ რამდენიმე წამით ვნახეთ (ძალიან ეფექტური იყო კონტექსტში), მაგრამ სამაგიეროდ პოპის მეფის ხილვის ბედნიერება მეტ ხანს გვქონდა. ეს ფიგურა სპეციალურად ნიჭიერისთვის შექმნა (თუმცა, ვფიქრობ, ძალიან ბევრჯერ გამოადგება და თავის ყოველდღიურ პროგრამაშიც შეიყვანს), ძალიან ცოტა დრო ჰქონდა იმისათვის, რომ მოძრაობები დაეხვეწა, მაგრამ თავის საქმის პროფესიონალია და კარგად გაართვა თავი.

ანა და თემო

ანა და თემო პირველი ათეულის პირველი იმედგამცრუებელი ნომერი იყო მართალი რომ გითხრათ. სტილის შეცვლა ერთი მხრივ კარგი გადაწყვეტილება იყო, რადგან როგორც სოფომ თქვა, ბევრნაირი ხასიათი გადმოსცეს და ძალიან სცენურები არიან და კარგია, რომ ამ ჟანრში ბევრი წყვილის გაცხრილვის შემდეგ სწორედ ანას და თემოს წყვილი დარჩა, მაგრამ ქასთინგზე უფრო შეძლეს შთაბეჭდილების მოხდენა მიუხედავად იმისა, რომ უფრო რთული მოძრაობებიც ჰქონდათ ნახევარფინალში შემოტანილი. უბრალოდ, ვფიქრობ მრავალფეროვნება და დინამიკა აკლდა.

დავით დავითიანი

დავით დავითიანი არც ვიცი როგორ შევაფასო. “მიკროფონი მინდოდა და წავიყვანდი შოუს”-ო რომ თქვა კაცმა არ იცის რა იგულისხმა, მაგრამ თავდაყირა ღვინის დალევა და გირჩამოკიდებულს ხტუნაობა რომ მოაფიქრდა, არის რაღაც ამაში ფანტაზიის ნაპერწკალისებური :)) ძალოსნების საკითხი იმდენად მაღალ დონეზე იყო პირველ სეზონში, დიდი ვერაფერი ეფექტი მოახდინა.

თათია დონაძე

“მსუბუქი, ჰაეროვანი და ლამაზი”

თათია დონაძე 2 მაისის ფავორიტების სიაში შემიძლია თამამად დავასახელო. ქასთინგისგან განსხვავებით უფრო დახვეწილი და შეკრული ნომერი იყო. მომეწონა ის, რომ გარკვეული შინაარსიც ჩადო და უბრალოდ ილეთების შესრულება არ იყო ეს ყველაფერი. არ შემიძლია არ ვთქვა, როგორ მოუხდა სოფოს “Shine” ნომერს. მართლა მსუბუქი, ჰაეროვანი და ლამაზი გამოვიდა ამ ყველაფრის სინთეზი!

ნატალი ვეფხვაძე

ნატალი ვეფხვაძე ფინალისტი გახდა. ჩემთვისაც მოულოდნელი იყო და  გამოხმაურებაც ბევრი მოჰყვა ბლოგზე, ამიტომ მინდა ცოტა დაწვრილებით შევეხო: “ნიჭიერი” იმ ფორმატის გადაცემაა, სადაც ემოცია, ნიჭი, ნომერი, მონაწილის ისტორია- ყველაფერი ერთად ფასდება. რამდენიმე გაცვეთილი ფრაზა, რაც ხშირად ისმის და განსაკუთრებით ორშაბათის შემდეგ:

• “საქართველოში ყველა მეორე მღერის”
• “ნიჭიერია, თუ პროფილი?!”
• “ნიჭიერია, თუ ჯეოსტარი?!”

პუნქტი პირველი: ყველა მღერის, მაგრამ ყველა ვერ გადის “ნიჭიერის” ქასთინგებს, ვერ გადადის ნახევარფინალში და ვერ ხდება ხალხის ფავორიტი. პროექტის მიზანია მაყურებელს “გადასცეს” განსასჯელად მონაწილეები. წარმოიდგინეთ როგორი იქნებოდა პროექტი ხალხის გადაწყვეტილების გარეშე? იქნება უკეთესი, რადგან პროექტის გუნდი შესაძლებლობების მაქსიმუმს აკეთებს ამისთვის, მაგრამ მეორე მხრივ, მხოლოდ ჟიური რომ იღებდეს გადაწყვეტილებას, ერთპიროვნულს,  ყველას მოსაწონი მაინც ვერაფერი ვერ იქნება.

პუნქტი მეორე: მოდით, ახლა ცოტა ხნით ისიც წარმოვიდგინოთ, ისტორიების გარეშე  როგორი იქნებოდა”ნიჭიერი”. დაგვრჩება საკმაოდ მშრალი, ჩვეულებრივი კონკურსი. ვთვლი, რომ მონაწილეების ისტორიებს ისეთივე მნიშვნელობა აქვს, როგორიც მათ ნიჭს. ამ ორის სინთეზით ყალიბდება ზუსტად გმირი, თუ ანტიგმირი.

პუნქტი მესამე: ეს უკანასკნელი ფრაზა განსაკუთრებით ცუდი მოსასმენია. ერთ მაგალითს მოგიყვანთ, ეს Britain’s Got Talent-ის ფეისბუქიდან სკრინი ერთ-ერთი გამოკითხვისა “რა სახის ნომრების ხილვა გსურთ დღეს”?

როგორც ხედავთ, მომღერლები მოთხოვნადი ნომრების ტოპ სამეულში არიან. იქაც, ყველა სეზონის ფინალში ფინალისტების რაოდენობის მინიმუმ ნახევარი, როგორც წესი მომღერლებს შეადგენს ხოლმე. ანუ, ეს ზოგადი ტენდენციაა და არაფერია გასაოცარი. რა თქმა უნდა, კარგი იქნება, თუ მაყურებელი სხვა ჟანრებსაც მიაქცევს ყურადღებას, განსაკუთრებით მაშინ, როცა იმავე ათეულში სხვა გაცილებით ძლიერი ნომრებია, მაგრამ ამის მიუხედავად, ნიჭიერის და ჯეოსტარის განსხვავება სირთულესთან არ არის დაკავშირებული  და ძალიან მოხარული ვიქნები ერთხელ და სამუდამოდ თუ ამოიგდებენ თავიდან ამ ფრაზას…

რაც შეეხება  თვითონ ნატალის, ვერ ვიტყვი, რომ ჩემი ფავორიტი იყო იმიტომ, რომ სიმღერის ეს სტილი ნაკლებად მომწონს, სხვა მხრივ, გამართული ნამღერი იყო და ვოკალური მონაცემები კარგი აქვს. უბრალოდ, ფინალისთვის ვისურვებდი უფრო სხვა ჟანრს. უფრო სწორად, ძირითადად ფონოგრამასთან მაქვს პრეტენზია, თუნდაც ამ სიმღერას ძალიან მოუხდებოდა  მეტი საორკესტრო ინსტრუმენტი, ან  თუნდაც ცოცხალი ორკესტრი იმიტომ, რომ მისი ვოკალი კლასიკურია და “ზედ გამოჭრილი”  ამისთვის : )

water lilly

ამ ჯგუფთან  დაკავშირებით, სოფოს პოზიციას ვეთანხმებოდი და დარწმუნებული ვიყავი, რომ ნახევარფინალში მათი ადგილი არ იყო. ძალიან მოუმზადებლები არიან სცენისთვის, მხოლოდ ქცევის მანერით არა, ვოკალურად და ინსტრუმენტულადაც ზედმეტად გაუმართავია. არანაირი სინთეზი და უამრავი არასწორი ნოტი. ერთადერთი, რაშიც ვერაფერს დავუწუნებ, მიმდინარეობის შესაბამისი სტილია და კარგი ჩაცმულობა, თუმცა ვანოს თქმის არ იყოს “მარტო თქვენი ვარცხნილობით შორს ვერ წახვალთ”. იმედი მაქვს,  სამ წითელ, სრულიად სამართლიან ღილაკს, ადვილად დაივიწყებენ და განაგრძნობენ მუშაობას.

ჰერელი გოგონები

ჰერელი გოგონების სტილის ცვლილებით დიდად კმაყოფილი არ ვარ. მათი შესრულებული თანამედროვე პოპი უფრო საინტერესო იქნებოდა, რადგან მონაცემები აქვთ და ხმებში ძალიან კარგად შეუძლიათ გაშალონ, კარგი ნომერი გამოუვიდოდათ. თუმცა, არ შემიძლია არ აღვნიშნო, რომ ქორეოგრაფია, მიუხედავად სიმარტივისა, ძალიან მოუხდა მათ გამოსვლას. კრიტიკას მხოლოდ პოპურის წყობა იმსახურებს, სულ მეგონა, რომ მთავრდებოდა, სიმღერიდან სიმღერაზე  გადასვლები ნამდვილად კავშირგაბმულობის გარეშე მოუვიდათ! : ))

ნიცა ყიფიანი

სუპერ ბუუმ ნიჭიერი

ნიცა ქასთინგის შემდეგ დაიხვეწა კიდევ უფრო, მაგრამ თვითონ ნომრის შინაარსი კი ქასთინგზე უკეთესი იყო. ნახევარფინალში მისი გამოსვლის “პირველი ნაწილი” ცოტა შეუფერებელი იყო მისთვის. ამის მიუხედავად, მომწონს, რომ ასეთი სცენურია, კარგად ცეკვავს – რთული ილეთები, სწრაფი მოძრაობები აქვს და თუნდაც სხვადასხვა წვრილმანებიც მის დადებითზე მეტყველებს- სიმღერის ტექსტის აყოლა ცეკვის დროს, მანერები და ა.შ.

ცეკვის “მეორე ნაწილში” მონაწილეების დამატება კარგი იდეა იყო. თუ ფინალში მოხვდა საქართველოს ბანკის ფავორიტის სტატუსით, ვფიქრობ უკეთესი შოუს გაკეთებაც შუძლია.

Acro Style

“შოკი, ადრენალინი, გაოცება ამ ჯგუფს სულ თან დაყვება”

ორი სეზონია ნიჭიერის ყველა ქასთინგსა და ნახევარფინალს ვესწრები და დარწმუნებით შემიძლია ვთქვა- ერთადერთი მონაწილე, რომელიც აჯობებს იმ ემოციას, იმ შთაბეჭდილებას, იმ პროფესიონალიზმს და შოუს, რომელიც აკრო სტაილმა ნახევარფინალში გვაჩვენა, ესენი ისევ თვითონ იქნებიან. ვიცი, რომ ფინალში შეძლებენ საკუთარ თავს აჯობონ კიდევ ერთხელ და ძალიან მინდა მაყურებელმა შესაბამისად დააფასოს ისინი.

მომეწონა, რომ შემადგენლობა გაზარდეს- გოგონები არანაკლები სირთულის ილეთებს აკეთებდნენ და მოუხდა საერთო შოუს.

“ვარჯიშის შედეგი” არ ჰქვია ამას, არც “მხოლოდ პროფესიონალიზმი, ეს არის თითოეული მათგანის 12-ჯერ გამრავლებული, კიდევ ათჯერ,კიდევ ბევრჯერ გამრავლებული პროფესიონალიზმი” (გეგას ეს დაბნეულ-აღფრთოვანებული ფრაზა სრული სიზუსტით აღნიშნავს იმ შთაბეჭდილების ქვეშ ყოფნას, რაც დღემდე მომყვება მე პირადად), ეს ნიჭია!

შემდეგ ორშაბათს ვიხილავთ:

ვფიქრობ, საინტერესო და მრავალფეროვანი მომდევნო ნახევარფინალი გველის, ასე რომ, ტრადიციულად- ველოდებით შემდეგ ორშაბათს! <3

ორშაბათს  ”ნიჭიერის” ჟიურისა და მონაწილეებს ნამდვილად მძიმე დღე ჰქონდათ. მართალია ქასთინგებზე 2 და 3 “კი”-ს მიღება რთულია და ბევრი ვერ ახერხებს, მაგრამ გაცილებით რთულია ორმოცდაათეულში მოხვდე. ყველაფერი დიდი მსჯელობის შემდეგ წყდება, ჟიური ფიქრობს  ვის აქვე მეტი პოტენციალი, ვინ ამოწურა თავი პირველ ტურში და ყურადღებას აქცევს ჟანრებს.

Deliberation-ის სერიაში მარგალიტები ხვალისთვის შემოვიტოვოთ და დღეს განვიხილოთ  ჟიურის გადაწყვეტილებები  და მონაწილეები, რომლებიც ნახევარფინალში გადავიდნენ. თუმცა, პოსტში მხოლოდ მათ შევეხებით, ვინც ორშაბათს ვიხილეთ, ნახევარფინალისტების სრული სია რამდენიმე დღეში გამოვექყნდება ბლოგზე და მათზეც ვისაუბრებთ.

განხილვა რამდენიმე კატეგორიად დაყოფილი იყო და ისე მიმდინარეობდა, ბევრი იყო ისეთი, რომლებიც ერთმანეთთან ასოცირდებოდნენ ჟანრებით, თუ ასაკითა და სტილით.

• მარიამ აკობია და მარი ტომარაძე

ორივე ერთი ასაკის,  ერთი შესაძლებლობების და ფაქტობრივად, ერთნაირი მონაცემების მომღერლები არიან. თუმცა, ორივე მათგანს, თავისებური სტილი მაინც აქვს, განსხვავება ხმის ტემბრიშიც არის და შესრულების მანერაშიც. ამავე კატეგორიაში გავიყვანდი ნუცა ბუზალაძეს, რომელსაც ასევე ვიხილავთ ნახევარფინალში.

• თეონა კოროშინაძე და ნადი ზახარიანი

ჩემთვის ეს ორი მონაწილე რადიკალურად განსხვავებულია. თეონა კოროშინაძე ჩამოყალიბებული მომღერალია, სცენაზე მოქცევის ისეთი მანერებით, რომელიც ასე გვაკლია საქართველოში. ჩემთვის ის ასოცირდება თანამედროვე ამერიკულ პოპთან და ვფიქრობ, რომ ნახევარფინალში, როგორც გეგამ თქვა, ძალიან კარგი შოუს გაკეთება შეუძლია.

რაც შეეხება ნადი ზახარიანს, ხმის ტემბრი სწორედ იმ ჟანრს უხდება, რითაც გავიცანით. ალბათ იმავე სტილში გააგრძელებს მოღვაწეობას ნიჭიერის სცენაზე :)

• მოცეკვავეები:  დაკი და ხვიჩა

საერთოდ, ცეკვის ის ჟანრი, რომელსაც ეს ორნი წარმოადგენენ, სოლო შესრულების დროს გაათმაგებულ ეფექტს მოითხოვს. ხვიჩას კარგი ტექნიკა ჰქონდა, დაკის ნომერი უფრო მრავალფეროვანი და დინამიური იყო.

• მათე და ლუკა

ამ ორის შედარება დიდად არ მიყვარს ხოლმე. მათეს ცეკვა ერთმნიშვნელოვნად არ იყო კარგი და იმ დონის მითუმეტეს, რომ ნახევარფინალში ყოფილიყო. ლუკას რაც შეეხება, ადამიანი, რომელიც  ისე მღერის, რომ თან იჭყანება და ისე ცეკვავს, რომ ვერ შეამჩნევ, თუ ბალეტზე არასდროს უვლია (ეს უკანასკნელი იმ მიზეზით, რომ ამ დროს მის სახეს უყურებ და არა გედების ტბას :D ), შეუძლებელია ქასთინგზე ამოეწურა თავის შესაძლებლობები! :))

• ემოციური ნომრები

ხშირად ხდება ქასთინგების დროს, რომ ემოციურობა აჭარბებს მონაწილის შესაძლებლობებს. ემოციურობის კონტექსტში განიხილეს ნატალი ვეფხვაძე, მოხუცები კათარზისიდან, გივი ჯუღაშვილი, ვანო ფიფია…

ნატალი ვეფხვაძეს, 9 აპრილის ფონი და მისი ცხოვრების ისტორია რომ ჩამოვაშოროთ, ყველა შემთხვევაში ძალიან მაღალი დონის, ჩამოყალიბებული მომღერალი შეგვრჩება ხელთ და ყურთ :) ვანო ფიფიაზეც ასევე შეიძლება ითქვას-  მისი ხმის ტემბრი იმდენად გამორჩეული და ძალიან თბილია, რომ შეუძლებელია გულგრილი დარჩე მის მიმართ.

• საყვარელი ბავშვების თემა

ამ სიაში ნიცა ყიფიანი, ანსამბლი ალილო, ნიკა და ქეთი, ფერიები, ნინი ნუცუბიძე და ტანმოვარჯიშე პატარა გოგონა მოხვდნენ.

ნიცა- მას შეუძლია მეტის გაკეთება ნახევარფინალში. კარგად ცეკვავს და ვვარაუდობ, რომ ისეთივე სანახაობრივი ნომერი ექნება, როგირიც ქასთინგზე.

ანსამბლი ალილო- ბაღის ასაკის ბავშვებს რომ ასე ორგანიზებულად შეუძლიათ სცენაზე გამოსვლა, ეს უკვე ნიჭია და ცეკვაზე აღარაფერს ვამბობ :)

“ფერია დები”- აი ესენი ნამდვილად “საყვარელობის ნიადაგზე” იყვნენ  გადაყვანილები ქასთინგის დროს.

ნინი ნუცუბიძე- ნინის ნახევარფინალში ვერ მოხვედრამ ბევრს დასწყვიტა გული. მათ შორის მეც ვარ იმიტომ, რომ მის ასაკში ამ სიმღერის ასეთი შესრულება და სცენაზე ასე თავისუფლად დგომა ნიჭია მართლა! მაგრამ საქმე ის არის, რომ ის მომღერლების ექვსეული, ” მარგალიტების მძივის მარაცვალი”, როგორც თიკამ და ვანიკომ უწოდეს, ანუ ყველაზე გამორჩეული მომღერლები იმდენად ძლიერები არიან, რომ მათ ფონზე ნინის ნამდვილად გაზრდა და ბევრი მუშაობა სჭირდება. შეუძლია შემდეგ სეზონში ახლიდან მოვიდეს : )

• სოსო

სოსო მართლა ცალკე კატეგორიაა! შესაბამისად- განკერძოებით განსახილველი მონაწილე :)) ადამიანი რომ გამოდის ფილარმონიის სცენაზე, მღერის “არასაფილარმონიეს” და რამდენიმე წუთიანი სიმღერით “ნიჭიერის” ვიდეოების ყველა დროის ტოპ ვიდეოების სათავეში ექცევა ნახვების ძალიან დიდი რაოდენობით, ამდენ ადამიანს უჩნდება ძალიან დადებითი ემოციები მის მიმართ, ვფიქრობ, სრულიად სამართლიანად იმსახურებს ნახევარფინალს :)

• განსხვავებული ჟანრები

Acro Style-ს  ”მრავალსართულიანი ნომერი”

მატრიცული პანტომიმა

Black Balnce

კარატისტების ჯგუფი “წმინდა გიორგი”

ყველა მათგანის შესახებ არაერთხელ ვისაუბრეთ ბლოგზე და ალბათ, ყველა ელოდება როგორი იქნება მათი ნახევარფინალური ნომრები. მე ვფიქრობ, ორივე სეზონის ყველაზე შთამბეჭდავ ნომრებში მათ უკვე დაიმკვიდრეს ადგილი და არც შემდეგში გაუჭირდებათ ეფექტის მოხდენა მაყურებელზე : )

• ინტიმი

ძალიან ვიხალისე ვანოს და გეგას დიალოგზე  ცირასთან დაკავშირებით:

_ რაღაცა მოგვატყუა აშკარად,ინტიმი არ იყო,არაფერი არ იყო..

_ მაგრამ უყურე..

_ ვუყურე იმიტომ, რომ წინ იდგა!

:)))

ცირამ თქვა, რომ ნახევარფინალში იმას გააკეთებს, რაც ქასთინგზე არ გამოუვიდა. როგორც ჩანს, ვანოს წინააღმდეგობის მიუხედავად, ჟიურის დანარჩენ წევრებს აინტერესებთ ის ინტრიგა, რასაც ნახევარფინალში ვიხილავთ წესით. ისე, მართლა საინტერესოა ამჯერად მაინც მოეწონება,  თუ არა ვანოს.

პირველი ნახევარფინალის მონაწილეები შემდეგნაირად განაწილდნენ:

დრამის ბიჭები

ბახვა წერედიანი

ანა და თემო

დავით დავითიანი

თათია დონაძე

ნატალი ვეფხვაძე

water lilly

ჰერელი გოგონები

ნიცა ყიფიანი

Acro Style

ნიჭიერის პირველი ნახევარფინალი 2 მაისს გაიმართება! იქამდე, ყურადღებით იყავით ჩვენს ბლოგსა და ფეისბუქზე, რადგან ყველა დეტალს, რომლებიც გაინტერესებთ ნახევარფინალებთან დაკავშირებით, ნელ-ნელა გავაჟღერებთ : ) გარდა ამისა, ვიდრე პირდაპირ ეთერში გავალთ, პირველი ნახევარფინლისტების შესახებ მოგაწვდით ინფორმაციას, ფეისბუქზე დავდებთ შემდეგ კვირაში ექსკლუზიურ კადრებს რეპეტიციებიდან, შემოგთავაზებთ ჟიურისა და წამყვანების კომენტარებს სპეციალურად ჩვენი მკითხველებისა და გულშემატკივრებისთვის…

2 მაისამდე უგულშემატკივრეთ თქვენს ფავორიტებს- ახლა ყველაფერი მაყურებლის ხელშია : )

ამ ორშაბათს ნიჭიერის მეორე სეზონის ქასთინგების ბოლო სერია გავიდა ეთერში. შესაბამისად, ამ წელს  ბოლო ახალი კონკურსანტები ვნახეთ, რომლებიდანაც ზოგი “კიდევ სცადეთ”-ს დაელოდება, ზოგიც იმ ერთ ნაბიჯს, რომელიც ნახევარფინალამდე აშორებს. უახლოეს დღეებში, ყველა შემდეგ ტურში გადასულის გალერეა დაიდება და ვეცადოთ პროგნოზები გავაკეთოთ, როგორ ორმოცდაათეულს შეადგენს ჟიური ლაივებისთვის! იქამდე კი მეექვსე გადაცემის მონაწილეების შეფასებას შევუდგეთ, ტრადიციულად : )

• ჯუნგლები

ერთადერთი, რაც მათ ნომერში იყო კარგი, ეს იყო ფორმები, რომლებიც თვითონ შეკერეს. შეიძლება აჭარელი გოგოს გაჯუნგლებაში იყო თავისებური შინაარსიანი ქორეოგრაფიის  მცდელობა, მაგრამ იმდენად მოინდომეს ნამდვილ პირველყოფილ ჯუნგლებს დამსგავსებოდნენ, მოძრაობებიც მიამსგავსეს და ხელში ქაოსი კი შეგვრჩა…სამაგიეროდ, ვანიკომ უცებ იშოვა თეთრი დათვისგან შეკერილი სამოსი :D

——–

• მათე ხიდაშელი

სიმართლე რომ ვთქვა, არ ვიცი გეგას და სოფოს მისმა შეყვარებულობამ მოულბო გული, თუ რა მოხდა, მაგრამ მაინც ვერ გავიგე რა პრინციპით მოხვდა ეს ბავშვი შემდეგ ტურში. გამოვიდა, აბსოლუტურად დაუხვეწავი მოძრაობები გააკეთა და შესაბამისად, ვანოს შეფასებას ვეთანხმები : “საყვარელი ხარ,  მაგრამ უფრო მეტი იყო საჭირო სცენაზე, ჩემი აზრით”.

• ზვიად აბულაძე

“ალბათ ესე გამოვიყურები, არმინდა რომ ვიყო სერიოზული მაგრამ… ახლა,ყველა ასრულებს ამას,მაგრამ მაინც მე ჩავთვალე რომ…პრეზიდენტის პაროდია უნდა გავაკეთო და ლურსმნები უნდა გადავღუნო,როცა როლში შევალ. არა,  პრეზიდენტი არ ღუნავს ლურსმნებს, მაგრამ მტრებზე ხომ ჯავრობს და… ეს არაფერი რთული ნომერი არ არის, მაგრამ რატომღაც ასე ჩავთვალე, რომ თქვენს წინაშე გამოვსულიყავი.”

მგონი იმ იშვიათთაგანია, ვინც მიუხედავად იმისა, რა გააკეთა სცენაზე, მაინც კეთილგანწყობას იწვევს:)) დარბაზშიც გაიჩინა ერთი ფანი და ჟიურიშიც თავისი არაჯიუტი და დამთანხმებელი ხასიათით. სხვათაშორის, პაროდიის ნიჭი მეტ-ნაკლებად აქვს, დახვეწას ექვემდებარება და იქნებ მომავალში, უფრო შეყვარებული რომ იქნება და ადვილად შეძლებს ლურსმნების გადაღუნვს, მერე სცადოს ბედი…ჰო.. ჰოო ჰო, ჰოო… ჰო …

• თამუნა გორგოძე

“გამარჯობააა. მოგესალმებით სუყველას, ძალიან მიყვარხართ ყველანიიი.”

თამუნა ერთ-ერთი მათგანია, ვისაც გულდასმით უმალავენ, რომ არც სმენა აქვს და  ვერც მღერის. თუმცა, როგორც ჩანს დამალვის ხარისხი დაშვებულ საზღვარზე მეტია! რჩევები სპეციალურად თამუნასთვის:

ამოგმინვასაც ნიჭი უნდა. ამიტომ, ვთავაზობ rihanna-ს russian roulette-ს კარაოკე ვერსიას- ახლა უკვე სუნთქვის არომატით!

• გალაკტიონ ხონელიძე

“თუ ვერ ვიგრძნო დილის ცვარი, სცენის მტვერი, ღამის ყინვა,

მაშინ ვინ ვარ?პასუხი არაა საჭირო…”

“ყველაფერჩიკი”-ს სამსახურების ჩამონათვალი კი იყო შთამბეჭდავი: “ტვირთის გადატნა, დაბარვა, ხის მოჭრა, ტანკის მძღოლობა, მსახიობობა, მენატურეობა”… ნიჭიერში ხეირისთვის მოსულს მგონი კიდევ ერთი პროფესია დაემატა: “ნიჭიერში გირების თანხლებით მომღერლი”, თუმცა ხეირი ამ დროისათვის მხოლოდ ჟიურის “კი”-ებია მისთვის, რომლებიც ისე თქვეს, რომ თვითონაც ვერ გაიგეს  მიზეზი - “აშკარაა,რომ ხართ ძლიან ნიჭიერი ადამიანი, ოღონდ რისი ნიჭი გაქვთ, მაინც ვერ გავიგე. სწორედ იმაშია,რომ განსაკუთრებული არაფერი არ ქნა,მაგრამ ყველა გაგვაოცა.”

მეექვსე გადაცემის კარგი ნომრები:

• საქართველოს შეიარაღებული ძალების ვეტერან ოფიცერთ კავშირის, მშვიდობის ვოკალური ანსამბლი“მშვიდობა”
• “ნიღბების ცეკვა”-  მიუხედავად იმისა, რომ არაფერი განსაკუთრებული ნიჭიერება არ იყო, გასართობად კი გამოდგა! თანაც, ბარემ, გადაცემის ფავორიტი დიალოგი:  სოფო- უნდა გაგვართოთ? გუგლიკო და ზაკო- დიახ. სოფო-   და რა პონტში?  :))
• “ბრავო” - სიმებიანი საკრავების ანსამბლი, რომელსაც ძალიან კარგი ჰარმონია ჰქონდა.
• ბათუმელი რეპერები – “გაფრინდით ბათუმში ვიქენდებზე,დაისვენეთ ოჯახთან ერთად”
• ნუცა ბუზალაძე – ძალიან ლამაზი  ვოკალით და კარგი ტექნიკით.
• ბოლნელი ბიჭები
• ჯუმბერ ნოზაძე- მართლა საყვარელი ბაბუ და მოულოდნელობებით აღსავსე- ვინ წარმოიდგენდა, რომ ოსოლე მიოს ასე იმღერებდა? :)

ფავორიტები:

ნიკა და ქეთი

ბათუმელი პატარა მოცეკვავეების წყვილი. შინაარსიანი ქორეოგრაფია ჰქონდათ, ძალიან კარგი სინქრონი და რაც ყველაზე კარგია, სცენაზე ქცევის ძალიან კარგი მანერები.

ირაკლი სარალიძე

“ვარ  მხიარული, წყნარი, მშვიდი, გაწონასწორებული და ცოტა ნერვიული”

შარშანდელი ილუზიონისტების წყალობით, ამ სეზონის ამ ჟანრში მოღვაწეები არც ისე კარგ მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ. გეგამაც ხაზი გაუსვა თან, განსაკუთრებული დამოკიდებულება აქვს ფოკუსების მიმართ- ზედმეტად მკაცრი ხდება დაუყოვნებლივ! დასტური სახეზეა- თვითონ  ადგა და თავის ფეხით მივიდა ბორკილების შესამოწმებლად! ირაკლის  გამოსვლა, ნამდვილად კარგად იყო აწყობილი, კარგი  ეფექტებით და იუმორის საკმარისი დოზით. კარგი იქნება, თუ ნახევარფინალისთვის უფრო დინამიურ ნომერს შემოგვთავაზებს- წელს ერთადერთი კარგი ილუზიონისტია და მის კისერზეა ამ ჟანრის ბედი! : ))

ნინი ნუცუბიძე

“რომ გავიზრდები, მინდა, რომ მარი გამოვიდე”

ნინის დას შეიძლება საერთოდ ცალკე პოსტი დასჭირდეს ისე მოეწონა ყველას, მაგრამ მაინც პატარა მომღერალზე ვილაპარაკებ : )) ასეთ ასაკში შესრულების ასეთი მანერა, სცენაზე  ფეხადგმულ, აწ უკვე ზრდასრულ  მომღერლებს უჭირთ ხოლმე! როგორც სოფომ აღნიშნა “11 წლის ასაკში ეს სიმღერა ძალიან რთული შესასრულებელია და შენ ეს შეძელი” და როგორც გეგამ დაამატა ” ამ ასაკში სცენაზე ასე თავისუფლად დგომაც რთულია”-ო, მათი შეფასებებით ყველაფერია ნათქვამი…

კარატისტების ჯგუფი “წმინდა გიორგი”

“ნიჭიერი შეაზანზარეს, ნიჭიერი”

ბევრი სპორტული ნომრები გვინახავს სცენაზე, ძალიან ბევრი შთამბეჭდავი სანახაობა და ძლიერი სპორტსმენები, მაგრამ ასეთი კარგად  ორგანიზებული ნომერი მართლაც იშვიათია ჩვენს სცენაზე. ერთი შეხედვით უბრალოდ სპორტული მოძრაობები დაალაგო ისე, რომ არ იყოს მოსაწყენი, ერთი წამითაც ვერ მოაშორო თვალი, რომ რამე არ გამოგრჩეს, იყოს დინამიური და ამავე დროს ასეთი რთული – არ არის ადვილი და მათ ეს შეძლეს და ძალიან კარგად : )

ასეთი იყო ქასთინგების ბოლო დღე. ვფიქრობ, სეზონის ქასთინგების მანძილზე ბევრი მრავალფეროვანი ჟანრი იყო, რის გამოც ნახევარფინალებიც აუცილებლად ისეთივე საინტერესო იქნება, როგორიც ქასთინგები იყო. დაველოდოთ ვინ იქნებიან ჟიურის საბოლოო რჩეულები-  ეს ყველაფერი შემდეგი კვირის განსახილველი საკითხებია და ტრადიციულად, ველით შემდეგ ორშაბათს.

პოსტის ბოლოსთვის, ფავორიტი კადრი გადაცემიდან- ვანომ ნიღბის მაგივრად საკუთარი სახე მიამაგრა ფარდაზე! :D

მეხუთე გადაცემამ შეუფასებელი, შეფასებადი, თუ უბრალოდ შეფასებას არ დაქვემდებარებული მონაწილეების მორიგი ტალღა გაგვაცნო! რაც უფრო ვუახლოვდებით ნახევარფინალებს, მით უფრო მეტი მეორე სეზონის ფავორიტი იკვეთება…სანამ ყველა მათგანზე ერთად ვისაუბრებთ შემდეგ კვირებში, დღევანდელი გადაცემის მონაწილეები განვიხილოთ:

• ჩვენი აფრიკელი მეგობრები

რამდენიმეგან შევნიშნე კომენტარი, ესენი რა გადასაყვანები იყვნენო, მაგრამ წარმოიდგინეთ: ადამიანები ჩამოდიან შორეული აფრიკიდან (აგერ,ვარკეთილთან რომ არის აქვე), ითვისებენ შენს ენას, იციან ჰიმნი და სხვა აქაური დამახასიათებელი გამოთქმები. მოვიდნენ იმისთვის, რომ განახონ როგორ ისწავლეს ქართული ნაციონალური ცეკვაც. მე რომ ამერიკაში ჩავიდე და იქაურ ტალანტ შოუში ზემოთხსენებული ყველაფერი განვახორციელო არავის გაუკვირდება, მაგრამ ჩვენნაირი პატარა ქვეყნისთვის, რომელიც ნელ-ნელა იმას აღწევს, რომ რუსეთის ერთ-ერთი პროვინცია არ ჰგონია ყველას, ეს მართლაც კარგი სანახაობაა : )

• ოთარ სამსონიძე

ოთარმა კინაღამ მოიგო ვანოს გული, მაგრამ ჩვენი ერთადერთი და განუმეორებელი ჟიური არაკორუმპირებულია! :D

• დაჩი თურქია

“ქასთინგებზე ყველა მიდის ნებისმიერ ქალაქში! ხალხნო,

მე აქ თუ დავმარცხდი, აგერა ხართ თქვენ ხალხი?”

დაჩი თურქიას ქასთინგის დროს სცენაზე შესაბამისი აღჭურვილობა რომ დავინახე, ვიფიქრე ეს ჩვენს შარშანდელ მონაწილე, მერაბ კირაკოზაშვილს როგორ აჯობებს მეთქი, მაგრამ რომ დაიწყო დარბაზიდან ყველაზე ფერ-ხორციანი კაცების აყვანა მანქანაში ჩასაჯდომად, მივხვდი, რომ მთლად ასეც არ იყო საქმე… თანაც განსაკუთრებულობას თავისი დამახასიათებელი მიმიკები და ლაპარაკის მანერა ანიჭებს. ვანიკოს თქმის არ იყოს, ამხელა ფილარმონიაში ერთი კაცი სცენაზე იდგა და იქეიფა!  შემდეგ ტურში “კაი კატის თამადობით გამართული ქორწილის ჩაბმმის” ხათრით გადავიდა. მოლაპარაკე კატის რა გითხრათ, მაგრამ სიძე-პატარძლის, მათი მეჯვარეების, ნათესაობისა და ტორტების ჩაბმა არა მგონია გაუჭირდეს. მთავარია, სცენაზე გამოსვლისას არ გაახსენდეს ყველა, ვისაც უძღვნის თავის ნომრებს და “ნიჭიერის” საეთერო დრო მათ არ დაუთმოს : ))

• წარუმატებელი მომღერლების ბლოკი:

1. ინდური ფილმებისთვის საჭირო ვოკალურ მონაცემებიანი მომღერლის ხილვა მხოლოდ იმისთვის ღირდა, რომ თიკა, ვანიკო და სოფო ასე კარგად გამხიარულებულიყვნენ :D

“ადიგენი ადიგენი”-ს და კონსერვატორიის სტუდენტს აღარ შევეხები (ეს უკანასკნელი, პირდაპირ საოცრებაა რა კრიტერიუმით მიიღეს კონსერვატორიაში, “დეიდა ჩემი ლამაზი თვალების ჭირიმე”-ს პრინციპით?) და პირდაპირ აღმოჩენა ირმა მარგველაშვილზე გადავინაცვლებ!

ყოველგვარი ხუმრობის გარეშე, ვამბობ რომ ნიჭია ქასთინგზე 3 თვის წინ რამდენიმე წუთი მოასმენინო სიმღერა აუდიტორიას და მთელი ამ ხნის მანძილზე არა თუ არ დაგავიწყდეს ეს მელოდია, არამედ ისე აგეკვიატოს, რომ დღეში სამჯერ, ჭამის მერე “გთხოვ აამას, ნუ გაიკეთებ წაამალს”-ს გაიძახოდე! ამ სიმღერამ მგონი ყველაზე ერთნაირად იმოქმედა. სხვათაშორის, მეტადონის პროგრამის ახალი დამხმარეს  გამოსვლის სრულ ვერსიას ხვალ იხილავთ ბლოგზე.

• მეხუთე გადაცემის მოცეკვავეები:

_ann’s friends-ს მომეწონა კოსტუმების მრავალფეროვნებით და საინტერესო პოპურით.

_ნელი სალაძის სტუდიის ტანმოვარჯიშე ბავშვების ნომერიც საკმაოდ დახვეწილი იყო.

_”ანიფორმიანი”  our style. ამ უკანასკნელზე შევაჩერებ ყურადღებას:

წელს, ჩემი აზრით,  არც ისე განებივრებულები ვართ კარგი ჯგუფებით ცეკვის ამ დარგში. შეიძლება ეს ყველაფერი შარშანდელი ძალიან მაღალი დონის ბრალია, მაგრამ ფაქტია- ქორეოგრაფიულად ბოლომდე გამართული არც ერთი არ არის, რაც დღემდე ვნახეთ. იყო რამდენიმე კარგი ჯგუფი, მაგრამ  ტენდენცია ერთია- მეტ აქცენტს აკეთებენ ილეთებზე ისე, რომ ზოგიერთის გამოსვლა კარატეს ტრიუკების ნაკრებს უფრო ემსგავსება და სპორტს, ვიდრე ცეკვას. ძალიან მინდა, მეორე ტურში გადასულმა ჯგუფებმა იმუშაონ ამ საკითხზე და მეტად შეკრული ნომერი გვაჩვენონ, შოუს ელემენტებით და საინტერესო ქორეოგრაფიით.

რაც შეეხება our style-ს, რომელიც წინა სეზონითაა შთაგონებული (ალბათ next level-ით უფრო), ამ საკითხში სხვებთან შედარებით წინ არიან, მაგრამ თავიანთი მუზების დონემდე მისაღწევად სამუშაო ძაალიან ბევრი აქვთ. სინქრონი კარგი იყო, მოძრაობებიც დახვეწილი – პოტენციალი ნამდვილად აქვთ.

ფავორიტები:

ნიჭიერის მემონტაჟეებმა,  ინესას ვიდეოს “გოგო ცაში” დაარქვეს:))რომ წავიკითხე გამეცინა, მაგრამ ისე, სერიოზულად რომ შევხედოთ, გინდა ცაში ყოფილხარ გამოკიდებული და გინდა ფილარმონიის სცენაზე დაზღვევის გარეშე! ასეთ ასაკში ასეთი რთული ნომერი დიდ გამბედაობას, ძალიან ბევრ მუშაობას და ფიზიკურ შესაძლებლობებს მოითხოვს.

შოთა ადამაშვილი:

ქვემო ქართლის შტატის დედაქალაქ ბოლნისიდან მოვლენილი ქოვბოის არავითარი ზედმეტი გადაჭარბება არ მოსვლია, როდესაც თქვა “მე იმისთვის დავიბადე, რომ ქანთრი მემღერა”-ო! მე არ მინახავს ასე უხდებოდეს ეს სტილი (იმიჯიან-ვოკალიანად) ვინმეს.

ხვიჩა

ერთი ადამიანი რომ გამოდის სცენაზე, ცეკვავს და ისე, რომ მოძრაობებს არ იმეორებს, თანაც ყველაფერი შეკრულია, სანახაობრივი და ტექნიკურად დახვეწილი, უკვე დიდ ნიჭზე მეტყველებს.

ანრი და ნუგზარ გუჩმანიძეები

შეიძლება ბევრს არ გაუმახვილებია ყურადღება ამ მამა-შვილზე, მაგრამ მაინც-  იმიჯია ძალიან კარგი და ამ ბავშვის ხმაც არანაკლები. თუ დააკვირდით, იმპროვიზაციებიც ბევრი იყო.

მარი ტომარაძე

ეს სიმღერა ტექნიკურად იმდენად რთული შესასრულებელია, როდესაც თქვა რის სიმღერასაც აპირებდა, ცოტა დავიძაბე, ნამდვილად არ მეგონა, რომ ასე კარგად მოახერხებდა თავის გართმევას. ვოკალის დიაპაზონი და სიძლიერე მართლა შთამბეჭდავია. რაც ყველაზე კარგია, მაღალი ტონების აღებისას არ ყვირის. ძალიან უმნიშვნელო ხარვეზები ჰქონდა, რაც პროფესიონალ ვოკალისტთან მუშაობის შედეგად გამოსწორებადია და სალაპარაკოდაც არ ღირს. მარი ერთმნიშვნელოვნად კარგი და ძლიერი მომღერალია!

ასეთი იყო მეხუთე გადაცემა. შემდეგ გადაცემაში ვიხილავთ- ვინ გაამხიარულა ჟიური, ვეტერანების ანსამბლი, ჯუმბერ ნოზაძე, რომელიც ცოლს გამოეპარა, დაბნეული ილუზიონისტი, კარატისტების ჯგუფი და სხვა არაერთი საინტერესო მონაწილე! ♥

ბოლოს, ფავორიტი კადრი გადაცემიდან- გეგას სახე ილუზიონისტ ერიკ სააკიანის ნომრისას:

ნიჭიერის მეოთხე  გადაცემაში ბარმენული შოუდან დაწყებული თავდაყირა წვერის პარსვით დამთავრებული ბევრი ჟანრი ვიხილეთ. ბარემ ჟანრებზე ვლაპარაკობთ და რამდენიმე განსაკუთრებულ მონაწილეს სწორედ ფილმების ჟანრებს მოვარგებ:

სათავგადასავლო:

ნუთუ სათავგადასავლო ჟანრის არ არის “დაბნეული ბაჩუკი”, რომელიც ქალაქ რუსეთში ცხოვრობდა 6 წლის მანძილზე. მართალია ახლა სენაკში მოღვაწეობს, მაგრამ იმ ზემოთხსენებულ ქალაქში პოპულარულ სიმღერას ჯერ კიდევ სიამოვნებით ასრულებს. მოვიდა სიმღერით, რომლის დიდი  დოზით მოსმენა არ შეიძლება, მაგრამ მას უეცრად გამოუჩნდა ფანი, რომელიც ბაჩუკის გვერდში ედგა მთელი მისი სიმღერის მანძილზე. ამ ეპიზოდისათვის, პირველ ხარისხოვანი როლის შესრულებისათვის ჯილდო გადაეცემა სწორედ მას!

მძაფრ სიუჟეტიანი – ლამზირა და დათო

ლამზირა და დათო თავს ყველას მოცეკვავეებად აჩვენებდნენ.   “ქობლეთიდან” სწორედ ამ მისიით ჩამოვიდნენ, რომ მათ ეცეკვათ, თუმცა კულმინაციურ მომენტში ირკვევა, რომ სინამდვილეში ისინი პარკურები არიან! საფრთხეში ჩავარდნილი მოცეკვავე ლამზირა ნიჭიერის სამმა სუპერგმირმა ერთობლივი ძალისხმევით გადაარჩინა დამტვრევას.

აქვე, ფავორიტი კადრი გადაცემიდან: ლამზირას გადარჩენის კულმინაციური მომენტი (გეგა მაინც თავის ამპლუაშია)

ფანტასტიკა

მე პირადად, სხვა ჟანრი არ მეგულება იმის ასახსნელად, რაც მალხაზ ბედოშვილმა თავის ნახატზე გამოსახა. “სიახლე მხატვრობაში”, მთელი შოუთი და პანტომიმების ელემენტებით და ბოლოს გულების ცვენით, უფრო სწორად აცვენით, თურმე ქალისა და კაცის ტკივილის გამომხატველი იყო ურთიერთობაში, რომლებიც ფერებით გამოიხატებოდა. თუმცა  ამ ტკივილში “ცისარტყელის რაღაც” და “ძაან ქართული მარადიულობის სიმბოლო” რა შუაში იყო, კაცმა არ იცის…

რომანტიკა- უკომენტაროდ:

ახლა გადაცემის სერიოზულ მხარეზე გადავიდეთ…

ყველაზე დიდი რეაგირება მოჰყვა  ლერი ბექაურის და მისი არ გადაყვანის საკითხს. ზოგმა ეს სექსუალური უმცირესობების დისკრიმინაციად აღიქვა ვანოს და გეგას მხრიდან. ძალიან მიკვირს, რომ არავინ აქცევს გეგას შეფასებას ყურადღებას, როცა ამბობს, რომ ეს იყო ძალიან ერთფეროვანი ნომერი. არის, თუ არა ეს მხოლოდ ცეკვის შეფასება? მე ვფიქრობ,  რომ არის.

ლერის ცეკვა ისე რომ შევაფასოთ, როგორც შევაფასებდით იგივე დონის ნაცეკვს ქალის მიერ, ხელში შეგვრჩებოდა ძალიან ჩვეულებრივი მოყვარულის დონე, რომლის ნახევარფინალში მოხვედრაც არ მგონია ვინმეს მოსწონებოდა. შესაბამისად, ჩნდება კითხვა- მარტო იმიტომ უნდა გადაეყვანათ, რომ არატრადიციული ორიენტაცია აქვს? ისე, მინდა აღვნიშნო, რომ დარბაზის რეაქცია იყო ძალიან ცუდი, თვით იმის ფონზეც, რომ ყოველ დღე არ გვაქვს მამაკაცი belly dancer-ის ხილვის “ბედნიერება”. ვანომაც არაესთეტიურად აღიქვა ეს ყველაფერი – გემოვნების საკითხია პრინციპში.

ბევრს აქვს ის არგუმენტი, რომ ოდესღაც ცეკვის ეს სახეობა სწორედ მამაკაცების მიერ ჩამოყალიბდა და დღემდე საკმაოდ ბევრი მამრობითი სქესის მოცეკვავე არსებობს ამ ჟანრში, მაგრამ რაც არ უნდა იყოს, ლერის ნომერი არ იყო იმ დონის, რომ აღფრთოვანებისგან გაოცებულიყავი, მაგრამ იმის გამო, რომ ის არატრადიციული სექსუალური ორიენტაციის ადამიანია- არ გადაგეყვანა. თვით სოფოც, რომელმაც “კი” უთხრა, თავიდან ისეთივე გაოცებული სახით უყურებდა მას, როგორც დანარჩენი ორი.

აი ნამდვილ შეცდომად კი  გულ(ი)ვერ ლატარეას გადაყვანა მიმაჩნია. კი  სახალისოა იმის ყურება, როგორ “ალამაზებდა სცენას” მისი თანხმლები გოგო, მაგრამ  ერთხელ საკმარისი იყო.  სოფოს დავეთანხმები და ძაალიან დაბალი ხარისხის სიმღერა და შესრულებაა, რომ არაფერი ვთქვათ ესოდენ პოპულარული დისკის გარეგნობაზე :D

მომეწონა:

• დათიკაშვილების ოჯახი
• ანა და თემო იმიტომ, რომ შოუ ჰქონდათ გაკეთებული და მხოლოდ ცეკვით არ შემოიფარგლა მათი ნომერი.
• ნია კვარაცხელია

არ მომეწონა (მაგრამ  სახალისო იყო):

ბიტბოქსერები! აქ მინდა ვთქვა, რომ შარშან გუგა ჭყონიას გამოსვლის შემდეგ, ძალიან აიტაცეს თინეიჯერებმა. თუმცა ნიჭიერში მოსულების უმეტესობას ამ ორშაბათის ერთ-ერთი მონაწილის არ იყოს, რომელსაც სტვენა და ქართული ბიტბოქსი რომ ვერ გაურჩევია, უცნაური ხმების გამოცემის გარდა არაფერი ამოსდით პირიდან. ბიტბოქსი ძალიან დიდ შრომას მოითხოვს ნიჭთან ერთად, ასე რომ, იმედი მაქვს ამ გარემოებას გაითვალისწინებენ შემდეგისთვის.  ისე, მხოლოდ ვანოს ასეთი სიცილის სანახავად მაინც ღირდა მათი მოსვლა :D

For You

ოთხიდან ერთი მაინც რომ ვერ მიხვდება, რომ ბიჭი, რომელიც სოლისტობას ცდილობს “Fერულალულო”-ს თავისებური ჩახვევებით, ისედაც უხარისხოდ ნამღერს კიდევ უფრო ცუდი ელფერს სძენს, უკვე ცუდად არის საქმე. არადა ამ მაღალი ბგერების გამოცემის მცდელობა რომ არა, კიდევ შეიძლებოდა რამე გამოსულიყო.

არ შემიძლია არ შევეხო ქორეოგრაფიასაც- მე პირადად, ყოველთვის პრეტენზიები მაქვს იმასთან დაკავშირებით, რომ საქართველოში თან სიმღერას და თან მოძრაობას არავინ არ ცდილობს. for you-ს შემთხვევაში, ვფიქრობ, ჯობდა უბრალოდ ემღერათ.

ფავორიტები:

ჯგუფი “თავისუფალი”

ზუმბას და 33ა-ს მიერ წამოწყებული მიმდინარეობა, რომელიც შედარებით სახეცვლილად წარმოადგინეს “მგზავრებმა” და “ფრანმა”, საქართველოში ძალიან პოპულარული გახდა. ბევრისთვის გახდა შთაგონების წყარო თუნდაც მგზავრები. მე პირადად, ეს ჟანრი ძალიან არაპროფესიონალური დონის მგონია და განსაკუთრებით “ფრანი”-ს შემადგენლობასთან მაქვს ამასთან დაკავშირებით პრეტენზიები. საერთო ჯამში, იმის თქმა მინდა, რომ საყოველთაო “გამომგზავრება” არ არის კარგი მოვლენა. ყველას ისე კარგად ვერ გამოუვა, როგორც თავის დროზე ნიაზ დიასამიძეს გამოუვიდა. მათ ბაზაზე აღმოცენებულ ძალიან ბევრ ქართულ თანამედროვე ჯგუფს ჰგონია, რომ შეყვირებით დაბოლოებული ბგერები მათ უფრო გულში ჩამწვდომს ხდის. ისე, ესეც გემოვნების საკითხია და მე პრეტენზიები არ მაქვს, უბრალოდ  ვაფასებ ჯგუფ “თავისუფალს” იმისთვის, რომ გადაუხვიეს ამ გზიდან და საკუთარი სტილი აქვთ.

სიმღერა- ადვილად დასამახსოვრებელი, სახასიათო და თავისებური კარგი მუხტის მატარებელი.

შესრულება- ვფიქრობ, ცოტა მეტი რეპეტიცია სჭირდებათ იმისათვის, რომ კარგად დააბალანსონ ინსტრუმენტები ერთმანეთში.

გეგას დავეთანხმები და მიუხედავად რამდენიმე არაგამართული დეტალისა, ყველაფერი კარგად არის და პოტენციალი აქვთ.

ბერმუხა

უკომენტაროდ!

ვანო ფიფია

ძალიან კარგად მახსოვს, როდესაც სცენაზე გამოვიდა ვანო, ვერავინ ვერ იფიქრებდა, თუ მას ასეთი ხმა ჰქონდა. სიმღერის დაწყებისთანავე, ყველა ჩვენგანს ის ემოცია დაეუფლა, რასაც თქვენ თავად წერთ კომენტარებში. არავინ დარჩენილა გულგრილი მისი თბილი და ტკბილი ხმის მიმართ. მოხარული ვარ, რომ ვანო ნიჭიერში მოვიდა, რადგან ახლა მისი მომავალი შეიცვლება.

სხვათაშორის, ამ მხრივ კარგი ამბები უკვე გვაქვს, გთავაზობთ კურიერის კორესპონდენტ, რუსკა გიორგაძის სიუჟეტს ვანოსთან დაკავშირებით, საიდანაც შევიტყვეთ, რომ მისი დახმარების სურვილი არაერთმა ადამიანმა გამოთქვა. მათ შორის ერთ-ერთია დავით კენჭიაშვილი, რომელიც უზრუნველყოფს შემდეგ ტურში ვანოს ბენდთან ერთად გამოსვლას და ფონოგრამის დამზადებასაც.

ასეთი იყო თავისი სახალისო ნომრებით, თუ სერიოზული საკითხებით დატვირთული მეოთხე გადაცემა. წინ შემდეგი ორშაბათია- შესაძლებელია, თუ არა ერთდროულად გირების ტრიალი და სიმღერა? ადამიანი ვიოლინო, შაირობა ნიჭიერში, ძალოსანი, ბოლნისელი კოვბოი, სასიკვდილო ნომერი და ნიჭიერის აღმოჩენა მარიამ ტომარაძე! : )

მესამე გადაცემაში რამდენიმე აუხსნელი მოვლენის სტატუსით მოვლინებულ კონკურსანტს თუ არ ჩავთვლით, ბევრი ისეთი კონკურსანტი იყო, რომლებსაც საგზური გარანტირებული აქვთ შემდეგ ტურში და ვინ იცის, იქნებ ფინალშიც კი. სანამ მათ განხილვაზე გადავიდოდე, ჯერ ამ  რამდენიმე აუხსნელ მოვლენაზე გავაკეთებ კომენტარს…

აუხსნელი მოვლენები:

7 წლის ასაკიდან 3 ენაზე სიმღერების მომწერალი გიორგი უტიაშვილი, ან კუსა ღადუასავით რადიოს მიერ მოტყუებული აღმოჩნდა, ან მისი “ჰიტი” საუკეთესო ათეულში იმიტომ მოხვდა, რომ თვითონ არ მღეროდა და არც თავისი დაწერილი იყო. “11 წლის ასაკში რომ სიმღერას ინგლისურად დაწერ უკვე ნიჭიერებაზე მეტყველებს”- საკუთარ თავზე ასეთი განცხადების გაკეთება ნიჭიერებაზე კი არა, სულ სხვა რამეზე მეტყველებს. სმენა როცა არ გაქვს, მთავარი პრობლემა ის არის, რომ თვითონ ვერ ხვდები ამას. ასეთ დროს ისღა დაგრჩენია სხვებს ენდო და იმ რადიოს სტატისტიკებზე სანდო, დამიჯერეთ- გეგა, სოფო და ვანო არიან.

შორენა ჯინჭველეიშვილი… სურათი არაფრისმთქმელი სიტყვების ნაცვლად:

ძმაო… ძმაო… ძმაო…ძმაო…

“რეპიდან მერაბ კაშიამდე ერთი ნაბიჯიაო” -ეს  ქართული ხალხური ანდაზა სულ ახალია,ამ ორშაბათს შეიქმნა ბუბა ლობჟანიძეზე დაკვირვების შედეგად. ისე, რაღაცით მართლა გავს ლექსოს:D

ფილადელფიური “შატილის ასულო”-ს ფენომენი იქამდე ვერ ამოვხსენი, ვიდრე ხატია წერეთელის შემოქმედების სხვა ნაყოფიც არ ვიხილე: http://www.youtube.com/watch?v=3YGYrl-bwPs

უდავოა, გამორჩეულია ჩაცმის სტილით, შესრულების მანერით და იმიჯით, თან ისე, რომ ვანოს “კი”-ც კი დაიმსახურა, თუმცა მე მაინც ვურჩევდი თავისი პროფესიისთვის დაეთმო მეტი დრო და პროფესიონალ  მომღერლად ჩამოყალიბებაზე უარი ეთქვა.

სანამ “მთავარ გმირებზე” გადავალთ, იმ მონაწილეებსაც ჩამოვთვლი, რომლებიც მომეწონა:

• ნინო ლეჟავა

მომეწონა, რომ მისი ნომერი გაფორმებული იყო შოუს ელემენტებით. მართალია ვამპირებმა ცოტა დააბნია ყველა, მაგრამ გველისა და მათი სცენიდან გასვლის შემდეგ ყველაფერი კარგი იყო, თავისებური შარმი ჰქონდა მის ცეკვას. უბრალოდ, ერთადერთს აღვნიშნავ, რომ მისი ნიღაბი, მხოლოდ ფერით განსხვავდებოდა სამედიცინო დანიშნულების ჩვეულებრივი ნიღბისგან და ვთვლი, რომ ამ კოსტუმს  (რომელიც მე ძალიან მომეწონა) არ უხდებოდა.  აქვე, ფავორიტი კადრი გადაცემიდან- შეშინებული ვანო და სოფო და საკითხისადმი სრულიად გულგრილი გეგა! :D

• ბახვა წერედიანი

ბახვა ხშირად მხვდება ქუჩაში თავის თოჯინებთან ერთად. ძალიან მომწონს მისი მეორე ფიგურა, მევიოლინესი. დასაფასებელია, რომ თავის ხელით ქმნის მათ და შემდეგ ასე ოსტატურად “აცოცხლებს”. იმედი მაქვს, შემდეგ ტურში უფრო გაამრავაფლეროვნებს.

• ბაჩო აგულაშვილი

არ ვიცი რამდენად მიაქციეთ ამ გიტარისტ ბიჭს ყურადღება, მაგრამ მე ქასთინგიდან მახსოვს, რომ დიდი შთაბეჭდილების ქვეშ ვიყავი მისი პროფესიონალიზმით და ტექნიკით. ურთულეს კლასიკურ ნაწარმოებებს ასრულებს ისე, რომ ვერ იგრძნობ, თუ ამ ჟღერადობას ერთი სოლო აკუსტიკური გიტარა გამოსცემს.

• როლერები

“ბორბლებიანი ფეხებით” ფრენისა და რთული ილეთების წყალობით, მომეწონა.

• ბოლნელები

მე  ფეხის წვერებზე ასე მყარად მოარული  მოცეკვავეები ჯერ არ მინახავს! : )) კარგი სინქრონიც ჰქონდათ.

ფავორიტები:

თათია დონაძე

ნიჭიერის სცენაზე არაერთი სოლო გამოსვლა გვინახავს სპორტის სხვადასხვა სახეობებში. მხატვრულ ტანვარჯიშსს მათთან შედარებით ის უპირატესობა აქვს, რომ აკრობატიკის და  ქორეოგრაფიის ელემენტებს შეიცავს, შესაბამისად  არის შესაძლებლობა დინამიურობა და სცენურობა შესძინოს ნომერს, მაგრამ მაინც ძნელია ისე შეკრა მოძრაობები, რომ ნომერი ერთიანი გამოვიდეს. გარდა ამისა, მოქნილობაცაა და მოქნილობაც- ასეთი რთული ილეთები იშვიათად, უფრო სწორად არასდროს არ მინახავს, ისევე, როგროც  ვანიკოს არ უნახავს “ასეთი ლამაზი რეზინა”: )) შესაბამისად, სრულიად მართებული იყო სოფოს შეკითხვა თათიას მიმართ “ძვლები გაქვთ”?

თეონა კოროშინაძე

ქართველ მომღერლებს რაც ყველაზე ძალიან აკლიათ (სმენისა და ხმის შემდეგ:D), არის თავისუფლება და ბუნებრიობა სცენაზე. მათთვის არსებობს  შესრულების რამდენიმე სტილი:

• მომღერლები, რომლებიც, რბილად რომ ვთქვათ, ტრიალ მინდორზე ამოსული ხეებივით დგანან, თანაც ისეთ ამინდში, ნიავიც რომ არ იძვრის.
• მომღერლები, რომლებიც ცდილობენ იყვნენ ემოციურები და ამის გამოხატულებად თვალების ისე მაგრად დახუჭვა მიაჩნიათ, რომ გახელის შემდეგ ერთი-ორი წუთი იმის მოსაფიქრებლად სჭირდებათ სად იმყოფებიან
• მომღერლები, რომლებიც სინამდვილეში დიდი ხანია აღარ არიან მომღერლები, მაგრამ ვინაიდან ალტერნატივა არ არსებობს, მღერიან

(ისე, ასე ცუდადაც არ არის საქმე, იმიტომ, რომ სოფო ნიჟარაძეც არსებობს <3)

თეონაზე შემიძლია ვთქვა, რომ საკმაოდ დახვეწილი და ბუნებრივი მანერები ჰქონდა სიმღერის დროს. იმიჯიც, როგორც წამყვანებმა და ჟიურიმ აღნიშნეს, კარგად ჰქონდა მორგებული. თუმცა, ყველაზე მთავარი მაინც ის მგონია, რომ კარგი და სახასიათო ვოკალი აქვს. ამას დამატებული სიმღერის სწორი არჩევანი და – “that’s what we’re talking about!”

მარიამ აკობია

ქალბატონი ბიონსეს “ლისენ”

“Listen” არის ძალიან რთული სიმღერა. მართალია Beyonce-სთვის სულ ერთია ეს საკითხი იმიტომ, რომ  ძლიერზე კიდევ უფრო ძლიერი  ხმა აქვს, მაგრამ დანარჩენებს ნამდვილად სიფრთხილე მართებთ, სანამ ვოკალური მონაცემების გამოსავლენად მაინცდამაინც მას აირჩევენ. თვით ისეთ ტალანტ შოუებში, როგორებიცაა “X factor” და “American Idol”, კონკურსანტები იშვიათად მღერიან…

ნიჭიერში კი  5-დან ერთს ნამდვილად ეკუთვნოდა მისი შესრულება და მარიამ აკობიას ვოკალური მონაცემების წარმოსაჩენად ღირდა მისი მოსმენა. ვერ ვიტყვი, რომ აბსოლუტურად უხარვეზო იყო, მაგრამ, როგორც სოფომ აღნიშნა- “ეს იყო ძალიან კარგი შესრულება”! ეტყობოდა ძალიან დიდი ნაშრომი და კარგი ტექნიკა მის ვოკალს.

აქვე ერთი ფაქტორია – ნიჭიერის პირველი სეზონის ერთ-ერთმა მთავარმა გმირმა, მარიამ კახელიშვილმა იგივე სიმღერით მოიპოვა პოპულარობა. ამიტომ გასაკვირი არ არის, რომ მაყურებელმა მასთან შედარება დაიწყო. მე  კი ვთვლი, რომ განსხვავებულები არიან. თითქოს შესრულების მანერა წააგავს, მაგრამ მარიამ კახელიშვილს სულ სხვანაირი მუხტი მოაქვს, მარიამ აკობიას- სულ სხვანაირი. რომელი ჯობია? – ამ კითხვაზე ჯერ პასუხი არ მაქვს, დაველოდოთ შემდეგ ტურებს.  უბრალოდ, მარიამ აკობიას  ვურჩევდი,რომ  შემდეგში  ისევ კახელიშვილის რეპერტუარიდან ნუ შეარჩევს სიმღერას.

დუეტი “Black Balance”

“ლოქინგი ეძახე და შოკინგი დამემართა უცებ” -(c) თიკა

დუეტმა “Black Balance” დიდი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია იმის  გამო, რომ მათი ნომერი დანიური ტალანტ შოუში წარმოდგენილი ნომრის კოპირებული ვარიანტია. როდესაც საქმე კოპირებას ეხება, ჩემი აზრი ორად იყოფა: არსებობს ისეთი რაღაცები, რისი ნებისმიერი, თუნდაც ხარისხიანი  კოპირება გამოდის სასაცილო, მაგრამ არის ჟანრები, რისი კარგად კოპირების უნარიც  დასაფასებელია. ჩემთვის, ეს დუეტი მეორე კატეგორიას მიეკუთვნება. წარმოიდგინეთ, რამდენი შრომა დგას ამ ცეკვის მიღმა…

საქართველოში უფრო ჰიპ-ჰოპია გავრცელებული და განვითარებული, ლოქინგის სტილი მე პირადად არ მინახავს ქართველის შესრულები. ამიტომ, როგორც პირველი მცდელობა, არ არის დასაძრახი, რომ კოპირებულია. ძალიან დიდი შრომა და პროფესიონალიზმი უნდა ზუსტად გადმოიღო სათითაო “წერტილოვანი” მოძრაობა და დაამუშავო ასეთ სინქრონში!

“დრამის ბიჭები”

“ჩემი პირადი ტოპ ხუთეულის პირველ ადგილზე ხართ თქვენ”- ვანო

იმიტომ არა, რომ ასეთი პატარები არიან და არც იმიტომ  რომ ასეთი საყვარლები არიან-  ჩემი აღფრთოვანება თავიდან ბოლომდე იმით არის გამოწვეული, რომ ასეთ მაღალ დონეზე უკრავენ! ვისაც ერთხელ მაინც უცდია დრამზე დაკვრა, ეცოდინება რა რთულია ოთხივე კიდურის ერთდროულად “საქმეში ჩართვა”. დიდი შრომა სჭირდება იმ შედეგს, რაც ბორჯომელმა პატარებმა გვაჩვენეს ნიჭიერის სცენაზე.

ასეთი იყო მესამე გადაცემა, თავის მარგალიტებიანად და მეორე სეზონის გმირებიანად! : ) წინ მეოთხე გადაცემაა: თანამედროვე ჯგუფი”for you”,  თავდაყირა წვერის პარსვა სცენაზე, როგორ გადაარჩინა ჟიურიმ მოცეკვავე ლამზირა, ნიჭიერის უხუცესი მონაწილეების “განდაგანა”  და ცეცხლი (ნამდვილი) ნიჭიერის სცენაზე!

პ.ს. ბლოგერებს შეგახსენებთ nichieri.ge-ს სტუმართმოყვარეობის თაობაზე- http://nichieri.ge/bloggers/